شناسه حدیث :  ۳۱۴۷۰۴

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۲  ,  صفحه۷۴۰  

عنوان باب :   الجزء الثاني الباب الخامس عشر في الدلالات و البراهين على صحة إمامة الاثني عشر [إماما] عليهم السّلام

معصوم :   امام حسن عسکری (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا رُوِيَ : أَنَّ رَجُلاً مِنْ مَوَالِي أَبِي مُحَمَّدٍ اَلْعَسْكَرِيِّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ دَخَلَ يَوْماً عَلَيْهِ وَ كَانَ حَكَّاكَ اَلْفُصُوصِ فَقَالَ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ إِنَّ اَلْخَلِيفَةَ دَفَعَ إِلَيَّ فَيْرُوزَجاً كَأَكْبَرِ مَا يَكُونُ وَ أَحْسَنِ مَا يَكُونُ وَ قَالَ اُنْقُشْ عَلَيْهِ كَذَا وَ كَذَا. فَلَمَّا وَضَعْتُ عَلَيْهِ اَلْحَدِيدَ صَارَ نِصْفَيْنِ وَ فِيهِ هَلاَكِي فَادْعُ اَللَّهَ لِي. فَقَالَ لاَ خَوْفَ عَلَيْكَ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ. فَخَرَجْتُ إِلَى بَيْتِي فَلَمَّا كَانَ اَلْغَدُ دَعَانِي اَلْخَلِيفَةُ وَ قَالَ لِي إِنَّ لِي حَظِيَّتَيْنِ اِخْتَصَمَتَا فِي ذَلِكَ اَلْفَصِّ وَ لَمْ تَرْضَيَا إِلاَّ بِأَنْ يُجْعَلَ نِصْفَيْنِ بَيْنَهُمَا فَاجْعَلْهُ اِثْنَيْنِ فَانْصَرَفْتُ وَ أَخَذْتُ ذَلِكَ وَ قَدْ صَارَ قِطْعَتَيْنِ فَأَخَذْتُهُمَا وَ رَجَعْتُ بِهِمَا إِلَى دَارِ اَلْخِلاَفَةِ فَرَضِيَتَا بِذَلِكَ وَ أَحْسَنَ اَلْخَلِيفَةُ إِلَيَّ بِسَبَبِ ذَلِكَ فَحَمِدْتُ اَللَّهَ تَعَالَى .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۵۲۲

29-روايت شده است كه مردى از دوستداران امام حسن عسكرى-عليه السّلام- روزى بر آن حضرت وارد شد و او انگشتر درست مى‌كرد، گفت: يا ابن رسول اللّٰه! خليفه فيروزۀ خيلى بزرگ و بسيار خوبى را به من داد و گفت: روى آن اين گونه نقش كن، وقتى كه آهن روى آن گذاشتم دو نيمه شد، مى‌ترسم باعث هلاكت من شود، پس براى من دعا كن. حضرت فرمود: ان شاء اللّٰه ترسى براى تو نيست. آن مرد مى‌گويد: به خانۀ خود آمدم و روز بعد خليفه مرا خواست و گفت: من دو كنيز دارم كه روى اين انگشتر با هم دعوا مى‌كنند و راضى نمى‌شوند مگر اينكه آن را دو نيمه كنى و دو انگشتر بسازى، پس به منزل برگشتم و آن دو نيمه را دو انگشتر كردم و به دار الخلافه آوردم، آن دو كنيز راضى شدند و خليفه به اين خاطر براى من احسان كرد. پس حمد خدا را بجاى آوردم .

divider