شناسه حدیث :  ۳۱۴۶۹۹

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۲  ,  صفحه۷۳۷  

عنوان باب :   الجزء الثاني الباب الخامس عشر في الدلالات و البراهين على صحة إمامة الاثني عشر [إماما] عليهم السّلام

معصوم :   امام حسن عسکری (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا قَالَ أَبُو هَاشِمٍ اَلْجَعْفَرِيُّ : كُنْتُ مَعَ أَبِي مُحَمَّدٍ اَلْعَسْكَرِيِّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِذْ أَتَى رَجُلٌ فَقَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ هَذَا اَلْوَاقِفُ لَيْسَ مِنْ إِخْوَانِكَ قُلْتُ كَيْفَ عَرَفْتَهُ قَالَ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ نَعْرِفُهُ بِسِيمَاهُ وَ نَعْرِفُ اَلْمُنَافِقَ بِمِيسَمِهِ .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۵۱۹

25-ابو هاشم جعفرى مى‌گويد: نزد امام حسن عسكرى-عليه السّلام-بودم كه مردى آمد. حضرت فرمود: اين ايستاده از برادران تو نيست. گفتم: چگونه او را شناختى‌؟ فرمود: مؤمن را از سيمايش مى‌شناسيم و منافق را از سستى او .

divider