شناسه حدیث :  ۳۱۴۶۶۲

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۲  ,  صفحه۷۱۵  

عنوان باب :   الجزء الثاني الباب الخامس عشر في الدلالات و البراهين على صحة إمامة الاثني عشر [إماما] عليهم السّلام

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا قَالَ خَالِدُ بْنُ نَجِيحٍ : قُلْتُ لِمُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِنَّ أَصْحَابَنَا قَدْ قَدِمُوا مِنَ اَلْكُوفَةِ فَذَكَرُوا أَنَّ اَلْمُفَضَّلَ شَدِيدُ اَلْوَجَعِ فَادْعُ اَللَّهَ لَهُ. قَالَ قَدِ اِسْتَرَاحَ وَ كَانَ هَذَا اَلْكَلاَمُ بَعْدَ مَوْتِهِ بِثَلاَثَةِ أَيَّامٍ .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۵۱۲

7-خالد بن نجيح مى‌گويد: به امام موسى-عليه السّلام-گفتم: عده‌اى از شيعيان از كوفه آمده‌اند و گفته‌اند كه مفضّل خيلى مريض است براى او دعا كن. حضرت فرمود: او راحت شد. و اين سخن سه روز بعد از مرگ او بود .

divider