شناسه حدیث :  ۳۱۴۶۱۳

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۲  ,  صفحه۶۷۹  

عنوان باب :   الجزء الثاني الباب الرابع عشر في أعلام النبي صلى الله عليه و آله و الأئمة عليهم السلام فصل في أعلام الإمام علي بن محمد النقي عليه السّلام

معصوم :   امام هادی (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا رُوِيَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْفَرَجِ اَلرُّخَّجِيِّ أَنَّهُ قَالَ : إِنَّ أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَتَبَ إِلَيَّ اِجْمَعْ أَمْرَكَ وَ خُذْ حِذْرَكَ قَالَ فَأَنَا فِي جَمْعِ أَمْرِي لَسْتُ أَدْرِي مَا اَلَّذِي أَرَادَ بِمَا كَتَبَ إِلَيَّ حَتَّى وَرَدَ عَلَيَّ رَسُولٌ حَمَلَنِي مِنْ مِصْرَ مُصَفَّداً بِالْحَدِيدِ وَ ضَرَبَ عَلَى كُلِّ مَا أَمْلِكُ. فَمَكَثْتُ فِي اَلسِّجْنِ ثَمَانِيَ سِنِينَ ثُمَّ وَرَدَ عَلَيَّ كِتَابٌ مِنْ أَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ أَنَا فِي اَلسِّجْنِ لاَ تَنْزِلْ فِي نَاحِيَةِ اَلْجَانِبِ اَلْغَرْبِيِّ فَقَرَأْتُ اَلْكِتَابَ وَ قُلْتُ فِي نَفْسِي يَكْتُبُ إِلَيَّ أَبُو اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِهَذَا وَ أَنَا فِي اَلسِّجْنِ إِنَّ هَذَا لَعَجِيبٌ فَمَا مَكَثْتُ إِلاَّ أَيَّاماً يَسِيرَةً حَتَّى أُفْرِجَ عَنِّي وَ حُلَّتْ قُيُودِي وَ خُلِّيَ سَبِيلِي. وَ لَمَّا رَجَعَ إِلَى اَلْعِرَاقِ لَمْ يَقِفْ بِبَغْدَادَ لِمَا أَمَرَهُ أَبُو اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ خَرَجَ إِلَى سُرَّ مَنْ رَأَى . قَالَ فَكَتَبْتُ إِلَيْهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ بَعْدَ خُرُوجِي أَسْأَلُهُ أَنْ يَسْأَلَ اَللَّهَ لِيَرُدَّ عَلَيَّ ضِيَاعِي . فَكَتَبَ إِلَيَّ سَوْفَ يُرَدُّ عَلَيْكَ وَ مَا يَضُرُّكَ أَلاَّ يُرَدَّ عَلَيْكَ وَ لَمَّا رُدَّ ضِيَاعُهُ مَاتَ سَرِيعاً بِسُرَّ مَنْ رَأَى .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۴۹۰

8-محمّد بن فرج رخجى روايت مى‌كند كه: ابو الحسن امام هادى -عليه السّلام-براى من بدين مضمون نامه نوشت كه: كارهايت را جمع و جور كن و آمادۀ سفر باش. محمّد مى‌گويد: من كارهايم را جمع و جور كردم ولى نفهميدم منظور حضرت چيست‌؟ تا اينكه فرستاده (خليفه) آمد و مرا در بند كرد و به مصر برد و تمام دارائى مرا ضبط‍‌ نمود. هشت سال در زندان ماندم. بعد نامه‌اى از طرف امام هادى-عليه السّلام-آمد در حالى كه من در زندان بودم، نوشته بود:«در جانب غربى منزل نكن» نامه را خواندم و با خود گفتم: امام هادى-عليه السّلام-اين گونه به من مى‌نويسد، در حالى كه من در زندان هستم و اين چيز عجيبى است. چند روز نگذشته بود كه مرا آزار كردند و بندهايم را باز نمودند. وقتى كه به عراق برگشت، بخاطر فرمايش امام هادى-عليه السّلام-در بغداد توقف ننمود و به سامرّا آمد. مى‌گويد: بعد از اينكه از زندان آزاد شدم، به حضرت ابو الحسن-عليه السّلام- نامه نوشتم و خواستم كه دعا كند تا خداوند املاك مرا به من برگرداند. حضرت در پاسخ نوشت: به زودى ملك به تو بر مى‌گردد و اگر هم بر نمى‌گشت، ضررى به تو نمى‌رساند. وقتى كه ملكش را برگرداندند، بعد از مدت كمى، از دنيا رفت .

divider