شناسه حدیث :  ۳۱۴۴۶۰

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۳۹  

عنوان باب :   الجزء الثاني الباب الرابع عشر في أعلام النبي صلى الله عليه و آله و الأئمة عليهم السلام فصل في ذكر أعلام فاطمة البتول عليها السّلام

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، حضرت زهرا (سلام الله عليها) ، امام حسن مجتبی (علیه السلام) ، امام حسین (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا رُوِيَ : أَنَّ اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُسَيْنَ مَرِضَا فَنَذَرَ عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ صِيَامَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فَلَمَّا عَافَاهُمَا اَللَّهُ وَ كَانَ اَلزَّمَانُ قَحْطاً أَخَذَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مِنْ يَهُودِيٍّ ثَلاَثَ جِزَّاتٍ صُوفاً لِتَغْزِلَهَا فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلاَمُ بِثَلاَثَةِ أَصْوَاعٍ شَعِيراً فَصَامُوا وَ غَزَلَتْ فَاطِمَةُ جِزَّةً ثُمَّ طَحَنَتْ صَاعاً مِنْ شَعِيرٍ وَ خَبَزَتْهُ. فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ اَلْإِفْطَارِ أَتَى مِسْكِينٌ فَأَعْطَوْهُ طَعَامَهُمْ وَ لَمْ يَذُوقُوا إِلاَّ اَلْمَاءَ. ثُمَّ غَزَلَتْ جِزَّةً أُخْرَى مِنَ اَلْغَدِ ثُمَّ طَحَنَتْ صَاعاً وَ خَبَزَتْهُ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ اَلْإِفْطَارِ أَتَى يَتِيمٌ فَأَعْطَوْهُ طَعَامَهُمْ وَ لَمْ يَذُوقُوا إِلاَّ اَلْمَاءَ. وَ غَزَلَتِ اَلْيَوْمَ اَلثَّالِثَ اَلْجِزَّةَ اَلْبَاقِيَةَ ثُمَّ طَحَنَتِ اَلصَّاعَ وَ خَبَزَتْهُ وَ أَتَى أَسِيرٌ عِنْدَ اَلْإِفْطَارِ فَأَعْطَوْهُ طَعَامَهُمْ وَ كَانَ مَضَى عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ أَرْبَعَةَ أَيَّامٍ وَ اَلْحَجَرُ عَلَى بَطْنِهِ وَ قَدْ عَلِمَ بِحَالِهِمْ فَخَرَجَ وَ دَخَلَ حَدِيقَةَ اَلْمِقْدَادِ وَ لَمْ يَبْقَ عَلَى نَخَلاَتِهَا ثَمَرَةٌ وَ مَعَهُ عَلِيٌّ فَقَالَ يَا أَبَا اَلْحَسَنِ خُذِ اَلسَّلَّةَ وَ اِنْطَلِقْ إِلَى تِلْكَ اَلنَّخْلَةِ وَ أَشَارَ إِلَى وَاحِدَةٍ فَقُلْ لَهَا قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَأَلْتُكِ بِحَقِّ اَللَّهِ لَمَّا أَطْعَمْتِينَا مِنْ ثَمَرِكِ . قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَلَقَدْ تَطَأْطَأَتْ بِحِمْلٍ مَا نَظَرَ اَلنَّاظِرُونَ إِلَى مِثْلِهَا وَ اِلْتَقَطْتُ مِنْ أَطَايِبِهَا وَ حَمَلْتُ بِهَا إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَأَكَلَ وَ أَكَلْتُ وَ أَطْعَمَ اَلْمِقْدَادَ وَ جَمِيعَ عِيَالِهِ وَ حَمَلَ إِلَى فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ مَا كَفَاهُمْ فَلَمَّا بَلَغَ اَلْمَنْزِلَ إِذَا فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلاَمُ يَأْخُذُهَا اَلصُّدَاعُ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَبْشِرِي وَ اِصْبِرِي فَلَنْ تَنَالِي مَا عِنْدَ اَللَّهِ إِلاَّ بِالصَّبْرِ. فَنَزَلَ جَبْرَئِيلُ بِسُورَةِ هَلْ أَتَى .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۳۹۷

13-روايت شده است كه: امام حسن و حسين-عليهما السّلام-مريض شدند. على، فاطمه، حسن و حسين-عليهم السّلام-نذر كردند كه سه روز روزه بگيرند. سال قحطى هم بود. وقتى كه خوب شدند، همه روزه گرفتند. على-عليه السّلام- سه دسته پشم از يك يهودى گرفت، فاطمه-سلام اللّٰه عليها-آنها را بريسد و در مقابل آن سه صاع جو دريافت نمود. روز اول، فاطمه زهرا-سلام اللّٰه عليها-يك دسته را ريسيد، بعد يك صاع جو را آرد و پخت نمود. اما هنگام افطار «مسكينى» آمد و حاجت خواست، پس غذاى خود را به او دادند و خودشان با آب افطار نمودند.روز بعد نيز يك دسته را ريسيد و يك صاع جو را آرد و پخت كرد، باز هنگام افطار «يتيمى» آمد و غذاى خويش را به او دادند و با آب افطار كردند. روز سوّم نيز باقى ماندۀ پشم را ريسيد و باقى ماندۀ جو را آرد و پخت نمود، اما باز هم «اسيرى» در خانه آمد و غذا را به او دادند. و چهار روز بود كه رسول خدا -صلّى اللّٰه عليه و آله-نيز سنگ به شكم خود بسته بود (و چيزى نخورده بود) و حال آنها را نيز مى‌دانست. به باغ مقداد رفت و در نخلهاى آن خرمايى نيافت. على -عليه السّلام-با او بود. آنگاه به على-عليه السّلام-فرمود: اى ابو الحسن! سبد را بگير و به سوى آن درخت برو-به يكى از آن نخلها اشاره نما-و بگو: رسول خدا به حق خدا از تو مى‌خواهد كه ما را از ميوه‌ات بهره‌مند سازى. على-عليه السّلام-مى‌فرمايد: درخت از زيادى ميوه-كه كسى مانند آن را نديده بود-شاخه‌هايش پايين آمد و من از بهترين‌هايش چيدم. پيامبر و من از آن خورديم، مقداد و خانواده‌اش نيز خوردند. سپس پيامبر اكرم با خود به مقدارى كه كفايت كند، براى فاطمه، حسن و حسين-عليهم السّلام-نيز برد. وقتى كه به خانه رسيد، فاطمه-سلام اللّٰه عليها-سر درد گرفته بود. حضرت فرمود: مژده باد به صبرت كه به آنچه نزد خداست نمى‌رسى مگر با صبر. در اين هنگام جبرئيل، سورۀ «هل اتى» را نازل كرد .

divider