شناسه حدیث :  ۳۱۴۳۶۹

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۳۸  

عنوان باب :   الجزء الأول الباب الثاني عشر في معجزات الإمام الحسن بن علي العسكري عليه السّلام

معصوم :   امام حسن عسکری (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا رَوَى أَبُو سُلَيْمَانَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ اَلْمَعْرُوفِ بِابْنِ رمش قَالَ: اِعْتَلَّ اِبْنِي أَحْمَدُ وَ كُنْتُ بِالْعَسْكَرِ وَ هُوَ بِبَغْدَادَ فَكَتَبْتُ إِلَى أَبِي مُحَمَّدٍ أَسْأَلُهُ اَلدُّعَاءَ. فَخَرَجَ تَوْقِيعُهُ أَ وَ مَا عَلِمَ عَلِيٌّ أَنَّ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَاباً فَمَاتَ اَلاِبْنُ .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۳۴۴

16-زيد بن على مشهور به «ابن رمش» مى‌گويد: پسرم بيمار شد در حالى كه من در سامرّا و او در بغداد بود. لذا نامه‌اى به امام حسن عسكرى-عليه السّلام-نوشتم و از او تقاضاى دعا نمودم. امام-عليه السّلام-در جواب مرقوم فرمودند:«آيا من علم ندارم كه مدت عمر هر كسى نوشته شده است». بعد از آن، پسرم از دنيا رفت.

divider