شناسه حدیث :  ۳۱۴۳۱۱

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۷۱  

عنوان باب :   الجزء الأول الباب التاسع في معجزات الإمام المظلوم المسموم علي بن موسى الرضا عليه السّلام

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام) ، امام رضا (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا رَوَى مُسَافِرٌ قَالَ : أَمَرَ أَبُو إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حِينَ أُخْرِجَ بِهِ - أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنْ يَنَامَ عَلَى بَابِهِ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ أَبَداً مَا دَامَ حَيّاً إِلَى أَنْ يَأْتِيَهُ خَبَرُهُ. قَالَ فَكُنَّا نَفْرُشُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ لِأَبِي اَلْحَسَنِ فِي اَلدِّهْلِيزِ ثُمَّ يَأْتِي بَعْدَ اَلْعِشَاءِ اَلْآخِرَةِ فَيَنَامُ فَإِذَا أَصْبَحَ اِنْصَرَفَ إِلَى مَنْزِلِهِ. وَ كُنَّا رُبَّمَا خَبَأْنَا اَلشَّيْءَ مِنْهُ مِمَّا يُؤْكَلُ فَيَجِيءُ وَ يُخْرِجُهُ وَ يُعْلِمُنَا أَنَّهُ قَدْ عَلِمَ بِهِ مَا كَانَ يَنْبَغِي أَنْ يُخْبَأَ مِنْهُ. فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةٌ أَبْطَأَ عَنَّا وَ اِسْتَوْحَشَ اَلْعِيَالُ وَ ذُعِرُوا وَ دَخَلَنَا مِنْ ذَلِكَ مَدْخَلٌ عَظِيمٌ فَلَمَّا كَانَ مِنَ اَلْغَدِ أَتَى اَلدَّارَ وَ دَخَلَ عَلَى اَلْعِيَالِ وَ قَصَدَ إِلَى أُمِّ أَحْمَدَ فَقَالَ لَهَا هَاتِي اَلَّذِي أَوْدَعَكِ أَبِي فَصَرَخَتْ وَ لَطَمَتْ وَ شَقَّتْ وَ قَالَتْ مَاتَ سَيِّدِي فَكَفَّهَا وَ قَالَ لاَ تَتَكَلَّمِي حَتَّى يَجِيءَ اَلْخَبَرُ فَدَفَعَتْ إِلَيْهِ سَفَطاً .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۲۹۸

28-مسافر روايت مى‌كند كه: وقتى ابو ابراهيم (امام كاظم) را به زندان مى‌بردند، به امام رضا-عليه السّلام-سفارش نمود به اينكه: هر شب تا هنگامى كه زنده هستم نزد درب خانه بخواب تا اينكه خبر من به تو برسد.راوى مى‌گويد: ما هر شب براى امام رضا-عليه السّلام-در دهليز خانه رختخواب مى‌انداختيم و او بعد از نماز عشا در آنجا مى‌خوابيد و هنگام صبح به منزل خود برمى‌گشت. و گاهى هم ما برخى از خوراكيها را از حضرت مخفى مى‌كرديم. اما وقتى كه حضرت مى‌آمد، آنها را بيرون مى‌آورد و به ما مى‌فهماند كه او جاى آنها را مى‌داند و سزاوار نيست چيزى را از او مخفى كنند. در يكى از شبها حضرت نيامد و خانواده‌اش ناراحت شده و شيون كردند. ما هم از اين مسأله خيلى غمگين شديم. روز بعد آن حضرت آمد و درون خانه رفت و رو به ام احمد كرد و گفت: آنچه را كه پدرم به تو سپرده آن را به من بده. آن زن شيون كرد و به صورت خود، چنگ زد و سينه را چاك كرد و گفت: سرورم مرده است. امام-عليه السّلام-او را ساكت كرد و فرمود: سخنى نگو تا اينكه خبر برسد. سپس او به حضرت جعبۀ عطرى داد .

divider