شناسه حدیث :  ۳۱۴۲۹۳

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۵۷  

عنوان باب :   الجزء الأول الباب التاسع في معجزات الإمام المظلوم المسموم علي بن موسى الرضا عليه السّلام

معصوم :   امام رضا (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: مَا رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى قَالَ : زَوَّدَتْنِي جَارِيَةٌ لِي ثَوْبَيْنِ مُلْحَمَيْنِ وَ سَأَلَتْنِي أَنْ أُحْرِمَ فِيهِمَا فَأَمَرْتُ اَلْغُلاَمَ فَوَضَعَهُمَا فِي اَلْعَيْبَةِ فَلَمَّا اِنْتَهَيْتُ إِلَى اَلْوَقْتِ اَلَّذِي يَنْبَغِي أَنْ أُحْرِمَ فِيهِ دَعَوْتُ بِالثَّوْبَيْنِ لِأَلْبَسَهُمَا ثُمَّ اِخْتَلَجَ فِي صَدْرِي فَقُلْتُ مَا أَظُنُّهُ يَنْبَغِي أَنْ أُحْرِمَ فِيهِمَا . فَتَرَكْتُهُمَا وَ لَبِسْتُ غَيْرَهُمَا. فَلَمَّا صِرْتُ بِمَكَّةَ كَتَبْتُ كِتَاباً إِلَى أَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ بَعَثْتُ إِلَيْهِ بِأَشْيَاءَ كَانَتْ مَعِي وَ نَسِيتُ أَنْ أَكْتُبَ إِلَيْهِ أَسْأَلُهُ عَنِ اَلْمُحْرِمِ هَلْ يَلْبَسُ اَلْمُلْحَمَ. فَلَمْ أَلْبَثْ أَنْ جَاءَنِي اَلْجَوَابُ بِكُلِّ مَا سَأَلْتُهُ عَنْهُ وَ فِي أَسْفَلِ اَلْكِتَابِ لاَ بَأْسَ بِالْمُلْحَمِ أَنْ يَلْبَسَهُ اَلْمُحْرِمُ .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۲۸۸

11-حسن بن على مى‌گويد: كنيزم براى من دو تكّه پارچۀ ابريشمى گذاشت و از من خواست كه با آنها محرم شوم. به غلامم دستور دادم كه آنها را در صندوق لباس قرار دهد. وقتى كه به ميقات رسيدم و بايد محرم مى‌شدم، خواستم با آن دو پارچۀ ابريشمى، محرم شوم، اما با خود گفتم: شايد احرام با آنها جايز نباشد. پس آنها را رها نمودم و با پارچه‌هاى ديگرى محرم شدم. هنگامى كه به مكه رسيدم، نامه‌اى به امام رضا-عليه السّلام-نوشتم و چيزهايى كه با خود آورده بودم براى آن حضرت فرستادم ولى فراموش كردم كه بپرسم: آيا محرم مى‌تواند لباس ابريشم بپوشد يا نه‌؟ پس حضرت جواب نامه را فرستاد، در حالى كه به تمام پرسشهايم پاسخ داده بود. و در آخر نامه مرقوم فرموده بود: اشكال ندارد كه محرم، لباس مخلوط‍‌ به ابريشم بپوشد .

divider