شناسه حدیث :  ۳۱۴۰۷۲

  |  

نشانی :  الخرائج و الجرائح  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۴۳  

عنوان باب :   الجزء الأول الباب الأول في معجزات نبينا محمد صلّى اللّه عليه و آله [فصل طائفة من الأخبار في فدك]

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ مِنْهَا: أَنَّهُ لَمَّا كَانَتِ اَللَّيْلَةُ اَلَّتِي خَرَجَ فِيهَا رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِلَى اَلْغَارِ كَانَتْ قُرَيْشٌ اِخْتَارَتْ مِنْ كُلِّ بَطْنٍ مِنْهُمْ رَجُلاً لِيَقْتُلُوا مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَاخْتَارَتْ خَمْسَةَ عَشَرَ رَجُلاً مِنْ خَمْسَةَ عَشَرَ بَطْناً كَانَ فِيهِمْ أَبُو لَهَبٍ مِنْ بَطْنِ بَنِي هَاشِمٍ لِيَتَفَرَّقَ دَمُهُ فِي بُطُونِ قُرَيْشٍ فَلاَ يُمْكِنَ بَنِي هَاشِمٍ أَنْ يَأْخُذُوا بَطْناً وَاحِداً فَيَرْضَوْنَ عِنْدَ ذَلِكَ بِالدِّيَةِ فَيُعْطَوْنَ عَشْرَ دِيَاتٍ. فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِأَصْحَابِهِ لاَ يَخْرُجُ اَللَّيْلَةَ مِنْكُمْ أَحَدٌ مِنْ دَارِهِ فَلَمَّا نَامَ اَلرَّسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَصَدُوا بَابَ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو لَهَبٍ يَا قَوْمِ إِنَّ فِي هَذِهِ اَلدَّارِ نِسَاءَ بَنِي هَاشِمٍ وَ بَنَاتِهِمْ وَ لاَ نَأْمَنُ أَنْ تَقَعَ يَدٌ خَاطِئَةٌ إِذَا وَقَعَتِ اَلصَّيْحَةُ عَلَيْهِنَّ فَيَبْقَى ذَلِكَ عَلَيْنَا مَسَبَّةً وَ عَاراً إِلَى آخِرِ اَلدَّهْرِ فِي اَلْعَرَبِ وَ لَكِنِ اُقْعُدُوا بِنَا جَمِيعاً عَلَى اَلْبَابِ نَحْرُسُ مُحَمَّداً فِي مَرْقَدِهِ فَإِذَا طَلَعَ اَلْفَجْرُ تَوَاثَبْنَا إِلَى اَلدَّارِ فَضَرَبْنَاهُ ضَرْبَةَ رَجُلٍ وَاحِدٍ وَ خَرَجْنَا فَإِلَى أَنْ تَجْتَمِعَ اَلنَّاسُ قَدْ أَضَاءَ اَلصُّبْحُ فَيَزُولُ عَنَّا اَلْعَارُ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَعَدُوا بِالْبَابِ يَحْرُسُونَهُ. قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَدَعَانِي رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ إِنَّ قُرَيْشاً دَبَّرَتْ كَيْتَ وَ كَيْتَ فِي قَتْلِي فَنَمْ عَلَى فِرَاشِي حَتَّى أَخْرُجَ أَنَا مِنْ مَكَّةَ فَقَدْ أَمَرَنِيَ اَللَّهُ تَعَالَى بِذَلِكَ فَقُلْتُ لَهُ اَلسَّمْعَ وَ اَلطَّاعَةَ فَنِمْتُ عَلَى فِرَاشِهِ وَ فَتَحَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْبَابَ وَ خَرَجَ عَلَيْهِمْ وَ هُمْ جَمِيعاً جُلُوسٌ يَنْتَظِرُونَ اَلْفَجْرَ وَ هُوَ يَقُولُ وَ جَعَلْنٰا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنٰاهُمْ فَهُمْ لاٰ يُبْصِرُونَ وَ مَضَى وَ هُمْ لاَ يَرَوْنَهُ فَرَأَى أَبَا بَكْرٍ قَدْ خَرَجَ فِي اَللَّيْلِ يَتَجَسَّسُ عَنْ خَبَرِهِ وَ قَدْ كَانَ وَقَفَ عَلَى تَدْبِيرِ قُرَيْشٍ مِنْ جِهَتِهِمْ فَأَخْرَجَهُ مَعَهُ إِلَى اَلْغَارِ فَلَمَّا طَلَعَ اَلْفَجْرُ تَوَاثَبُوا إِلَى اَلدَّارِ وَ هُمْ يَظُنُّونَ أَنِّي مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَوَثَبْتُ فِي وُجُوهِهِمْ وَ صِحْتُ بِهِمْ فَقَالُوا عَلِيٌّ قُلْتُ نَعَمْ قَالُوا وَ أَيْنَ مُحَمَّدٌ قُلْتُ خَرَجَ مِنْ بَلَدِكُمْ قَالُوا وَ إِلَى أَيْنَ خَرَجَ قُلْتُ اَللَّهُ أَعْلَمُ فَتَرَكُونِي وَ خَرَجُوا فَاسْتَقْبَلَهُمْ أَبُو كُرَيْزٍ اَلْخُزَاعِيُّ وَ كَانَ عَالِماً بِقَصَصِ اَلْآثَارِ فَقَالُوا يَا أَبَا كُرَيْزٍ اَلْيَوْمَ نُحِبُّ أَنْ تُسَاعِدَنَا فِي قَصَصِ أَثَرِ مُحَمَّدٍ فَقَدْ خَرَجَ عَنِ اَلْبَلَدِ فَوَقَفَ عَلَى بَابِ اَلدَّارِ فَنَظَرَ إِلَى أَثَرِ رِجْلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ هَذِهِ أَثَرُ قَدَمِ مُحَمَّدٍ وَ هِيَ وَ اَللَّهِ أُخْتُ اَلْقَدَمِ اَلَّتِي فِي اَلْمَقَامِ وَ مَضَى بِهِ عَلَى أَثَرِهِ حَتَّى إِذَا صَارَ إِلَى اَلْمَوْضِعِ اَلَّذِي لَقِيَهُ فِيهِ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ هُنَا قَدْ صَارَ مَعَ مُحَمَّدٍ آخَرُ وَ هَذِهِ قَدَمُهُ إِمَّا أَنْ تَكُونَ قَدَمَ أَبِي قُحَافَةَ أَوْ قَدَمَ اِبْنِهِ فَمَضَى عَلَى ذَلِكَ إِلَى بَابِ اَلْغَارِ فَانْقَطَعَ عَنْهُ اَلْأَثَرُ وَ قَدْ بَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِ اَلْعَنْكَبُوتَ فَنَسَجَتْ عَلَى بَابِ اَلْغَارِ كُلِّهِ وَ بَعَثَ اَللَّهُ قَبْجَةً فَبَاضَتْ عَلَى بَابِ اَلْغَارِ فَقَالَ مَا جَازَ مُحَمَّدٌ هَذَا اَلْمَوْضِعَ وَ لاَ مَنْ مَعَهُ إِمَّا أَنْ يَكُونَا صَعِدَا إِلَى اَلسَّمَاءِ أَوْ نَزَلاَ فِي اَلْأَرْضِ فَإِنَّ بَابَ هَذَا اَلْغَارِ كَمَا تَرَوْنَ عَلَيْهِ نَسْجُ اَلْعَنْكَبُوتِ وَ اَلْقَبْجَةُ حَاضِنَةٌ عَلَى بَيْضِهَا عَلَى بَابِ اَلْغَارِ فَلَمْ يَدْخُلُوا اَلْغَارَ وَ تَفَرَّقُوا فِي اَلْجَبَلِ يَطْلُبُونَهُ .
زبان ترجمه:

جلوههای اعجاز معصومین علیهم السلام ;  ج ۱  ص ۱۱۶

179-شبى كه پيامبر مى‌خواست از مكه خارج شود، قريش پانزده نفر از پانزده قبيله انتخاب كرده بودند تا رسول خدا-صلّى اللّٰه عليه و آله-را به قتل برسانند و خونش به گردن همۀ پانزده قبيله بيفتد و بنى هاشم نتوانند با همه، جنگ بكنند و به خونبها راضى شوند. از بنى هاشم نيز ابو لهب در ميان آنها بود. پيامبر-صلّى اللّٰه عليه و آله-به اصحاب خود فرمود:«امشب هيچ كس از خانۀ خود بيرون نرود». وقتى رسول خدا-صلّى اللّٰه عليه و آله-به خواب رفت، افراد مسلح قريش به در خانۀ عبد المطلب آمدند. ابو لهب گفت: اى مردم! در اين خانه، زنان و دختران بنى هاشم هستند. اگر الآن وارد شويم مى‌ترسم كسى از تاريكى شب استفاده كند و به حريم آنها تجاوز نمايد. و در ميان عرب براى ما ننگى به بار بياورد. صبر كنيد وقتى كه صبح شد وارد شويم و كار او را با يك ضربت، تمام كنيم، لذا مشركين، دم در نشستند و نگهبانى دادند.على-عليه السّلام-مى‌فرمايد: پيامبر اكرم-صلّى اللّٰه عليه و آله-مرا صدا كرد و فرمود:«قريش دم در كمين كرده‌اند و مى‌خواهند مرا بكشند! آيا در جاى من مى‌خوابى تا از مكّه خارج شوم‌؟ خدا مرا به اين كار دستور داده است». گفتم: بلى. پس در جاى رسول خدا-صلّى اللّٰه عليه و آله-خوابيدم. حضرت در را باز كرد و بيرون رفت و همۀ آنها نشسته بودند. منتظر طلوع فجر بودند. پيامبر اين آيه را خواند« وَ جَعَلْنٰا مِنْ‌ بَيْنِ‌ أَيْدِيهِمْ‌ سَدًّا وَ مِنْ‌ خَلْفِهِمْ‌ سَدًّا فَأَغْشَيْنٰاهُمْ‌ فَهُمْ‌ لاٰ يُبْصِرُونَ‌ » . رسول خدا-صلّى اللّٰه عليه و آله-رفت و مشركين اصلا او را نديدند. در راه به ابو بكر برخورد كرد كه بيرون آمده و او را جستجو مى‌كرد. پس با هم به غار رفتند. و هنگامى كه صبح دميد قريش به خانه ريختند و خيال كردند كه من [على -عليه السّلام-] محمّد-صلّى اللّٰه عليه و آله-هستم. برخاستم: گفتند: على! تو هستى‌؟ گفتم: بلى. پرسيدند: محمّد كجا رفت‌؟ گفتم: خدا مى‌داند. بيرون رفتند و ابو كريز خزاعى را آوردند تا رديابى كند. او آمد در خانه ايستاد؛ نگاه كرد و گفت: اين اثر پاى محمّد است! با اثرش رفت تا به جايى كه پيامبر با ابو بكر ملاقات كرده بود و در آنجا گفت: اينجا شخص ديگرى با او همراه شده است. و آن رد پاى ابو قحافه يا پسر اوست. با رد پا رفت تا به در غار رسيد. رد پا تمام شد. خداوند متعال نيز براى حفظ‍‌ پيامبرش عنكبوتى را فرستاد تا بر در غار، تار بتند. و كبوترى در آنجا تخم گذاشت. ابو كريز گفت: محمّد و همراهش به غار نرفته‌اند، يا به آسمان صعود كرده‌اند و يا به زمين فرو رفته‌اند! چون تار عنكبوت سالم است و تخم كبوتر سر جاى خودش قرار دارد. در اين هنگام متفرق شدند و در كوه به دنبال او گشتند .

divider