شناسه حدیث :  ۳۱۱۸۴۵

  |  

نشانی :  ثواب الأعمال و عقاب الأعمال  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۸  

عنوان باب :   كتاب عقاب الأعمال عقاب من أتاه أخوه في حاجة فلم يقضها له

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

أَبِي ره قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ هَارُونَ بْنِ اَلْجَهْمِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَمَّارٍ اَلصَّيْرَفِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ اَلْمُؤْمِنُ رَحْمَةٌ عَلَى اَلْمُؤْمِنِ فَقَالَ نَعَمْ فَقُلْتُ وَ كَيْفَ ذَلِكَ فَقَالَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَتَاهُ أَخُوهُ فِي حَاجَةٍ فَإِنَّمَا ذَلِكَ رَحْمَةٌ سَاقَهَا اَللَّهُ إِلَيْهِ وَ سَبَّبَهَا لَهُ فَإِنْ قَضَى حَاجَةً كَانَ قَدْ قَبِلَ اَلرَّحْمَةَ لِقَبُولِهَا وَ إِنْ رَدَّهُ عَنْ حَاجَتِهِ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى قَضَائِهَا فَإِنَّمَا رَدَّ عَنْ نَفْسِهِ اَلرَّحْمَةَ اَلَّتِي سَاقَهَا اَللَّهُ إِلَيْهِ وَ سَبَّبَهَا لَهُ وَ ذُخِرَتِ اَلرَّحْمَةُ إِلَى فَيَكُونُ اَلْمَرْدُودُ عَنْ حَاجَتِهِ هُوَ اَلْحَاكِمُ فِيهَا إِنْ شَاءَ صَرَفَهَا إِلَى نَفْسِهِ وَ إِنْ شَاءَ إِلَى غَيْرِهِ يَا إِسْمَاعِيلُ فَإِذَا كَانَ هُوَ اَلْحَاكِمُ فِي رَحْمَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ سَرَعَتْ لَهُ فَإِلَى مَنْ تَرَى يَصْرِفُهَا قَالَ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ لَأَظُنُّهُ يَصْرِفُهَا عَنْ نَفْسِهِ قَالَ لاَ تَظُنَّ وَ لَكِنِ اِسْتَيْقِنْ فَإِنَّهُ لاَ يَرُدُّهَا عَنْ نَفْسِهِ يَا إِسْمَاعِيلُ مَنْ أَتَاهُ فِي حَاجَةٍ يَقْدِرُ عَلَى قَضَائِهَا فَلَمْ يَقْضِهَا لَهُ سَلَّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِ شُجَاعاً يَنْهَشُ إِبْهَامَهُ فِي قَبْرِهِ إِلَى مَغْفُوراً لَهُ أَوْ معذب [مُعَذَّباً ] .
زبان ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ;  ج ۱  ص ۵۶۵

1-اسماعيل بن عمّار صيرفى گويد:بامام صادق عليه السّلام عرضكردم:قربانت گردم آيا مؤمن براى مؤمن رحمت است‌؟فرمود:آرى رحمت است.عرضكردم:اين چگونه مى‌شود؟فرمود:هر مؤمنى كه برادرش نزد او بتقاضاى حاجتى آيد اين خود رحمتى است كه خداوند بسوى او فرستاده و خيرى است كه در دسترس او قرار داده پس اگر حاجتش را برآورد خود رحمت خدا را پذيرفته،و چنانچه او را رد كرد و حاجتش را با اينكه قدرت بر روا كردن آن داشت بر نياورد بى‌ترديد رحمتى كه پروردگار بسوى او رانده است و در دسترس وى قرار داده نپذيرفته،و اين رحمت بحال خود باقى ميماند تا روز قيامت،و در آن روز در اختيار آن شخص حاجتمند قرار ميگيرد،و او چنانچه بخواهد براى خود نگه مى‌دارد و چنانچه بخواهد بغير ميدهد،اى اسماعيل پس حال كه اين رحمت الهى در قيامت در اختيار او است و براى او مهيّا است تو گوئى بچه كس خواهد داد؟گويد:عرضكردم قربانت گردم گمان ندارم از خود بگذرد و بديگرى واگذارد،فرمود:گمان نكن بلكه يقين داشته باش كه از خود ردّ نخواهد كرد و بديگرى نخواهد بخشيد، اى اسماعيل هر كس برادرش بحاجتى نزد او آيد و توانائى آن داشته باشد كه برآورد و كوتاهى كند و او را مأيوس باز گرداند خداوند در گور اژدهائى بر او مسلّط‍‌ سازد كه انگشت او بگزد تا روز قيامت،چه در آن روز مورد آمرزش واقع شود چه معذّب گردد.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه مجاهدی ;  ج ۱  ص ۶۳۱

1-اسماعيل بن عمار صيرفى نقل كرده است كه به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: فدايت شوم!آيا مؤمن براى مؤمن(مايۀ)رحمت است‌؟فرمود:آرى!عرض كردم: چگونه‌؟!فرمود:هر مؤمنى كه برادر ايمانيش براى درخواست و حاجتى به نزد او بيايد،(به منزله)رحمتى است كه از جانب خداوند براى او فرستاده شده است، پس اگر خواستۀ او را بر آورد،در حقيقت رحمت را پذيرفته،و اگر او را رد كرد در حالى كه مى‌توانست خواسته‌اش را برآورده سازد،بى‌ترديد رحمتى را كه خداوند به جانب او روانه ساخته بود،قبول نكرده است،و اين رحمت را تا روز قيامت نگاه مى‌دارند،و(در آن روز)در اختيار آن مؤمن نيازمند قرار مى‌گيرد،اگر بخواهد خود از آن بهره مى‌گيرد و يا به ديگرى مى‌بخشد.اى اسماعيل!آن مرد مؤمن در روز قيامت در مورد اين رحمت الهى-كه براى او مقرر شده است-اختيار دارد،آيا به نظر تو آن را به چه كسى خواهد داد؟!عرض كردم:فدايت شوم!گمان نمى‌كنم كه آن را به ديگران واگذارد،حضرت فرمود:گمان مكن،بلكه يقين داشته باش كه او(اين رحمت الهى را)از خود دور نخواهد ساخت.اى اسماعيل!هر كس كه برادر ايمانيش براى خواسته‌اى نزد او بيايد،و او توانائى برآورده ساختن آن را داشته باشد ولى برنياورد،خداوند(پس از مرگ در گور)اژدهايى را بر او چيره كند كه تا روز قيامت انگشت او را بگزد،(فرقى نمى‌كند)كه در روز قيامت آمرزيده شود و يا مورد خشم و عذاب خداوندى قرار گيرد.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه انصاری ;  ج ۱  ص ۴۸۹

1. اسماعيل بن عمّار صيرفى مى‌گويد: به امام صادق (عليه السّلام) گفتم: فدايت شوم، آيا مؤمنى براى مؤمن رحمت است‌؟ فرمود: آرى. گفتم: چگونه رحمت است‌؟ فرمود: هر مؤمنى كه برادرش براى تقاضاى حاجتى نزد او بيايد اين خود رحمتى است كه خدا آن را به سوى او فرستاده و در دسترس وى قرار داده است، پس اگر حاجتش را برآورد رحمت خدا را پذيرفته، و اگر او را از حاجتش محروم كند با اينكه قدرت بر روا كردن آن دارد، در حقيقت رحمتى را كه پروردگار به سوى او فرستاده و در دسترس وى قرار داده نپذيرفته است، و اين رحمت تا روز قيامت ذخيره مى‌گردد و در آن روز در اختيار آن صاحب حاجت قرار مى‌گيرد، و او اگر بخواهد براى خود نگاه مى‌دارد و اگر بخواهد به ديگرى مى‌دهد. اى اسماعيل، پس اگر اين رحمت الهى در قيامت در اختيار او باشد و حق استفاده از آن را داشته باشد، به نظر تو آن را به چه كسى خواهد داد؟ راوى مى‌گويد: گفتم: فدايت شوم، گمان نمى‌كنم آن را به كسى واگذار كند. فرمود: گمان نكن بلكه يقين داشته باش كه آن را به ديگرى نخواهد بخشيد. اى اسماعيل، هر كس براى حاجتى نزد برادر دينى‌اش بيايد و او با اينكه قدرت بر روا كردن آن دارد كوتاهى كند و حاجت او را برنياورد، خداوند اژدهايى را در قبر بر او چيره مى‌كند كه تا روز قيامت انگشت او را بگزد، خواه در آن روز آمرزيده شود يا معذّب گردد.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۵۷۱

[992]1-... اسماعيل بن عمّار صيرفى گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: فدايت شوم! آيا مؤمن براى مؤمن رحمت است‌؟ فرمود: آرى. عرض كردم: چگونه‌؟ فرمود: هر مؤمنى كه برادرش براى حاجتى به سراغش رود همانا اين رحمتى است كه خداوند برايش فرستاده و فراهم آورده است؛ پس اگر حاجتش را برآورد بى‌گمان با برآوردن آن، رحمت الهى را پذيرفته است و چون با وجود توانايى بر برآوردن حاجتش آن را برنياورد بى‌ترديد رحمتى را كه پروردگار برايش فرستاده و فراهم آورده نپذيرفته است و آن رحمت تا روز رستاخيز ذخيره مى‌گردد و در آن روز مؤمنى كه حاجتش برآورده نشده در بارۀ آن رحمت تصميم مى‌گيرد، اگر خواهد خود آن را بر مى‌گيرد و يا به ديگرى مى‌دهد. اى اسماعيل! پس در اين صورت كه او در روز رستاخيز در بارۀ آن رحمت خداى گرامى و بزرگ تصميم خواهد گرفت تو مى‌گويى كه به چه كسى خواهد داد؟ عرض كردم: فدايت شوم! گمان نمى‌كنم آن را از خويش باز دارد و به ديگرى واگذارد. فرمود: گمان مكن بلكه يقين داشته باش كه بى‌گمان او اين رحمت را از خود باز نخواهد داشت. اى اسماعيل! هر كه برادرش براى حاجتى به سراغش آيد و او با وجود توانايى بر برآوردن حاجتش اين كار را نكند خداوند اژدهايى را در گورش بر او چيره سازد كه تا روز رستاخيز انگشت ابهامش را بگزد؛ چه در روز رستاخيز آمرزيده شود و چه به عذاب گرفتار آيد.

divider