شناسه حدیث :  ۳۱۱۶۵۹

  |  

نشانی :  ثواب الأعمال و عقاب الأعمال  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۰۴  

عنوان باب :   كتاب عقاب الأعمال عقاب من جهل حق أهل البيت عليهم السلام

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مَيْسَرَةَ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ عِنْدَهُ فِي اَلْفُسْطَاطِ نَحْوٌ مِنْ خَمْسِينَ رَجُلاً فَجَلَسَ بَعْدَ سُكُوتٍ مِنَّا طَوِيلاً فَقَالَ مَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَرَوْنَ أَنِّي نَبِيُّ اَللَّهِ وَ اَللَّهِ مَا أَنَا كَذَلِكَ وَ لَكِنْ لِي قَرَابَةٌ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ وِلاَدَةٌ فَمَنْ وَصَلَنَا وَصَلَهُ اَللَّهُ وَ مَنْ أَحَبَّنَا أَحَبَّهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ حَرَمَنَا حَرَمَهُ اَللَّهُ أَ تَدْرُونَ أَيُّ اَلْبِقَاعِ أَفْضَلُ عِنْدَ اَللَّهِ مَنْزِلَةً فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ مِنَّا وَ كَانَ هُوَ اَلرَّادُّ عَلَى نَفْسِهِ قَالَ ذَلِكَ مَكَّةُ اَلْحَرَامُ اَلَّتِي رَضِيَهَا اَللَّهُ لِنَفْسِهِ حَرَماً وَ جَعَلَ بَيْتَهُ فِيهَا ثُمَّ قَالَ أَ تَدْرُونَ أَيُّ اَلْبِقَاعِ أَفْضَلُ فِيهَا عِنْدَ اَللَّهِ حُرْمَةً فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ مِنَّا فَكَانَ هُوَ اَلرَّادُّ عَلَى نَفْسِهِ فَقَالَ ذَلِكَ اَلْمَسْجِدُ اَلْحَرَامُ ثُمَّ قَالَ أَ تَدْرُونَ أَيُّ بُقْعَةٍ فِي اَلْمَسْجِدِ اَلْحَرَامِ أَفْضَلُ عِنْدَ اَللَّهِ حُرْمَةً فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ مِنَّا فَكَانَ هُوَ اَلرَّادُّ عَلَى نَفْسِهِ قَالَ ذَلِكَ مَا بَيْنَ اَلرُّكْنِ اَلْأَسْوَدِ وَ اَلْمَقَامِ وَ بَابِ اَلْكَعْبَةِ وَ ذَلِكَ حَطِيمُ إِسْمَاعِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ذَلِكَ اَلَّذِي كَانَ يَذُودُ غُنَيْمَاتِهِ وَ يُصَلِّي فِيهِ وَ اَللَّهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً صَفَّ قَدَمَيْهِ فِي ذَلِكَ اَلْمَكَانِ قَامَ لَيْلاً مُصَلِّياً حَتَّى يَجِيئَهُ اَلنَّهَارُ وَ صَامَ حَتَّى يَجِيئَهُ اَللَّيْلُ وَ لَمْ يَعْرِفْ حَقَّنَا وَ حُرْمَتَنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ لَمْ يَقْبَلِ اَللَّهُ مِنْهُ شَيْئاً أَبَداً .
زبان ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ;  ج ۱  ص ۴۵۶

2-ميسّر گويد در مكّه معظّمه با امام باقر عليه السّلام بودم و در خيمه تقريبا پنجاه تن از اصحاب حاضر بودند،امام عليه السّلام نشست و پس از سكوتى طولانى كه همۀ ما را فرا گرفته بود فرمود:در بارۀ من چه مى‌انديشيد شايد فكر ميكنيد من پيغمبر خدا هستم،بخدا سوگند اين چنين نيست و من پيغمبر نيستم ولى با رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم خويشى دارم و از فرزندان او هستم،پس هر كس با ما مهربانى كند خداوند با او مهربانى مينمايد،و هر كس ما را دوست بدارد خداوند ويرا دوست بدارد، و هر كس ما را از حقّمان محروم سازد خداوند او را(از بهشت و مقام قرب و سعادت) محروم كند،آنگاه بياران فرمود:آيا ميدانيد كدام نقطۀ از زمين نزد خدا محترمتر است‌؟هيچ كس سخن نگفت،و حضرت خود فرمود:آن سرزمين مكّه است كه خداوند آن را براى حرم خود برگزيده و خانه خود(يعنى مسجد الحرام)را در آن قرار داده است‌؟سپس فرمود:آيا ميدانيد كدام قطعه از زمين حرم حرمتش نزد خدا بيشتر است‌؟اين بار نيز كسى سخن نگفت و خود آن حضرت فرمود:آن مسجد الحرامست،باز فرمود ميدانيد كدام نقطه از مسجد الحرام نزد خدا حرمتش افزونتر است‌؟كسى پاسخ نداد و خود فرمود:آن قسمت كه ميان ركن أسود و مقام و باب كعبه است از همه جا احترامش در نظر خدا بيشتر است.و آن حطيم اسماعيل بوده كه در آنجا گوسفندان خود را علوفه ميداده و در آنجا نماز ميخوانده،و بخدا سوگند اگر بنده‌اى در اين مكان(كه بهتر و مقدّسترين نقاط‍‌ روى زمين است) بر پاى بايستند و شبها را بنماز بپردازد تا روز درآيد،و روز را روزه بگيرد تا شام درآيد. و حقّ‌ ما خاندان را نشناسد،و از حرمت ما بيخبر باشد پروردگار هرگز از وى نخواهد پذيرفت.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه مجاهدی ;  ج ۱  ص ۵۱۷

3-ميسّر مى‌گويد كه:در محضر امام محمد باقر عليه السّلام بودم و در خيمۀ آن حضرت حدود پنجاه نفر از اصحاب حضور داشتند.امام عليه السّلام نشست و پس از مدّتى كه به سكوت گذشت،فرمود:شما را چه شده است‌؟!شايد فكر مى‌كنيد كه من پيامبر خدايم!بخدا سوگند كه چنين نيستم،ولى با رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم رابطۀ خويشى داشته و از نسل اويم؛پس كسى كه با ما به نيكى و مهربانى رفتار كند خداوند در حقّ‌ او نيكى و مهربانى نمايد،و كسى كه ما را دوست داشته باشد،خداوند او را دوست مى‌دارد، و كسى كه ما را محروم سازد خداوند او را محروم خواهد كرد؛آيا مى‌دانيد كدام نقطۀ زمين در نزد خدا مقام و منزلت بيشترى دارد؟هيچ كس از ما سخنى نگفت،و حضرت خود پاسخ داد:آن نقطه همان زمين مكّه است كه خداوند آن را حرم خود ساخته و خانه‌اش را(مسجد الحرام)در آن قرار داده است.سپس پرسيد:آيا مى‌دانيد در نزد خدا كدام نقطۀ آن برتر است‌؟باز هيچ كس سخنى نگفت،و خود پاسخ فرمود:آن نقطه،مسجد الحرام است.باز پرسيد:آيا مى‌دانيد كدام قسمت مسجد الحرام در نزد خدا حرمت افزونترى دارد؟(اين بار هم)كسى پاسخى نداد،و آن حضرت پاسخ فرمود:قسمتى كه ما بين ركن اسود و مقام و درب كعبه است،و آنجا حطيم اسماعيل عليه السّلام بوده است،كه گوسفنداش را در آنجا علوفه مى‌داد و در همان جا نماز مى‌گزارد؛بخدا سوگند كه اگر بنده‌اى در آنجا شبها به نماز قيام كند تا روز در آيد و روزها را روزه بدارد تا شام فرا رسد(ولى)حق ما و حرمت ما اهل بيت را نشناسد،خداوند هرگز (آن همه عبادت در آن مكان مقدّس و محترم را)از او نخواهد پذيرفت.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه انصاری ;  ج ۱  ص ۳۹۵

3. ميسّر مى‌گويد:(در مكّۀ معظّمه) نزد امام باقر (عليه السّلام) بودم و در خيمۀ آن حضرت حدود پنجاه نفر ديگر نيز حضور داشتند. امام (عليه السّلام) پس از سكوتى طولانى كه همۀ ما را فرا گرفته بود نشست و فرمود: شما را چه شده است‌؟ شايد فكر مى‌كنيد من پيامبر خدا هستم! به خدا سوگند من پيامبر نيستم، ولى با رسول خدا (صلّى الله عليه و آله) خويشاوندى دارم و از فرزندان او هستم. هر كس با ما ارتباط‍‌ داشته باشد خدا با او ارتباط‍‌ خواهد داشت، و هر كس ما را دوست بدارد خدا او را دوست خواهد داشت، و هر كس ما را از حقّمان محروم كند خدا او را محروم خواهد ساخت. آيا مى‌دانيد كدامين سرزمين نزد خدا محترم‌تر است‌؟ هيچ كس پاسخ نگفت پس خود حضرت فرمود: اين سرزمين مكّه است كه خدا آن را حرم خويش قرار داده و خانه‌اش را در آن نهاده است. باز فرمود: آيا مى‌دانيد كدامين نقطه از حرم نزد خدا حرمتش بيشتر است‌؟ اين بار نيز كسى پاسخ نگفت و امام (عليه السّلام) خود فرمود: اين مسجد الحرام است. سپس فرمود: آيا مى‌دانيد كدام نقطه از مسجد الحرام نزد خدا احترام بيشترى دارد؟ باز كسى پاسخ نداد و حضرت خود فرمود: آن نقطه كه ميان ركن اسود و مقام و در كعبه است از همه جا احترامش بيشتر است، و آن حطيم اسماعيل بوده كه در آنجا به گوسفندان خود علوفه مى‌داده و در آنجا نماز مى‌گزارده است. به خدا سوگند اگر بنده‌اى در اين مكان روى پا بايستد و شبها را به نماز بپردازد تا روز فرا رسد، و روزها را روزه بگيرد تا شب در رسد، ولى حق و حرمت ما خاندان را نشناسد، خداوند هرگز عملى را از او نخواهد پذيرفت.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۴۷۱

[799]3-... ميسّر گويد: من در خيمه نزد امام صادق عليه السّلام بودم و حدود پنجاه تن از ياران آن حضرت در محضرش بودند، امام عليه السّلام نشست و پس از سكوتى درازناك فرمود: شما را چه شده است‌؟ شايد مى‌پنداريد كه من پيامبر خدايم! به خدا سوگند اين گونه نيست ولى من از خويشان و فرزندان پيامبر خدا صلّى اللّٰه عليه و آله هستم؛ پس هر كه به ما بپيوندد خداوند او را همراهى كند و هر كه ما را دوست بدارد خداى گرامى و بزرگ او را دوست بدارد و هر كه ما را [از حقّمان] محروم نمايد خداوند او را محروم كند. آيا مى‌دانيد كه كدام زمين نزد خدا فضيلت‌مندتر است‌؟ هيچ يك از ما سخن نگفت و خود پاسخ داد: آن، سرزمين مكّه است كه خداوند آن را حرم خويش ساخت و خانۀ خود را در آن نهاد، سپس فرمود: آيا مى‌دانيد كه كدام قسمت از سرزمين مكّه نزد خدا محترم‌تر است‌؟ ديگر بار هيچ كس از ما سخن نگفت و خود پاسخ داد: آن قسمت، مسجد الحرام است، سپس فرمود: آيا مى‌دانيد كه كدام قسمت از مسجد الحرام نزد خدا بلند مرتبت‌تر است‌؟ باز هم هيچ كس از ما سخن نگفت و خود پاسخ داد: آن قسمت، ميان ركن و مقام و در كعبه است و آن «حطيم» حضرت اسماعيل عليه السّلام است كه در آن زمين به گوسفندانش علوفه مى‌داده و نماز مى‌گزارده است. به خدا سوگند كه اگر بنده‌اى در اين مكان گام نهد و شب‌ها به نماز ايستد تا روز فرا آيد و روزها روزه بدارد تا شب فرا آيد ولى به حقّ‌ و حرمت ما اهل بيت آگاه نباشد خداوند هرگز از او چيزى نپذيرد.

divider