شناسه حدیث :  ۳۱۱۱۱۵

  |  

نشانی :  ثواب الأعمال و عقاب الأعمال  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۲  

عنوان باب :   [كتاب] ثواب الأعمال ثواب دعاء يقال في عشر ذي الحجة

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ بْنِ اَلْخَلِيلِ بْنِ عَبْدِ اَلْكَرِيمِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو اَلْقَاسِمِ بْنُ عُبَيْدِ اَللَّهِ بْنِ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ نَزِيلُ أَصْبَهَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو اَلْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ اَلْمُقْرِي اَلْمَعْرُوفُ بِأَبِي دُبَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْأَنْصَارِيُّ عَنِ اَلْخَلِيلِ اَلْبَكْرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ بَعْضَ أَصْحَابِنَا يَقُولُونَ: إِنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ هَؤُلاَءِ اَلْكَلِمَاتُ اَلْفَاضِلاَتُ أَوَّلُهُنَّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَللَّيَالِي وَ اَلدُّهُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ أَمْوَاجِ اَلْبُحُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ خَيْرٌ مِمّٰا يَجْمَعُونَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّوْكِ وَ اَلشَّجَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّعْرِ وَ اَلْوَبَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلْحَجَرِ وَ اَلْمَدَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ لَمْحِ اَلْعُيُونِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ فِي اَللَّيْلِ إِذٰا عَسْعَسَ وَ فِي اَلصُّبْحِ إِذٰا تَنَفَّسَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلرِّيَاحِ فِي اَلْبَرَارِي وَ اَلصُّخُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مِنْ هَذَا اَلْيَوْمِ إِلَى يَوْمِ يُنْفَخُ فِي اَلصُّورِ قَالَ اَلْخَلِيلُ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ عَلِيّاً عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَانَ يَقُولُ مَنْ قَالَ ذَلِكَ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنَ اَلْعَشْرِ عَشْرَ مَرَّاتٍ أَعْطَاهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِكُلِّ تَهْلِيلَةٍ دَرَجَةً فِي اَلْجَنَّةِ مِنَ اَلدُّرِّ وَ اَلْيَاقُوتِ مَا بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ مَسِيرَةُ عَامٍ لِلرَّاكِبِ اَلْمُسْرِعِ - فِي كُلِّ دَرَجَةٍ مَدِينَةٌ فِيهَا قَصْرٌ مِنْ جَوْهَرٍ وَاحِدٍ لاَ فَصْلَ فِيهَا فِي كُلِّ مَدِينَةٍ مِنْ تِلْكَ اَلْمَدَائِنِ مِنَ اَلدُّرِّ وَ اَلْحُصُونِ وَ اَلْغُرَفِ وَ اَلْبُيُوتِ وَ اَلْفُرُشِ وَ اَلْأَزْوَاجِ وَ اَلسَّرِيرِ وَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ وَ مِنَ اَلنَّمَارِقِ وَ اَلزَّرَابِيِّ وَ اَلْمَوَائِدِ وَ اَلْخَدَمِ وَ اَلْأَنْهَارِ وَ اَلْأَشْجَارِ وَ اَلْحُلِيِّ وَ اَلْحُلَلِ مَا لاَ يَصِفُ خَلْقٌ مِنَ اَلْوَاصِفِينَ - فَإِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ أَضَاءَتْ كُلُّ شَعْرَةٍ مِنْهُ نُوراً وَ اِبْتَدَرَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يَمْشُونَ أَمَامَهُ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى بَابِ اَلْجَنَّةِ فَإِذَا دَخَلَهَا قَامُوا خَلْفَهُ وَ هُوَ أَمَامَهُمْ حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى مَدِينَةٍ ظَاهِرُهَا يَاقُوتَةٌ حَمْرَاءُ وَ بَاطِنُهَا زَبَرْجَدَةٌ خَضْرَاءُ فِيهَا أَصْنَافُ مَا خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي اَلْجَنَّةِ وَ إِذَا اِنْتَهَوْا إِلَيْهَا قَالُوا يَا وَلِيَّ اَللَّهِ هَلْ تَدْرِي مَا هَذِهِ اَلْمَدِينَةُ بِمَا فِيهَا قَالَ لاَ فَمَنْ أَنْتُمْ قَالُوا نَحْنُ اَلْمَلاَئِكَةُ اَلَّذِينَ شَهِدْنَاكَ فِي اَلدُّنْيَا يَوْمَ هَلَّلْتَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالتَّهْلِيلِ هَذِهِ اَلْمَدِينَةُ بِمَا فِيهَا ثَوَاباً لَكَ وَ أَبْشِرْ بِأَفْضَلَ مِنْ هَذَا ثَوَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى تَرَى مَا أَعَدَّ اَللَّهُ لَكَ فِي دَارِهِ دَارِ اَلسَّلاَمِ فِي جِوَارِهِ عَطَاءً لاَ يَنْقَطِعُ أَبَداً قَالَ اَلْخَلِيلُ فَقُولُوا أَكْثَرَ مَا تَقْدِرُونَ عَلَيْهِ لِيَزْدَادَ لَكُمْ .
زبان ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ;  ج ۱  ص ۱۶۷

1-بسندى عامّى از خليل بكرى روايت شده كه گفت شنيدم يكتن از روات ما نقل كرد كه على بن أبى طالب عليه السّلام در هر روز از دهۀ اوّل ماه ذى الحجّه اين اذكار پر مايه را ميگفت كه أوّل آنها است« لا إله الاّ اللّٰه عدد اللّيالي و الدّهور، لا إله إلاّ اللّٰه عدد أمواج البحور،لا إله إلاّ اللّٰه و رحمته خير ممّا يجمعون،لا إله إلاّ اللّٰه عدد الشّوك و الشّجر،لا إله إلاّ اللّٰه عدد الشّعر و الوبر،لا إله إلاّ اللّٰه عدد الحجر و المدر،لا إله إلاّ اللّٰه عدد لمح العيون،لا إله إلاّ اللّٰه في اللّيل إذا عسعس و في الصّبح إذا تنفّس،لا إله إلاّ اللّٰه عدد الرّياح في البرارى و الصّخور،لا إله إلاّ اللّٰه من اليوم إلى يوم ينفخ في الصّور». .خليل گويد:از آن مرد شنيدم ميگفت:علىّ‌ عليه السّلام ميفرمود:هر كس در هر روز از روزهاى دهگانه اوّل ذى الحجّه اين اذكار را بگويد خداوند عطا كند او را بهر يك« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » كه گفته درجه‌اى در بهشت از درّ و ياقوت كه ميان هر درجه تا درجۀ ديگر مسافت يك سال راه كه سوار شتاب‌كننده‌اى برود فاصله است،و در هر درجه‌اى شهرى است و در آن شهر كاخى از مرواريد يكپارچه كه درزى در آن نيست،در هر شهرستانى از اين شهرها از خانه‌ها و قلعه‌ها و غرفه‌ها و تالارها و بسترها و همسرها و تختها و حوران بهشتى و پشتى‌ها و مبلها و خوردنيها و خدمتگاران و نهرها و درختها و زيورها و جواهر آنقدر هست كه از حوصلۀ وصف خارج است،و هيچ كس وصف آن نتواند كرد. و چون از قبر خارج شود از هر موئى از پيكر او نورى تابان باشد،و هفتاد هزار فرشته او را استقبال نمايند و از پيش رو و جانب راست و چپ او حركت كنند تا به در بهشت رسند،و چون وارد بهشت شد در عقب او بايستند و او جلو ايشان باشد تا بشهرى رسند كه بيرونش از ياقوت سرخ و درونش از زبرجد سبز باشد، و در آن تمام انواع آنچه خداوند در بهشت آفريده همه بوده باشد،و چون بدان شهر رسند فرشتگان گويند اى دوست خدا آيا ميدانى اين شهر و آنچه در آن است چيست‌؟گويد:نه،و شما خود كه باشيد؟گويند ما فرشتگانى هستيم كه در دار دنيا هنگامى كه آن تهليلات را ميخواندى و خدا را بدان ستايش ميكردى ترا ميديديم،اين شهر و آنچه در اوست همه پاداش تو است،و بشارت باد ترا به افزونتر از اين پاداش از ثوابهاى خداوند عزّ و جلّ‌ تا آنكه بنگرى آنچه را خداوند براى تو مهيّا ساخته در دار السّلام خويش در جوارش آن عطائى كه هرگز بريده نشود.خليل گويد:پس هر چه توانيد اين اذكار را بخوانيد تا أجر شما افزونتر گردد.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه مجاهدی ;  ج ۱  ص ۲۰۱

1-خليل بكرى گويد كه:يكى از اصحاب ما نقل كرده است كه:علىّ‌ بن ابى طالب عليه السّلام در هر روز از روزهاى دهۀ اول ماه ذى الحجّه اين مناجات پر محتوى را مى‌خواند: « لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ »به شمارۀ شبها و روزگاران؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ »به تعداد امواج درياها؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » كه رحمت خدا از هر چه گرد آورند بهتر است؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ »به عدد خار بيابانها و درختها؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ »به شمارۀ آنچه مو و كرك است؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ »به تعداد هر چه سنگ و كلوخ است؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ »به عدد نگاه چشمها؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » در شب وقتى كه تاريك مى‌شود و در صبح هنگامى كه طلوع مى‌كند؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ »به شمارۀ بادهايى كه در بيابانها و صخره‌ها مى‌وزد؛« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » از امروز تا روزى كه در صور دميده شود. خليل مى‌گويد كه:از راوى شنيدم كه مى‌گفت:على عليه السّلام مى‌فرمود:هر كس در هر روز از اين دهه،ده مرتبه اين ذكر را بخواند،خداوند به ازاى هر« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » كه مى‌گويد درجه‌اى در بهشت از در و ياقوت به او عنايت فرمايد كه ميان هر دو درجه براى سوارى كه با شتاب ركاب مى‌زند يك صد سال راه است،و در هر درجه‌اى شهرى است و در هر شهر كاخى از گوهر يكپارچه قرار دارد كه درزى در آن نيست، در هر شهرى از آن شهرها آنقدر از خانه‌ها و قلعه‌ها و اتاقها و خانه‌ها و بسترها و همسران و تختها و حوران بهشتى و پشتيها و فرشها و سفره‌ها و خدمتگزاران و رودها و درختها و زيورها و جامه‌ها قرار دارد كه وصف آن از توان وصف‌كنندگان بيرون است. و هنگامى كه از قبر خارج مى‌شود،از هر موى بدن او نورى مى‌تابد،و هفتاد هزار فرشته به پيشباز او مى‌آيند،و از پيش رو و سمت راست و چپ او حركت مى‌كنند تا به درب بهشت رسند،و هنگامى كه وارد بهشت مى‌شود پشت سر او مى‌ايستند و او در پيشاپيش جلوى آنها قرار مى‌گيرد تا به شهرى مى‌رسند كه نماى بيرونى آن از ياقوت سرخ است و اندرون آن از زبرجد سبز رنگ،و در آن شهر،تمام آنچه را كه خداوند در بهشت آفريده است وجود دارد،هنگامى كه به آنجا مى‌رسند فرشتگان مى‌گويند:اى دوست خدا!آيا مى‌دانى اين شهر و آنچه در آن است چيست‌؟ مى‌گويد:نه،شما كيستيد؟مى‌گويند:ما فرشتگانى هستيم كه در دنيا روزى كه خداى تبارك و تعالى را تهليل مى‌كردى تو را مى‌ديديم،اين شهر با آنچه كه در آن هست همه ثواب توست،تو را به ثوابى برتر از اين ثواب از جانب خدا مژده باد!تا آنچه را كه خداوند براى تو در دار السلام خود و در جوار خويش فراهم آورده است ببينى،آن بخششى را كه هرگز بريده نمى‌شود.خليل مى‌گويد:پس هر چه مى‌توانيد، (اين ذكر را)بخوانيد تا اجر شما افزونتر گردد.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه انصاری ;  ج ۱  ص ۱۴۳

1. خليل بكرى مى‌گويد: از يكى از راويان شنيدم كه مى‌گفت: على بن ابى طالب (عليه السّلام) در هر روز از دهۀ اول ذى الحجّه اين عبارات بلند را قرائت مى‌كرد كه با اين جملات آغاز مى‌شود:«هيچ معبودى جز خدا نيست به شمارۀ شبانگاهان و روزگاران، هيچ معبودى جز خدا نيست به شمارۀ امواج درياها، هيچ معبودى جز خدا نيست و رحمت او از هر چه بيند و زند بهتر است، هيچ معبودى جز خدا نيست به شمارۀ خارها و درختان، هيچ معبودى جز خدا نيست به شمارۀ مويها و كركها، هيچ معبودى جز خدا نيست به شمارۀ سنگها و كلوخها، هيچ معبودى جز خدا نيست به شمارۀ برهم خوردن چشمها، هيچ جز خدا نيست آن گاه كه شب تاريك شود و صبح بردمد، هيچ معبودى جز خدا نيست به شمارۀ بادهايى كه در بيابانها و كوهها وزد، هيچ معبودى جز خدا نيست از امروز تا روزى كه در صور دميده شود.خليل مى‌گويد: از آن مرد شنيدم كه مى‌گفت: على (عليه السّلام) مى‌فرمود: هر كس در هر روز از روزهاى دهۀ ذى الحجّه اين ذكرهاى دهگانه را بگويد، خداوند در برابر هر «لا اله الاّ اللّٰه» كه گفته است درجه‌اى در بهشت از مرواريد و ياقوت به او عطا مى‌كند كه ميان هر درجه‌اى تا درجۀ ديگر مسافت يك صد سال راه است كه سوارى آن را به سرعت طى كند، و در هر درجه‌اى شهرى است كه در آن شهر كاخى است از مرواريدهاى يك دست كه هيچ فاصله‌اى در آن نيست؛ در هر شهرى از آن شهرها خانه‌ها، قلعه‌ها، غرفه‌ها، تالارها، بسترها، همسران، تختها، حوريان، پشتيها، فرشها، سفره‌ها، خدمتكاران، نهرها، درختان، زيورها و جواهراتى است كه هيچ كس نمى‌تواند آنها را وصف كند. و چون از قبر خارج شود، از هر مويى از بدن او نورى تابان است، و هفتاد هزار فرشته از جلو و از طرف راست و چپ او را استقبال مى‌كنند تا به در بهشت برسد. وقتى وارد بهشت شد، فرشتگان پشت سر او قرار مى‌گيرند و او هم جلوى آنان حركت مى‌كند، تا به شهرى مى‌رسد كه بيرونش از ياقوت سرخ و درونش از زبرجد سبز است، و در آن انواع چيزهايى كه خداوند در بهشت آفريده است وجود دارد. هنگامى كه به آن شهر رسيدند، فرشتگان به او مى‌گويند: اى دوست خدا، آيا مى‌دانى اين شهر و آنچه در آن است چيست‌؟ مى‌گويد: نه، شما كيستيد؟ مى‌گويند: ما فرشتگانى هستيم كه تو را در دنيا هنگامى كه خدا را تهليل مى‌كردى مى‌ديديم؛ اين شهر و هر چه در آن است همه پاداش توست، و مژده باد تو را به پاداش افزون‌تر از اين پاداشها كه خدا آن را در دار السّلام خود، در جوار خويش به عنوان پاداشى پايان ناپذير براى تو آماده كرده است.خليل گويد: پس هر چه مى‌توانيد اين ذكرها را بگوييد تا پاداش شما افزون‌تر شود.

divider

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۱۷۱

[256]1-... راوى گويد: على بن ابى طالب عليه السّلام همواره در هر روز از دهۀ نخست ذى الحجّه اين ذكرهاى پر بار را مى‌گفتند:«لا اله الاّ اللّٰه عدد اللّيالي و الدّهور لا اله الاّ اللّٰه عدد امواج البحور لا اله الاّ اللّٰه و رحمته خير ممّا يجمعون لا اله الاّ اللّٰه عدد الشّوك و الشّجر لا اله الاّ اللّٰه عدد الشّعر و الوبر لا اله الاّ اللّٰه عدد الحجر و المدر لا اله الاّ اللّٰه عدد لمح العيون لا اله الاّ اللّٰه في اللّيل اذا عسعس و الصّبح اذا تنفّس لا اله الاّ اللّٰه عدد الرّياح في البراري و الصّخور لا اله الاّ اللّٰه من اليوم الى يوم ينفخ في الصّور». خليل (يكى از راويان حديث) گويد امام على عليه السّلام پيوسته مى‌فرمود: هر كه اين ذكر را در هر روز از دهۀ نخست ذى الحجّه گويد، خداى گرامى و بزرگ بر هر لا اله الاّ اللّٰه گويى او درجه‌اى از مرواريد و ياقوت در بهشت به او ارزانى فرمايد كه ميان هر درجه تا درجۀ ديگر مسافت صد سال براى سواركار شتابناك است و در هر درجه‌اى شهرى است و در هر شهرى كاخى از گوهر يكپارچه بدون ترك است و در هر شهرى از آن شهرها خانه‌ها، دژها، اتاق‌ها، منزل‌ها، بسترها، همسران، تخت‌ها، حوريان، نازبالش‌ها، فرش‌ها، خوان‌هاى خوراك، خدمتگزاران، رودها، درختان، زيور آلات و جامگانى است كه هيچ آفريدۀ وصفگرى نتواند آن را به وصف آورد؛پس چون از گور سر برآورد هر تار موى او پرتو افكند و هفتاد هزار فرشته به نزدش در آيند و در پيش روى و سمت راست و چپش گام نهند تا به بهشت رسد و آنگاه كه به بهشت در آيد، فرشتگان در پشت سرش بايستند و او در پيش رويشان گام بردارد تا به شهرى رسند كه برونش از ياقوت سرخ و درونش از زبرجد سبز است و در آن هر آنچه كه خداى گرامى و بزرگ از انواع آفريدگان آفريده فراهم است و چون به آن شهر رسند فرشتگان گويند: اى دوست خدا! آيا مى‌دانى كه اين شهر به همراه آنچه در آن است چيست‌؟ گويد: نه، شما كيستيد؟ گويند: ما فرشتگانى هستيم كه در سراى دنيا آنگاه كه خداى گرامى و بزرگ را به يكتايى «لا اله الاّ اللّٰه» مى‌گفتى مى‌نگريستيم و گواه تو بوديم. اين شهر به همراه آنچه در آن است پاداش توست و تو را به پاداشى ارجمندتر از سوى خداى گرامى و بزرگ مژده باد تا آنچه كه خداوند براى تو در سرايش «دار السّلام» در پناه خويش فراهم آورده بنگرى! بخششى كه هرگز زوال نيابد. خليل گويد: پس اين ذكر را تا آنجا كه مى‌توانيد بگوييد تا پاداش شما فزون گردد

divider