شناسه حدیث :  ۳۱۰۸۰۵

  |  

نشانی :  توحید المفضل  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۲۱  

عنوان باب :   المجلس الثاني حيلة الطائر أبو نمرة بالحسكة و منفعتها

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

فَأَمَّا اَلطَّائِرُ اَلصَّغِيرُ اَلَّذِي يُقَالُ لَهُ اِبْنُ نمرة - [تُمَّرَةَ] فَقَدْ عَشَّشَ فِي بَعْضِ اَلْأَوْقَاتِ فِي بَعْضِ اَلشَّجَرِ فَنَظَرَ إِلَى حَيَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ أَقْبَلَتْ نَحْوَ عُشِّهِ فَاغِرَةً فَاهَا تَبْغِيهِ لِتَبْتَلِعَهُ فَبَيْنَمَا هُوَ يَتَقَلَّبُ وَ يَضْطَرِبُ فِي طَلَبِ حِيلَةٍ مِنْهَا إِذْ وَجَدَ حَسَكَةً فَحَمَلَهَا فَأَلْقَاهَا فِي فَمِ اَلْحَيَّةِ فَلَمْ تَزَلِ اَلْحَيَّةُ تَلْتَوِي وَ تَتَقَلَّبُ حَتَّى مَاتَتْ أَ فَرَأَيْتَ لَوْ لَمْ أُخْبِرْكَ بِذَلِكَ كَانَ يَخْطُرُ بِبَالِكَ أَوْ بِبَالِ غَيْرِكَ أَنَّهُ يَكُونُ مِنْ حَسَكَةٍ مِثْلُ هَذِهِ اَلْمَنْفَعَةِ أَوْ يَكُونُ مِنْ طَائِرٍ صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍ مِثْلُ هَذِهِ اَلْحِيلَةِ اِعْتَبِرْ بِهَذَا وَ كَثِيرٍ مِنَ اَلْأَشْيَاءِ يَكُونُ فِيهَا مَنَافِعُ لاَ تُعْرَفُ إِلاَّ بِحَادِثٍ يَحْدُثُ أَوْ خَبَرٍ يُسْمَعُ بِهِ
زبان ترجمه:

توحید مفضل / ترجمه میرزایی ;  ج ۱  ص ۱۱۳

و امّا در بارۀ پرندۀ كوچكى كه به آن«ابن تمّره»مى‌گويند:روزى در لابه لاى شاخه‌هاى درختى لانه كرد.ناگاه ديد مارى عظيم بر لانه‌اش مشرف گشته و دهان را گشوده است.پرنده سخت در تشويش و اضطراب افتاد و در پى چاره مى‌گشتكه ناگاه گياه«خار خسك»را مشاهده كرد و آن را يافت.آن را برداشت و در دهان مار افكند.مار نيز آنقدر به خود پيچيد كه جان داد. راستى اگر تو را از اين خبر آگاه نمى‌كردم به ذهن تو و ديگران خطور مى‌كرد كه«خار خسك»چنين سود و مصلحتى داشته باشد يا از پرنده‌اى كوچك يا بزرگ چنين حيله و چاره‌اى برآيد؟از اين و بسيارى از اشياى ديگر درس عبرت بگير و بدان كه منافع و فوايد بى‌شمارى دارند ولى بايد حادثه‌اى رخ دهد يا خبرى از آنها ذكر گردد تا[اين سودها]دانسته شود.

divider