شناسه حدیث :  ۳۱۰۷۳۶

  |  

نشانی :  توحید المفضل  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۸  

عنوان باب :   المجلس الأول اختصاص الإنسان بالانتصاب و الجلوس دون البهائم

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

اُنْظُرْ يَا مُفَضَّلُ مَا خُصَّ بِهِ اَلْإِنْسَانُ فِي خَلْقِهِ تَشَرُّفاً وَ تَفَضُّلاً عَلَى اَلْبَهَائِمِ فَإِنَّهُ خُلِقَ يَنْتَصِبُ قَائِماً وَ يَسْتَوِي جَالِساً لِيَسْتَقْبِلَ اَلْأَشْيَاءَ بِيَدَيْهِ وَ جَوَارِحِهِ وَ يُمْكِنَهُ اَلْعِلاَجُ وَ اَلْعَمَلُ بِهِمَا فَلَوْ كَانَ مَكْبُوباً عَلَى وَجْهِهِ كَذَوَاتِ اَلْأَرْبَعِ لَمَا اِسْتَطَاعَ أَنْ يَعْمَلَ شَيْئاً مِنَ اَلْأَعْمَالِ
زبان ترجمه:

توحید مفضل / ترجمه میرزایی ;  ج ۱  ص ۵۵

اى مفضّل!بنگر كه خداوند جلّ‌ و على به خاطر تكريم و بزرگداشت و شرافت انسان،و برترى او بر چهارپايان چگونه در آفرينش او ويژگيهاى قرار داد. چنان آفريده شده كه مى‌ايستد و راست مى‌نشيند تا با دست و اعضايش رو به اشيا باشد و بتواند با دستانش كار كند.چنان كه اگر چون چهار پايان برو در مى‌افتاد نمى‌توانست كارى كند.

divider

توحید مفضل / ترجمه کاظمی ;  ج ۱  ص ۲۲

اى مفضل نظر كن در آنچه حق‌تعالى مخصوص گردانيده است بآن انسان را در خلقتش براى تشريف و تفضيل او بر ساير حيوانات زيرا كه چنان خلق شده كه راست ميتواند ايستاد و درست ميتواند نشست كه كارها را بدستها و جوارح خود بعمل آورد و تواند كارها را چنانچه خواهد بتقديم رساند اگر بروش چهارپايان بر روى در افتاده بود هيچ‌يك از اعمال را مباشر نمى‌توانست شد.

divider