شناسه حدیث :  ۳۱۰۵۷۶

  |  

نشانی :  التوحيد  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۵۷  

عنوان باب :   58 باب السعادة و الشقاوة

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ اَلْوَلِيدِ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارُ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ مَنْصُورِ بْنِ حَازِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ اَلسَّعَادَةَ وَ اَلشَّقَاوَةَ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ خَلْقَهُ فَمَنْ عَلِمَهُ اَللَّهُ سَعِيداً لَمْ يُبْغِضْهُ أَبَداً وَ إِنْ عَمِلَ شَرّاً أَبْغَضَ عَمَلَهُ وَ لَمْ يُبْغِضْهُ وَ إِنْ كَانَ عَلِمَهُ شَقِيّاً لَمْ يُحِبَّهُ أَبَداً وَ إِنْ عَمِلَ صَالِحاً أَحَبَّ عَمَلَهُ وَ أَبْغَضَهُ لِمَا يَصِيرُ إِلَيْهِ فَإِذَا أَحَبَّ اَللَّهُ شَيْئاً لَمْ يُبْغِضْهُ أَبَداً وَ إِذَا أَبْغَضَ شَيْئاً لَمْ يُحِبَّهُ أَبَداً.
زبان ترجمه:

اسرار توحيد ;  ج ۱  ص ۳۹۸

حديث كرد ما را محمد بن حسن بن احمد بن وليد«رضى»گفت كه حديث كرد ما را محمد بن حسن صفار از يعقوب بن يزيد از صفوان بن يحيى از منصور بن حازم از حضرت صادق(عليه السّلام)كه فرمود بدرستى كه خداى عز و جل نيك بختى و بدبختى را آفريد پيش از آنكه خلق خود را بيافريند پس هر كه خدا او را نيك بخت دانست هرگز او را دشمن ندارد و اگر بدى را بعمل آورد عملش را دشمن دارد و او را دشمن ندارد و اگر چنان باشد كه او را بدبخت دانسته باشد هرگز او را دوست ندارد و اگر كردار شايسته را بعمل آورد آن كار را دوست ارد و او را دشمن دارد بجهة آنچه بسوى آن باز ميگردد پس هر گاه خدا چيزى را دوست داشت هرگز آن را دشمن ندارد هر گاه چيزى را دشمن داشت هرگز آن را دوست ندارد.

divider

توحید صدوق / ترجمه میرزایی ;  ج ۱  ص ۵۵۷

5-منصور بن حازم از امام صادق عليه السّلام نقل مى‌كند كه آن حضرت فرمودند:خداوند قبل از آن‌كه مخلوقات خود را بيافريند،خوشبختى و بدبختى را آفريد،پس كسى كه خداوند او را خوشبخت مى‌داند،هرگز نسبت به او خشمگين نمى‌شود و اگر كار بدى انجام دهد،نسبت به كارش خشم مى‌گيرد امّا نسبت به خودش خشمگين نمى‌شود.و كسى كه خداوند او را بدبخت مى‌داند،هرگز او را دوست نخواهد داشت و اگر كار خوبى انجام دهد،كارش را دوست دارد،امّا خودش را به دليل راهى كه انتخاب كرده است،دوست نخواهد داشت.پس زمانى كه خداوند چيزى را دوست داشته باشد،ديگر از او خشمگين نمى‌شود و اگر چيزى را دشمن بداند،ديگر دوست نخواهد داشت.

divider

توحید صدوق / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۵۱۳

5-منصور بن حازم گويد:امام صادق عليه السّلام فرمود:«به راستى كه خداوند نيك‌بختى و بدبختى را آفريد پيش از آن‌كه خلق خود را بيافريند.پس هركسى را كه خدا نيك‌بخت دانست،هرگز او را دشمن ندارد و اگر عمل بدى را انجام دهد.عملش را دشمن مى‌دارد،ولى او را دشمن نمى‌دارد و اگر او را بدبخت دانسته باشد،هرگز او را دوست نمى‌دارد و اگر كردار شايسته‌اى انجام دهد آن كار را دوست مى‌دارد و او را به جهت آنچه به سوى آن بازمى‌گردد،دشمن مى‌دارد.پس هرگاه خداوند چيزى را دوست بدارد،هرگز آن را دشمن نمى‌دارد و هرگاه چيزى را دشمن بدارد هرگز آن را دوست نمى‌دارد.

divider