شناسه حدیث :  ۳۱۰۵۴۸

  |  

نشانی :  التوحيد  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۴۷  

عنوان باب :   56 باب الاستطاعة

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ بُكَيْرٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ حُمْرَانَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِنَّ لَنَا كَلاَماً نَتَكَلَّمُ بِهِ قَالَ هَاتِهِ قُلْتُ نَقُولُ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَ وَ نَهَى وَ كَتَبَ اَلْآجَالَ وَ اَلْآثَارَ لِكُلِّ نَفْسٍ بِمَا قَدَّرَ لَهَا وَ أَرَادَ وَ جَعَلَ فِيهِمْ مِنَ اَلاِسْتِطَاعَةِ لِطَاعَتِهِ مَا يَعْمَلُونَ بِهِ مَا أَمَرَهُمْ بِهِ وَ مَا نَهَاهُمْ عَنْهُ فَإِذَا تَرَكُوا ذَلِكَ إِلَى غَيْرِهِ كَانُوا مَحْجُوجِينَ بِمَا صَيَّرَ فِيهِمْ مِنَ اَلاِسْتِطَاعَةِ وَ اَلْقُوَّةِ لِطَاعَتِهِ فَقَالَ هَذَا هُوَ اَلْحَقُّ إِذَا لَمْ تَعْدُهُ إِلَى غَيْرِهِ .
زبان ترجمه:

توحید صدوق / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۴۹۹

5-حمزة بن حمران گويد:به امام صادق عليه السّلام عرض كردم:«ما ديدگاه كلامى داريم كه آن را بيان مى‌كنيم.»فرمود:«آن را بيان كن.»عرض كردم:«مى‌گوييم خداوند امر فرموده،نهى نموده؛اجلها،مدّتها و اثرها را براى هر نفسى به آنچه برايش تقدير فرموده و اراده نموده،نوشته است و در آنها از استطاعت براى طاعتش چيزى قرار داده كه به وسيلۀ آن،دستورات او را به جا آورند و از منهيّاتش اجتناب كنند. پس هرگاه اين را ترك كنند و به غير اين روند به سبب استطاعت و قوّتى كه براى طاعتش قرار داده مغلوب خواهند شد.»حضرت فرمود:«اين همان حق و درست است،هرگاه از اين مطلب به غيرش(شنيديد)به آن روى نياوريد.»

divider

اسرار توحيد ;  ج ۱  ص ۳۸۹

حديث كرد ما را احمد بن يحيى عطار گفت كه حديث كرد ما را احمد بن محمد بن عيسى از على بن حكم از عبد اللّٰه بن بكير از حمزة بن حمران كه گفت بحضرت صادق(عليه السّلام) عرض كردم كه ما را سخنى است كه بآن تكلم ميكنيم فرمود كه آن را بياور عرض كردم كه ميگوئيم كه خداى عز و جل امر فرموده و نهى نموده و اجلها و مدتها را نوشته و همچنين اثرها را از براى هر نفسى بآنچه از برايش تقدير فرموده و اراده نموده و در ايشان از استطاعت از براى طاعتش چيزى را قرار داده كه بواسطه آن بجا آورند آنچه را كه ايشان را بآن امر فرمود و آنچه را كه ايشان را از آن نهى نموده پس هر گاه اين را ترك كنند و بسوى غير از اين روند محجوج و مغلوب باشند بآنچه در ايشان قرار داده از استطاعت و قوت از براى طاعتش حضرت فرمود كه اين حق و راست و درست است هر گاه از اين در نگذرى بسوى غير اين

divider

توحید صدوق / ترجمه میرزایی ;  ج ۱  ص ۵۴۱

5-حمزة بن حمران مى‌گويد:به امام صادق عليه السّلام عرض كردم:در نزد ما كلامى رايج است كه از آن سخن مى‌گوييم.
حضرت فرمود:بگو كه آن چيست‌؟
عرض كردم:مى‌گوييم:خداوند فرمان داد و نهى كرد و سرآمد(مدّت زندگى)و آثار هركسى را به اندازه‌اى كه تقدير و اراده كرده است را نوشت و در ميان مردم براى اطاعت از خود نسبت به آن چه دستور انجام دادنش و يا نهى از انجام آن را داده،توانايى قرار داده است.پس اين مسئله را ترك كنند.(انجام واجبات و ترك محرّمات)و به غير آن روى بياورند(ترك واجبات و انجام محرّمات)به خاطر توانايى و قدرتى كه براى اطاعت از خود در درون مردم نهاده است،مورا احتجاج و بازجويى قرار مى‌گيرد.حضرت فرمودند:اين سخن حقّى است،به شرطى كه به سوى غير آن نرويد.

divider