شناسه حدیث :  ۳۱۰۵۳۳

  |  

نشانی :  التوحيد  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۳۷  

عنوان باب :   55 باب المشيئة و الإرادة

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) یا امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ قَالَ: دَخَلَ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَوْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَجُلٌ مِنْ أَتْبَاعِ بَنِي أُمَيَّةَ فَخِفْنَا عَلَيْهِ فَقُلْنَا لَهُ لَوْ تَوَارَيْتَ وَ قُلْنَا لَيْسَ هُوَ هَاهُنَا قَالَ بَلِ اِئْذَنُوا لَهُ فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ عِنْدَ لِسَانِ كُلِّ قَائِلٍ وَ يَدِ كُلِّ بَاسِطٍ فَهَذَا اَلْقَائِلُ لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَقُولَ إِلاَّ مَا شَاءَ اَللَّهُ وَ هَذَا اَلْبَاسِطُ لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَبْسُطَ يَدَهُ إِلاَّ بِمَا شَاءَ اَللَّهُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَسَأَلَهُ عَنْ أَشْيَاءَ وَ آمَنَ بِهَا وَ ذَهَبَ .
زبان ترجمه:

اسرار توحيد ;  ج ۱  ص ۳۸۱

و بهمين اسناد گفت كه مردى از پيروان بنى اميۀ بر حضرت صادق يا باقر عليهما السلام داخل شد و ما بر آن حضرت ترسيديم و بخدمتش عرض كرديم كه كاش پنهان ميشدى و ما ميگفتيم كه او در اينجا نيست فرمود بلى او را رخصت دهيد زيرا كه رسول خدا(صلّى الله عليه و آله) فرموده كه خداى عز و جل در نزد زبان هر گوينده و در نزد دست هر گشاينده ايست پس اين گوينده نميتواند كه چيزى بگويد مگر آنچه خدا خواهد و اين گشاينده نميتواند كه دستش را بگشايد مگر بآنچه خدا خواهد پس آن مرد بر حضرت داخل شد و او را از چيزى چند كه بآنها تصديق كرده بود سؤال نمود و رفت.

divider

توحید صدوق / ترجمه میرزایی ;  ج ۱  ص ۵۲۹

3-با توجّه به همان سند روايت قبلى،آمده است كه مردى از طرفداران بنى اميّه به نزد امام صادق يا امام باقر عليهما السّلام رفت و ما از جان ايشان مى‌ترسيديم.
به امام عرض كرديم:بهتر است كه مخفى شويم و ما مى‌گوييم كه شما اين‌جا نيستيد.حضرت فرمودند:به او اجازه دهيد كه بيايد؛زيرا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است:خداوند،نزد زبان هر گوينده‌اى و دست هر درازكننده‌اى است؛پس گوينده نمى‌تواند چيزى بگويد و دست درازكننده نمى‌تواند دستش را دراز كند مگر آن‌كه خدا بخواهد.
آن مرد به نزد حضرت آمد و از مسائلى سؤال كرد و به امام ايمان آورد و رفت.

divider

توحید صدوق / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۴۸۷

3-و به همين اسناد گويد:مردى از پيروان بنى اميّه خدمت امام صادق،يا امام باقر عليهما السّلام رسيد و ما بر جان حضرت بيمناك شديم و به حضرت عرض كرديم:«كاش پنهان مى‌شدى و ما مى‌گفتيم،او در اينجا نيست.فرمود:«بلكه به او رخصت دهيد،زيرا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده:خداوند در نزد زبان هر گوينده و در نزد دست هر گشاينده‌اى است.پس اين گوينده نمى‌تواند چيزى بگويد مگر آنچه خدا خواهد و اين گشاينده نمى‌تواند دستش را بگشايد مگر به آنچه خدا خواهد.»پس آن مرد خدمت حضرت شرفياب شد و از او در مورد چيزهايى پرسيد و به آنها تصديق كرد و ايمان آورد و رفت.

divider