شناسه حدیث :  ۳۱۰۲۹۰

  |  

نشانی :  التوحيد  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۳۴  

عنوان باب :   10 باب العلم

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

أَبِي وَ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ اَلْوَلِيدِ رَحِمَهُمَا اَللَّهُ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ وَ أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ جَمِيعاً عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنِ اَلْكَاهِلِيِّ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى أَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي دُعَاءٍ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ مُنْتَهَى عِلْمِهِ فَكَتَبَ إِلَيَّ لاَ تَقُولَنَّ مُنْتَهَى عِلْمِهِ وَ لَكِنْ قُلْ مُنْتَهَى رِضَاهُ .
زبان ترجمه:

اسرار توحيد ;  ج ۱  ص ۱۲۸

پدرم رحمه اللّٰه و محمد بن حسن بن احمد بن وليد رحمهما اللّٰه گفتند كه حديث كردند ما را محمد بن يحيى عطار و احمد بن ادريس هر دو از محمد بن احمد از على بن اسماعيل از صفوان بن يحيى از كاهلى كه گفت بامام موسى كاظم نوشتم در دعائى كه حمد از براى خدا است باندازۀ منتهاى علمش حضرت بمن نوشت كه البته مگو منتهاى علمش چه آن را منتهائى نيست و ليكن بگو كه منتهاى رضا و خوشنودى او چه منتهاى رضايش از بندگان آنست كه آنچه را كه بآن امر فرموده بجا آورند و آنچه را كه از آن نهى نموده ترك نمايند و اين چيزيست كه نهايت دارد.

divider

توحید صدوق / ترجمه میرزایی ;  ج ۱  ص ۱۶۷

2-كاهلى مى‌گويد:به ابو الحسن(امام موسى كاظم عليه السّلام)در مورد اين دعا(خداوند را به اندازۀ انتهاى دانش او سپاس مى‌گويم)نامه‌اى نوشتم.آن حضرت(هم)در جواب نوشتند:نگوييد (سپاس مى‌گويم)به اندازۀ پايان علم او،بلكه بگو:خداوند را به اندازه نهايت خشنودى او(سپاس مى‌گويم).

divider

توحید صدوق / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۱۵۷

2-كاهلى گويد:«به امام ابى الحسن عليه السّلام در دعايى نوشتم:«سپاس خدا را به اندازۀ منتها و پايان علمش.حضرت به من نوشت:البتّه مگو:منتهاى علمش،و ليكن بگو:منتهاى رضا و خوشنودى او.»

divider