شناسه حدیث :  ۳۱۰۲۸۶

  |  

نشانی :  التوحيد  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۳۲  

عنوان باب :   9 باب القدرة

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ يَزِيدَ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْخَزَّازِ عَنْ مُثَنًّى اَلْحَنَّاطِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ أَظُنُّهُ مُحَمَّدَ بْنَ نُعْمَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ - وَ هُوَ اَللّٰهُ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ فِي اَلْأَرْضِ قَالَ كَذَلِكَ هُوَ فِي كُلِّ مَكَانٍ قُلْتُ بِذَاتِهِ قَالَ وَيْحَكَ إِنَّ اَلْأَمَاكِنَ أَقْدَارٌ فَإِذَا قُلْتَ فِي مَكَانٍ بِذَاتِهِ لَزِمَكَ أَنْ تَقُولَ فِي أَقْدَارٍ وَ غَيْرِ ذَلِكَ وَ لَكِنْ هُوَ بَائِنٌ مِنْ خَلْقِهِ مُحِيطٌ بِمَا خَلَقَ عِلْماً وَ قُدْرَةً وَ إِحَاطَةً وَ سُلْطَاناً وَ مُلْكاً وَ لَيْسَ عِلْمُهُ بِمَا فِي اَلْأَرْضِ بِأَقَلَّ مِمَّا فِي اَلسَّمَاءِ لاَ يَبْعُدُ مِنْهُ شَيْءٌ وَ اَلْأَشْيَاءُ لَهُ سَوَاءٌ عِلْماً وَ قُدْرَةً وَ سُلْطَاناً وَ مُلْكاً وَ إِحَاطَةً .
زبان ترجمه:

اسرار توحيد ;  ج ۱  ص ۱۲۶

حديث كرد ما را احمد بن محمد بن يحيى عطار رحمه اللّٰه گفت كه حديث كرد ما را سعد بن عبد اللّٰه از يعقوب بن يزيد از حسن بن على خزاز از مثنى حناط‍‌ از ابو جعفر كه او را محمد بن نعمان گمان دارم كه گفت حضرت صادق(عليه السّلام)را سؤال كردم از قول خداى عز و جل« وَ هُوَ اَللّٰهُ‌ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ‌ وَ فِي اَلْأَرْضِ‌ »يعنى و او است خدا در آسمانها و در زمين حضرت فرمود كه او همچنين است در هر جايى عرض كردم بذات خويش يعنى در هر جا كه بودنش بذات است فرمود واى بر تو بدرستى كه مكانها اندازها است و چون بگوئى كه بذاته در مكانى است تو را لازم آيد كه بگوئى در اندازها است و غير آن و ليكن آن جناب از قدرتش از خلقش جدا است و از روى علم و قدرت و احاطه و سلطنت احاطه دارد بآنچه آفريده و علمش بآنچه در زمين است كمتر نيست بآنچه در آسمانست و چيزى از او دور نميشود و چيزها از برايش برابر است از روى علم و قدرت و سلطنت و ملك و احاطه.

divider

توحید صدوق / ترجمه میرزایی ;  ج ۱  ص ۱۶۵

15-محمّد بن نعمان مى‌گويد:از امام صادق عليه السّلام دربارۀ سخن خداوند پرسيدم كه حضرت فرمودند:همين‌طور است.عرض كردم:آيا با ذات خود فرمودند:واى بر تو!مكان‌ها،محدودند و زمانى كه مى‌گويى،او با ذات در مكانى حضور دارد،يعنى اين‌كه تو او را محدود مى‌دانى،در حالى‌كه او از آفريده‌هاى خود جداست و با دانش،قدرت،تسلّط‍‌، حاكميّت و پادشاهى،بر آن‌چه آفريده است،احاطه دارد و دانش او به آن‌چه در زمين است،از آن‌چه در آسمان است،كم‌تر نيست و از خداوند،چيزى دور نيست و تمام چيز از جهت دانش،قدرت،سلطنت،پادشاهى و بزرگى نزد او مساوى است.

divider

توحید صدوق / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۱۵۳

15-ابو جعفر-شايد محمّد بن نعمان-گويد:از امام صادق عليه السّلام دربارۀ گفتار خدا كه مى‌فرمايد: «و اوست خدا در آسمان‌ها و در زمين»پرسيدم.فرمود:«او در هر مكانى چنين است.»عرض كردم:«به ذات خود؟»فرمود:«واى بر تو!به راستى كه براى مكانها اندازه‌هايى است وقتى بگويى:به ذاتش در مكانى است لازم آيد كه بگويى در اندازه‌ها است و غير آن،ولى او از آفريدگانش جدا است،از روى علم، قدرت،احاطه و سلطنت بر آفريدگانش احاطه دارد و علمش در زمين كمتر از علم او در آسمان نيست و چيزى از او دور نمى‌شود و از نظر علم،قدرت،سلطنت،ملك و احاطه،چيزها براى او برابر و يكسان است.»

divider