شناسه حدیث :  ۳۱۰۱۸۶

  |  

نشانی :  التوحيد  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۵  

عنوان باب :   2 باب التوحيد و نفي التشبيه

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ اَلْهَمَدَانِيُّ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اَلْقَاسِمِ بْنِ يَحْيَى عَنْ جَدِّهِ اَلْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا إِبْرَاهِيمَ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ وَ هُوَ يُكَلِّمُ رَاهِباً مِنَ اَلنَّصَارَى فَقَالَ لَهُ فِي بَعْضِ مَا نَاظَرَهُ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَجَلُّ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ يُحَدَّ بِيَدٍ أَوْ رِجْلٍ أَوْ حَرَكَةٍ أَوْ سُكُونٍ أَوْ يُوصَفَ بِطُولٍ أَوْ قِصَرٍ أَوْ تَبْلُغَهُ اَلْأَوْهَامُ أَوْ تُحِيطَ بِهِ صِفَةُ اَلْعُقُولِ أَنْزَلَ مَوَاعِظَهُ وَ وَعْدَهُ وَ وَعِيدَهُ أَمَرَ بِلاَ شَفَةٍ وَ لاَ لِسَانٍ وَ لَكِنْ كَمَا شَاءَ أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَكَانَ خَبَراً كَمَا أَرَادَ فِي اَللَّوْحِ .
زبان ترجمه:

اسرار توحيد ;  ج ۱  ص ۶۲

حديث كرد ما را احمد بن زياد بن جعفر همدانى رحمه اللّٰه گفت كه حديث كرد ما را على بن ابراهيم بن هاشم از پدرش از قاسم بن يحيى از جدش حسن بن راشد از يعقوب بن جعفر كه گفت شنيدم از ابو ابراهيم حضرت موسى بن جعفر و آن حضرت باديرانى از ترسايان سخن ميگفت پس باو فرمود در بعضى از آنچه با او مناظره و گفتگو مينمود كه خداى تبارك و تعالى از آن جليل‌تر و عظيم‌تر است كه بدست يا پا يا حركت يا سكون محدود و اندازه شود يا بدرازى يا كوتاهى بوصف درآيد يا خيالها باو برسند يا عقلها بصفتش احاطه كنند پندها و وعده و وعيد خود را فرو فرستاد و بدون لب و زبان فرمان داد و ليكن چنان كه خواست آنست كه ميگويد باش پس بجبر يا خير بوده چنان كه در لوح محفوظ‍‌ اراده فرموده.

divider

توحید صدوق / ترجمه میرزایی ;  ج ۱  ص ۷۵

30-يعقوب بن جعفر مى‌گويد:سخنان امام موسى كاظم عليه السّلام را زمانى كه با راهب مسيحى سخن مى‌گفتند،شنيدم كه آن حضرت در بعضى از سخنان خود فرمودند:خداوند بزرگ‌تر از آن است كه با دست،پا،حركت يا سكون مورد تعريف قرار بگيرد و يا به بلندى و كوتاهى توصيف شود و يا خيال و ذهن به او برسد و يا توصيف انديشه‌ها در برگرفته شود.او نصيحت‌ها،وعده‌ها و هشدارهاى خود را(از قبل)فرستاد و بدون لب و زبان دستور داده است.همان‌طورى كه از ابتداء اراده كرده بود،و آن‌گونه كه خواست به اين‌كه بگويد باش،به آن آگاه بود.

divider

توحید صدوق / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۷۱

30-يعقوب بن جعفر گويد:از امام كاظم عليه السّلام شنيدم كه با راهبى از نصارى سخن مى‌گفت،در مناظره و گفت‌گويى به او فرمود:«خداوند جليل‌تر و عظيم‌تر از آن است كه به دست،يا پا،يا حركت،يا سكون،محدود و اندازه‌گيرى شود،يا به درازى يا كوتاهى توصيف شود،يا خيالها به او برسند،يا عقلها به صفتش احاطه كنند.او پندها و وعده و وعيد خود را فرو فرستاد و بدون لب و زبان فرمان داد،ولى چنان‌كه خواست بگويد:باش!پس از روى آگاهى موجود مى‌شود چنانكه در لوح محفوظ‍‌ اراده فرموده است.»

divider