شناسه حدیث :  ۳۰۴۲۵۸

  |  

نشانی :  تحف العقول عن آل الرسول علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۰۸  

عنوان باب :   و روي عن الإمام الكاظم الأمين أبي إبراهيم و يكنى أبا الحسن موسى بن جعفر عليه السلام في طوال هذه المعاني و روي عنه عليه السلام في قصار هذه المعاني

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : يَنْبَغِي لِمَنْ عَقَلَ عَنِ اَللَّهِ أَنْ لاَ يَسْتَبْطِئَهُ فِي رِزْقِهِ وَ لاَ يَتَّهِمَهُ فِي قَضَائِهِ.
زبان ترجمه:

تحف العقول / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۳۱

و كلمات قصارى در اين معانى از آن حضرت روايت شده 1-سزاست كسى كه عاقل است خدا را در روزى خود كند كار نشمارد و در قضاى وى متهم نداند و بد بين نباشد.

divider

تحف العقول / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۳۸۴

1-سزاوار فرد خداشناس اين است كه:نه خدا را در رساندن روزى كند شمارد،و نه در حكم و تقديرش او را متّهم نمايد.

divider

تحف العقول / ترجمه جنتی ;  ج ۱  ص ۶۵۵

آن كه خدا را شناسد سزد كه در روزى رساندن،كندش نداند و در قضا و قدر، متهمش ننمايد.

divider

تحف العقول / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۷۴۳

سخنانى كوتاه از امام كاظم عليه السّلام كه در همين زمينه‌ها(پند و حكمت و غيره)روايت شده است 1-آن كس كه در بارۀ خدا انديشه مى‌كند سزاست كه خداوند را در روزى،كند كار نشمارد و در قضاء الهى خدا را متهم نكند.

divider