شناسه حدیث :  ۳۰۴۲۴۷

  |  

نشانی :  تحف العقول عن آل الرسول علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸۱  

عنوان باب :   و روي عن الإمام الصادق أبي عبد الله جعفر بن محمد عليه السلام في طوال هذه المعاني و روي عنه عليه السلام في قصار هذه المعاني

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : لاَ رَضَاعَ بَعْدَ فِطَامٍ وَ لاَ وِصَالَ فِي صِيَامٍ وَ لاَ يُتْمَ بَعْدَ اِحْتِلاَمٍ وَ لاَ صَمْتَ يَوْمٍ إِلَى اَللَّيْلِ وَ لاَ تَعَرُّبَ بَعْدَ اَلْهِجْرَةِ وَ لاَ هِجْرَةَ بَعْدَ اَلْفَتْحِ وَ لاَ طَلاَقَ قَبْلَ اَلنِّكَاحِ وَ لاَ عِتْقَ قَبْلَ مِلْكٍ وَ لاَ يَمِينَ لِوَلَدٍ مَعَ وَالِدِهِ وَ لاَ لِلْمَمْلُوكِ مَعَ مَوْلاَهُ وَ لاَ لِلْمَرْأَةِ مَعَ زَوْجِهَا وَ لاَ نَذْرَ فِي مَعْصِيَةٍ وَ لاَ يَمِينَ فِي قَطِيعَةٍ.
زبان ترجمه:

تحف العقول / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۰۲

180-پس از شير بريدن رضاعى نيست،در روزه وصل بهم روا نيست،پس از محتلم شدن يتيمى نيست،يك روز تا شب خموشى تشريع نشده.پس از هجرت بيابان گردى نشايد،پس از فتح مكه هجرت نبايد،پيش از نكاح طلاق درست نيايد،پيش از مالك شدن بنده آزاد كردنش معنى ندارد،با وجود پدر قسم فرزند صحيح نباشد و نه قسم مملوك با وجود آقا،و قسم زن با وجود شوهر،نذر در گناه محقق نشود،و قسم در قطع رحم اثرى ندارد.

divider

تحف العقول / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۳۶۰

180-پس از گذشت ايّام شيرخوارگى[قانون]رضاعى نيست و روزۀ وصل(يعنى:روزۀ دو روز يا بيشتر بدون افطار)باطل است.و پس از رسيدن به بلوغ ديگر يتيمى در كار نيست(يعنى:دوران يتيمى با رسيدن به سنّ‌ بلوغ سپرى شود)و سكوت روز تا شب روا نيست.پس از فتح مكّه هجرت ديگر ارزشى نخواهد داشت.و پس از آمدن به ديار اسلام باز گشت به بلاد كفر جايز نيست.و پيش از نكاح طلاق بى‌معنا است،و همچنين آزاد كردن بنده قبل از مالك شدن آن.و سوگند يا نذر فرزند بدون اجازۀ پدر ،و برده بى‌اذن صاحبش،و زن بدون اجازۀ شوهرش واقع نشود،و نذر در گناه منعقد نخواهد شد،و سوگند به قطع رحم باطل است.

divider

تحف العقول / ترجمه جنتی ;  ج ۱  ص ۶۱۱

180.پس از باز گرفتن از شير«رضاع»نيست(اگر كودكى را از شير بگيرند و از غير مادرش شير بخورد احكام رضاع ندارد و مثلا آن زن به حكم مادرش نمى‌باشد)، در روزه«وصال»(پيوند شب با روز)نيست،پس از احتلام(بلوغ)يتيمى نيست(بالغ حكم يتيم ندارد)،سكوت تا شب(بعنوان روزه از حرف)مشروع نيست،پس از هجرت (و ترك وطن كفر)«تعرب»(باديه‌نشينى و اختيار وطن كفر جايز)نيست،پس از فتح (گشوده شدن شهر مكه به دست مسلمين)هجرت(به مدينه لازم)نيست،پيش از ازدواج، طلاق(صحيح)نيست،پيش از مالك شدن آزاد كردن برده(درست)نيست،فرزند با وجود پدر سوگند ندارد،و همچنين برده با وجود ارباب و زن با وجود شوهر(كه اگر اين گروهها بدون اجازه يا با منع آنها قسم خوردند لازم نيست عمل كنند)،در معصيت نذر صحيح نيست،در قطع رحم(يا بريدن هر پيوند و لو با برادران)قسم(نافذ)نيست.

divider

تحف العقول / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۶۹۵

180-پس از سپرى شدن دوران شيرخوارگى حكم رضاع جارى نمى‌شود و پيوند روزه به روزه‌اى ديگر[بدون خوردن چيزى]باطل است و پس از سن بلوغ يتيمى نباشد و سكوت كردن از هنگام روز تا به شب سزا نباشد و پس از هجرت،بيابان گردى نباشد و پس از فتح مكه،هجرت ارزشى ندارد و طلاق پيش از ازدواج،و آزاد كردن غلام پيش از مالك‌شدنش معنى ندارد و فرزند را با وجود پدر،و غلام را با وجود مولى و زن را با وجود شوهرش سوگندى نباشد و نمى‌توان بر گناهى،نذر كرد و سوگند خوردن بر قطع ارتباط‍‌ خانوادگى صحيح نيست.

divider