شناسه حدیث :  ۳۰۴۲۳۱

  |  

نشانی :  تحف العقول عن آل الرسول علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۷۷  

عنوان باب :   و روي عن الإمام الصادق أبي عبد الله جعفر بن محمد عليه السلام في طوال هذه المعاني و روي عنه عليه السلام في قصار هذه المعاني

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ قَالَ سُفْيَانُ اَلثَّوْرِيُّ : دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقُلْتُ كَيْفَ أَصْبَحْتَ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ اَللَّهِ إِنِّي لَمَحْزُونٌ وَ إِنِّي لَمُشْتَغِلُ اَلْقَلْبِ فَقُلْتُ لَهُ وَ مَا أَحْزَنَكَ وَ مَا أَشْغَلَ قَلْبَكَ فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لِي يَا ثَوْرِيُّ إِنَّهُ مَنْ دَاخَلَ قَلْبَهُ صَافِي خَالِصِ دِينِ اَللَّهِ شَغَلَهُ عَمَّا سِوَاهُ يَا ثَوْرِيُّ مَا اَلدُّنْيَا وَ مَا عَسَى أَنْ تَكُونَ هَلِ اَلدُّنْيَا إِلاَّ أَكْلٌ أَكَلْتَهُ أَوْ ثَوْبٌ لَبِسْتَهُ أَوْ مَرْكَبٌ رَكِبْتَهُ إِنَّ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمْ يَطْمَئِنُّوا فِي اَلدُّنْيَا وَ لَمْ يَأْمَنُوا قُدُومَ اَلْآخِرَةِ دَارُ اَلدُّنْيَا دَارُ زَوَالٍ وَ دَارُ اَلْآخِرَةِ دَارُ قَرَارٍ أَهْلُ اَلدُّنْيَا أَهْلُ غَفْلَةٍ إِنَّ أَهْلَ اَلتَّقْوَى أَخَفُّ أَهْلِ اَلدُّنْيَا مَئُونَةً وَ أَكْثَرُهُمْ مَعُونَةً إِنْ نَسِيتَ ذَكَّرُوكَ وَ إِنْ ذَكَّرُوكَ أَعْلَمُوكَ فَأَنْزِلِ اَلدُّنْيَا كَمَنْزِلٍ نَزَلْتَهُ فَارْتَحَلْتَ عَنْهُ أَوْ كَمَالٍ أَصَبْتَهُ فِي مَنَامِكَ فَاسْتَيْقَظْتَ وَ لَيْسَ فِي يَدِكَ شَيْءٌ مِنْهُ فَكَمْ مِنْ حَرِيصٍ عَلَى أَمْرٍ قَدْ شَقِيَ بِهِ حِينَ أَتَاهُ وَ كَمْ مِنْ تَارِكٍ لِأَمْرٍ قَدْ سَعِدَ بِهِ حِينَ أَتَاهُ .
زبان ترجمه:

تحف العقول / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۳۹۸

164-سفيان ثورى گويد نزد امام صادق(عليه السّلام)رفتم و گفتم يا ابن رسول اللّٰه چگونه صبح كردى‌؟ فرمود:بخدا غمنده و دل داده‌ام.باو گفتم چرا غمنده‌اى،و چه دلت را مشغول كرده‌؟بمن فرمود:اى ثورى راستش اينست كه بهر دلى دين پاك و خالص خدا جا گرفت از جز اويش باز دارد اى ثورى دنيا چيست‌؟و اميد ميرود كه چه باشد؟آيا دنيا جز لقمه‌ايست كه ميخورى يا جامه‌اى كه ميپوشى يا مركبى كه سوار ميشوى،راستى مؤمنين بدنيا اطمينان ندارند،و از رفتن بآخرت نگرانند،دنيا خانه زوال است و آخرت منزل قرار،و اهل دنيا در غفلتند،راستى اهل تقوى سبكترين هزينه‌دار اهل دنيايند و كمك بيشتر كنند اگر فراموش كنى بيادت آورند و اگر بيادت آورند بتو اعلام كنند،دنيا را چنان دان كه بار انداختى و از آن مى‌كوچى يا چون پولى كه بخواب بينى و چون بيدار شوى چيزى از آن بدست ندارى. چه بسيار حريص بر امرى كه چون آيدش بدبختش كند،و چه بسيار تارك امرى كه چون آيدش سعادتمندش سازد.

divider

تحف العقول / ترجمه جعفری ;  ج ۱  ص ۳۵۶

164-سفيان ثورى گويد:بر امام صادق عليه السّلام وارد شدم و گفتم:اى زادۀ دخت پيامبر چگونه شب را به صبح رساندى‌؟فرمود:بخدا سوگند با حال حزن و اندوه!و دلى مشغول!عرض كردم:چه چيز شما را محزون و دلتان را مشغول ساخته‌؟ فرمود:اى ثورى،هر كس كه دين پاك و خالص خدا در دلش جاى گيرد او را از غير باز دارد،اى ثورى،دنيا چيست‌؟و به فردايش چه اميدى است‌؟آيا دنيا جز لقمه‌اى است كه خوردى،و جامه‌اى كه پوشيدى،و مركبى كه سوارش شدى‌؟! بدرستى كه اهل ايمان نه بدنيا آرامند و نه از فرا رسيدن آخرت آسوده خاطر،دنيا سراى نيستى و فنا،و آخرت منزل و محلّ‌ قرار است.اهل دنيا غافلند و بى‌خبر.تقوا پيشه‌گان و خداترسان كم‌خرج‌ترين اهل دنيا و پرسودترين ايشانند،اگر از ياد برى بيادت آورند وزان پس آگاهت سازند،بدين سرا چنان بار افكن كه گويا از آن در كوچى،يا آن را مالى پندار كه در خواب بدست آورده‌اى و چون بيدار شدى چيزى در دست نبينى،چه بسيار حريص بر چيزى كه چون بدان رسيد بدبخت شد،و چه بسيار فرد بى‌اعتناى به چيزى كه چون به آن رسيد بدان خوشبخت گشت.

divider

تحف العقول / ترجمه جنتی ;  ج ۱  ص ۶۰۵

164.«سفيان ثورى»گويد خدمت آن جناب رسيده عرض كردم:يا ابن رسول اللّٰه حال شما چطور است‌؟فرمود:اندوهناك و دل مشغولم.گفتم:چه شما را غمگين و دل مشغول ساخته‌؟فرمود:ثورى!هر كه دين صاف و خالص خدا در قلبش جاى گيرد از چيزهاى ديگر بازش دارد،ثورى،دنيا چيست‌؟و چه مى‌تواند باشد؟دنيا جز لقمه‌اى است كه بخورى،يا جامه‌اى كه بپوشى،يا مركبى كه سوار شوى.مؤمنان به دنيا دل نبندند،و از فرا رسيدن آخرت ايمن نباشند،دنيا سراى زوال است و آخرت آرامگاه.اهل دنيا اهل غفلتند،پرهيزگاران از همۀ جهانيان كم‌خرجتر و پرنفع‌ترند،اگر فراموش كنى بيادت آرند اگر به يادت آرند اعلامت كنند،دنيا را منزلى گير كه در آن بار افكنده‌اى،و بايد رخت بربندى،يا مالى كه در خواب بدست آرى و چون بيدار شوى چيزى در كفت نباشد،بسا كسان كه به چيزى عاشق بودند و چون رسيدند مايۀ بدبختى شد،و بسا مردم كه بدنبال چيزى نرفتند و چون به دستشان آمد مايه سعادتشان شد.

divider

تحف العقول / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۶۸۹

164-سفيان ثورى گفت:به خدمت ابى عبد اللّٰه عليه السّلام رسيدم و عرض كردم:اى فرزند پيامبر خدا چگونه شب را به صبح رساندى‌؟امام صادق عليه السّلام فرمود:به خداى كه اندوهناك و دل مشغول به ايشان عرض كردم:چه چيزى شما را اندوهناك و دل مشغول ساخته‌؟امام عليه السّلام به من فرمود:يا ثورى،همانا هر كه بر دلش دين پاك‌شدۀ خداوند وارد شود او را از غير آن باز دارد. اى ثورى،دنيا چيست‌؟و اميد مى‌رود كه چه باشد؟آيا دنيا جز خوراكى است كه مى‌خورى يا جامه‌اى است كه بر تن مى‌كنى يا مركبى است كه سوارش مى‌شوى‌؟ به راستى كه مؤمنان بر دنيا تكيه نزنند و از پيشامد رستاخيز آسوده نباشند.سراى دنيا،سرايى رو به تباهى است و سراى آخرت،اقامتگاه ابدى است.اهل دنيا،فراموش پيشه‌اند.به راستى پرهيزگاران كم‌خرج‌ترين و يارى رساننده‌ترين مردمان دنيايند. چون آنان را فراموش كردى آنان از تو ياد كنند و اگر از تو ياد كنند،آگاهت سازند. در دنيا چنان سكنى گزين كه گويى در منزلگاهى[براى مدتى اندك]سكنى گزيده‌اى و از آنجا كوچ خواهى كرد.يا همچون دارايى‌اى كه در خواب به دست آورده‌اى و چون از خواب برخيزى چيزى در دستت نباشد و چه بسيار مشتاق بر چيزى كه چون به آن دست يافت بدبخت شد و چه بسيار ترك‌كنندۀ كارى كه چون به آن رسيد نيك بخت شد.

divider