شناسه حدیث :  ۲۹۸۳۵۰

  |  

نشانی :  الأمالي (للمفید)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۳۶  

عنوان باب :   المجلس السادس عشر

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو اَلْقَاسِمِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ رَحِمَهُ اَللَّهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ اَلْحِمْيَرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: مَرَّ سَلْمَانُ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ عَلَى اَلْحَدَّادِينَ بِالْكُوفَةِ فَرَأَى شَابّاً صَعِقَ وَ اَلنَّاسُ قَدِ اِجْتَمَعُوا حَوْلَهُ فَقَالُوا لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ هَذَا اَلشَّابُّ قَدْ صُرِعَ فَلَوْ قَرَأْتَ فِي أُذُنِهِ قَالَ فَدَنَا مِنْهُ سَلْمَانُ فَلَمَّا رَآهُ اَلشَّابُّ أَفَاقَ وَ قَالَ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ لَيْسَ بِي مَا يَقُولُ هَؤُلاَءِ اَلْقَوْمُ وَ لَكِنِّي مَرَرْتُ بِهَؤُلاَءِ اَلْحَدَّادِينَ وَ هُمْ يَضْرِبُونَ بِالْمِرْزَبَاتِ فَذَكَرْتُ قَوْلَهُ تَعَالَى - وَ لَهُمْ مَقٰامِعُ مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ عَقْلِي خَوْفاً مِنْ عِقَابِ اَللَّهِ تَعَالَى فَاتَّخَذَهُ سَلْمَانُ أَخاً وَ دَخَلَ قَلْبَهُ حَلاَوَةُ مَحَبَّتِهِ فِي اَللَّهِ تَعَالَى فَلَمْ يَزَلْ مَعَهُ حَتَّى مَرِضَ اَلشَّابُّ فَجَاءَهُ سَلْمَانُ فَجَلَسَ عِنْدَ رَأْسِهِ وَ هُوَ يَجُودُ بِنَفْسِهِ فَقَالَ يَا مَلَكَ اَلْمَوْتِ اُرْفُقْ بِأَخِي فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ إِنِّي بِكُلِّ مُؤْمِنٍ رَفِيقٌ.
زبان ترجمه:

أمالی شیخ مفید / ترجمه استادولی ;  ج ۱  ص ۱۴۹

4-عمر بن يزيد گويد:امام صادق(عليه السّلام)فرمود:سلمان-رضى اللّٰه عنه-در كوفه از بازار آهنگران گذر نمود،چشمش به جوانى افتاد كه بحال غش افتاده و مردم دور او را گرفته‌اند،به سلمان گفتند:اى ابا عبد اللّٰه اين جوان غش كرده،چه خوب است دعائى در گوش او بخوانى.سلمان به وى نزديك شد،تا چشم جوان به او افتاد بهوش آمد و گفت:ابا عبد اللّٰه!آنچه اين مردم مى‌گويند در من نيست اما چون گذارم بر اين آهنگران افتاد و ديدم كه پتك مى‌كوبند،ياد سخن خداى متعال افتادم كه فرموده:«براى آنان پتكهائى از آهن است» پس از ترس عقاب خداى متعال هوش از سرم پريد.پس سلمان او را به برادرى پذيرفت و شيرينى محبّت وى در راه خداى متعال در دلش افتاد،و هميشه با او بود تا اينكه آن جوان بيمار گشت،سلمان به بالين او آمد و كنار سرش نشست و او در حال جان دادن بود،گفت:اى فرشتۀ مرگ با برادرم به نرمى و مدارا رفتار كن. ملك الموت گفت:اى ابا عبد اللّٰه من با هر مؤمنى بملايمت و نرمى رفتار ميكنم.

divider