شناسه حدیث :  ۲۹۸۲۴۶

  |  

نشانی :  الأمالي (للمفید)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۰  

عنوان باب :   المجلس الخامس

معصوم :   حضرت زهرا (سلام الله عليها)

قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ اَلْجِعَابِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ اَلْحَسَنِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ مِهْرَانَ عَنْ يُونُسَ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ اَلْهَاشِمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَتْ: لَمَّا اِجْتَمَعَ رَأَيُ أَبِي بَكْرٍ عَلَى مَنْعِ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ فَدَكَ وَ اَلْعَوَالِيَ وَ أَيِسَتْ مِنْ إِجَابَتِهِ لَهَا عَدَلَتْ إِلَى قَبْرِ أَبِيهَا رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَأَلْقَتْ نَفْسَهَا عَلَيْهِ وَ شَكَتْ إِلَيْهِ مَا فَعَلَهُ اَلْقَوْمُ بِهَا وَ بَكَتْ حَتَّى بَلَّتْ تُرْبَتَهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ السَّلامُ بِدُمُوُعِهَا وَ نَدَبَتْهُ ثُمَّ قَالَتْ فِي آخِرِ نُدْبَتِهَا - قَدْ كَانَ بَعْدَكَ أَنْبَاءٌ وَ هَنْبَثَةٌ لَوْ كُنْتَ شَاهِدَهَا لَمْ تَكْثُرِ اَلْخُطَبُ إِنَّا فَقَدْنَاكَ فَقْدَ اَلْأَرْضِ وَابِلَهَا وَ اِخْتَلَّ قَوْمُكَ فَاشْهَدْهُمْ فَقَدْ نَكَبُوا قَدْ كَانَ جَبْرَئِيلُ بِالْآيَاتِ يُؤْنِسُنَافَغِبْتَ عَنَّا فَكُلُّ اَلْخَيْرِ مُحْتَجِبٌ فَكُنْتَ بَدْراً وَ نُوراً يُسْتَضَاءُ بِهِعَلَيْكَ يَنْزِلُ مِنْ ذِي اَلْعِزَّةِ اَلْكُتُبُ تَجَهَّمَتْنَا رِجَالٌ وَ اُسْتُخِفَّ بِنَابَعْدَ اَلنَّبِيِّ وَ كُلُّ اَلْخَيْرِ مُغْتَصَبٌ سَيَعْلَمُ اَلْمُتَوَلِّي ظُلْمَ حَامَّتِنَا أَنَّى سَوْفَ يَنْقَلِبُ فَقَدْ لَقِينَا اَلَّذِي لَمْ يَلْقَهُ أَحَدٌمِنَ اَلْبَرِيَّةِ لاَ عَجَمٌ وَ لاَ عَرَبٌ فَسَوْفَ نَبْكِيكَ مَا عِشْنَا وَ مَا بَقِيَتْلَنَا اَلْعُيُونُ بِتِهْمَالٍ لَهُ سَكَبٌ .
زبان ترجمه:

أمالی شیخ مفید / ترجمه استادولی ;  ج ۱  ص ۵۳

8-عبد اللّٰه بن محمّد بن سليمان هاشمى از پدرش از جدّش از حضرت زينب دخت گرامى على عليه السّلام روايت كند كه فرمود:چون ابو بكر بر آن شد كه فاطمه عليهما السّلام را از فدك و عوالى ممنوع و محروم سازد(و كار از كار گذشت)،و فاطمه(عليها السّلام)از اينكه ابو بكر فدك را باز پس دهد نااميد گشت،بسوى قبر پدرش رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)رفت و خود را بر وى قبر انداخت و از اعمالى كه آن قوم در حقّ‌ وى انجام داده بودند بآن حضرت شكوه نمود،و آنقدر گريست تا تربت قبر شريف با اشكهاى حضرتش تر شد،و زارى و شيون سر داد،و در پايان آن همه شيون عرضه داشت:همانا پس از تو خبرها و غوغائى بپا شد كه اگر تو بودى اين همه گرفتارى و دشوارى رخ نمى‌داد. ما بمانند زمينى كه از باران محروم بماند تو را از دست داده‌ايم،و در قوم تو اختلال پديد آمده و شاهد باش كه دست از ايمان شسته‌اند.جبرئيل پيوسته با آوردن آيات مونس ما بود.و تو از ما پنهان شدى و با رفتن تو تمام خيرات از ما پوشيده گشت.تو ماه درخشان و نور پرفروغى بودى كه از تو كسب نور مى‌شد،و از جانب خداى با عزّت كتاب بر تو نازل مى‌گشت.پس از پيامبر مردانى با چهره‌هاى درهم و خشن با ما روبرو شدند و به ما توهين و استخفاف نمودند،و تمام خيرات به تاراج رفته است.آن كس كه بما خانواده ستم روا داشته بزودى خواهد دانست كه روز قيامت به چه سرانجام شومى دچار خواهد شد.ما با مصائبى روبرو شديم كه هيچ كس از مخلوقات چه عرب و چه عجم بدان گرفتار نيامده است. ما تا زنده‌ايم و تا چشمانمان باقى است در سوگند فقدان تو مى‌گوييم و از ديدگانمان سرشك غم ميباريم.

divider