شناسه حدیث :  ۲۹۸۱۳۸

  |  

نشانی :  الأمالي (للطوسی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۹۴  

عنوان باب :   مجلس يوم الجمعة السادس و العشرين من شوال سنة سبع و خمسين و أربع مائة

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ ، عَنْ رَجُلٍ ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ اَلْحُرِّ ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ ثَابِتٍ اَلْفَرَّاءِ ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) ، قَالَ: إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ لَيُذْنِبُ فَيُذَكَّرُهُ بَعْدَ عِشْرِينَ سَنَةً فَيَسْتَغْفِرُ مِنْهُ، فَيُغْفَرُ لَهُ، وَ إِنَّمَا ذُكِّرَهُ لِيُغْفَرَ لَهُ، وَ إِنَّ اَلْكَافِرَ لَيُذْنِبُ اَلذَّنْبَ فَيُنْسَاهُ مِنْ سَاعَتِهِ.
زبان ترجمه:

أمالی شیخ طوسی / ترجمه حسن زاده ;  ج ۲  ص ۷۰۱

[1477]20-معاذ بن ثابت فرّاء از امام باقر عليه السّلام نقل كرد كه آن حضرت فرمود:[گاهى]مؤمن گناهى مى‌كند و پس از بيست سال آن را به ياد مى‌آورد و از آن آمرزش مى‌خواهد،و آمرزيده مى‌شود و همانا آن را به ياد آورد تا آمرزيده شود ولى كافر مرتكب گناه مى‌شود و همان لحظه آن را فراموش مى‌كند.

divider