شناسه حدیث :  ۲۹۷۶۱۴

  |  

نشانی :  الأمالي (للطوسی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۲۶  

عنوان باب :   المجلس السابع عشر

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ، قَالَ: حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ اَلْمُتَوَكِّلِ ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اَلسَّعْدَآبَادِيُّ ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْبَرْقِيِّ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ ، عَنْ أَبِي اَلْجَارُودِ زِيَادِ بْنِ اَلْمُنْذِرِ ، عَنِ اَلْقَاسِمِ بْنِ اَلْوَلِيدِ ، عَنْ شَيْخٍ مِنْ ثُمَالَةَ ، قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى اِمْرَأَةٍ مِنْ تَمِيمٍ عَجُوزٍ كَبِيرَةٍ، وَ هِيَ تُحَدِّثُ اَلنَّاسَ، قُلْتُ لَهَا: يَرْحَمُكِ اَللَّهُ حَدِّثِينِي عَنْ بَعْضِ فَضَائِلِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) . قَالَتْ: أُحَدِّثُكَ وَ هَذَا شَيْخٌ كَمَا تَرَى بَيْنَ يَدَيَّ قَائِمٌ. فَقُلْتُ لَهَا: وَ مَنْ هَذَا فَقَالَتْ: أَبُو اَلْحَمْرَاءِ خَادِمُ رَسُولِ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) ، فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ، فَلَمَّا سَمِعَ حَدِيثِي اِسْتَوَى جَالِساً فَقَالَ: مَهْ. فَقُلْتُ: رَحِمَكَ اَللَّهُ، حَدِّثْنِي بِمَا رَأَيْتَ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) يَصْنَعُهُ بِعَلِيٍّ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) وَ إِنَّ اَللَّهَ يَسْأَلُكَ عَنْهُ. فَقَالَ: عَلَى اَلْخَبِيرِ سَقَطْتَ، خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ هُوَ آخِذٌ بِيَدِ عَلِيٍّ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) فَقَالَ: يَا مَعْشَرَ اَلْخَلاَئِقِ، إِنَّ اَللَّهَ (تَبَارَكَ وَ تَعَالَى) بَاهَى بِكُمْ فِي هَذَا اَلْيَوْمِ لِيَغْفِرَ لَكُمْ عَامَّةً، ثُمَّ اِلْتَفَتَ إِلَى عَلِيٍّ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) وَ قَالَ لَهُ: وَ غَفَرَ لَكَ يَا عَلِيُّ خَاصَّةً. ثُمَّ قَالَ لَهُ: يَا عَلِيُّ اُدْنُ مِنِّي، فَدَنَا مِنْهُ فَقَالَ: إِنَّ اَلسَّعِيدَ حَقَّ اَلسَّعِيدِ مَنْ أَحَبَّكَ وَ أَطَاعَكَ، وَ إِنَّ اَلشَّقِيَّ كُلَّ اَلشَّقِيِّ مَنْ عَادَاكَ وَ أَبْغَضَكَ وَ نَصَبَ لَكَ، يَا عَلِيُّ ، كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يُحِبُّنِي وَ يُبْغِضُكَ، يَا عَلِيُّ ، مَنْ حَارَبَكَ فَقَدْ حَارَبَنِي، وَ مَنْ حَارَبَنِي فَقَدْ حَارَبَ اَللَّهَ، يَا عَلِيُّ ، مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِي، وَ مَنْ أَبْغَضَنِي فَقَدْ أَبْغَضَ اَللَّهَ، وَ مَنْ أَبْغَضَ اَللَّهَ فَقَدْ أَتْعَسَ اَللَّهُ جَدَّهُ وَ أَدْخَلَهُ نَارَ جَهَنَّمَ .
زبان ترجمه:

أمالی شیخ طوسی / ترجمه حسن زاده ;  ج ۲  ص ۸۹

[953]10-پيرمردى ثمالى گفته است:من به نزد زنى از تميميان كه بسيار پير بود رفتم.او براى مردم حديث مى‌گفت.من به او گفتم:خدا تو را بيامرزد دربارۀ يكى از فضيلت‌هاى امير مؤمنان عليه السّلام برايم حديثى بگو.او گفت:من به تو حديث بگويم درحالى‌كه اين پيرمرد در برابر من ايستاده است.من گفتم:او كيست‌؟گفت:او ابو حمراء خدمتكار رسول خدا است. من نزد او رفتم و چون سخنم را شنيد،نشست و گفت:چه مى‌گويى‌؟من گفتم:خدا تو را بيامرزد از رفتار رسول خدا با على عليه السّلام حديث بگو كه خداوند در اين مورد از تو خواهد پرسيد.او گفت:به نزد شخصى آگاه آمده‌اى.رسول خدا در روز عرفه درحالى‌كه دست على عليه السّلام را گرفته بود به سوى ما آمد و فرمود:اى گروه آفريدگان همانا خداوند پاك و والا در اين روز به شما مباهات كرد
تا شما را به صورت همگانى بيامرزد.سپس به على عليه السّلام رو كرد و به او فرمود:و تو را اى على تنهايى آمرزيد.سپس به او فرمود:على جان نزديك‌تر بيا.او نزديك رفت و حضرت فرمود: سعادتمند راستين كسى است كه تو را دوست بدارد و از تو فرمان ببرد.و بدبخت به تمام معنا كسى است كه با تو دشمنى كند،كينه تو را به دل گيرد و با تو جنگ كند.دروغ مى‌گويد كسى كه مى‌پندارد مرا دوست دارد درحالى‌كه با تو دشمنى مى‌كند.اى على هركس با تو جنگ كند با من جنگ كرده است و هركس با من جنگ كند با خدا جنگيده است.اى على هركس با تو كينه‌ورزى و دشمنى كند،مرا دشمنى كرده و هركس با من دشمنى كند،خدا را دشمنى كرده و هركس با خدا دشمنى و كينه‌ورزى كند خدا نيكبختى او را از بين برده،او را به دوزخ مى‌اندازد.

divider