شناسه حدیث :  ۲۹۷۲۵۳

  |  

نشانی :  الأمالي (للطوسی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۰۰  

عنوان باب :   المجلس الثالث عشر

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

اَلْفَحَّامُ ، قَالَ: حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ هَارُونَ ، قَالَ: حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اَلصَّمَدِ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ جَدِّهِ ، قَالَ: قَالَ سَيِّدُنَا اَلصَّادِقُ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) : مَنِ اِهْتَمَّ لِرِزْقِهِ كُتِبَ عَلَيْهِ خَطِيئَةً، إِنَّ دَانِيَالَ كَانَ فِي زَمَنِ مَلِكٍ جَبَّارٍ عَاتٍ، أَخَذَهُ فَطَرَحَهُ فِي جُبٍّ وَ طَرَحَ مَعَهُ اَلسِّبَاعَ، فَلَمْ تَدْنُ مِنْهُ، وَ لَمْ تَجْرَحْهُ، فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَى نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَائِهِ: أَنِ اِئْتِ دَانِيَالَ بِطَعَامٍ. قَالَ: يَا رَبِّ، وَ أَيْنَ دَانِيَالُ قَالَ: تَخْرُجُ مِنَ اَلْقَرْيَةِ فَيَسْتَقْبِلُكَ ضَبُعٌ فَاتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ يَدُلُّكَ عَلَيْهِ، فَأَتَتْ بِهِ اَلضَّبُعُ إِلَى ذَلِكَ اَلْجُبِّ، فَإِذَا فِيهِ دَانِيَالُ ، فَأَدْلَى إِلَيْهِ اَلطَّعَامَ، فَقَالَ دَانِيَالُ : اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لاَ يَنْسَى مَنْ ذَكَرَهُ، وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لاَ يُخَيِّبُ مَنْ دَعَاهُ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي مَنْ تَوَكَّلَ عَلَيْهِ كَفَاهُ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي مَنْ وَثِقَ بِهِ لَمْ يَكِلْهُ إِلَى غَيْرِهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي يَجْزِي بِالْإِحْسَانِ إِحْسَاناً وَ بِالصَّبْرِ نَجَاةً . ثُمَّ قَالَ اَلصَّادِقُ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) : إِنَّ اَللَّهَ أَبَى إِلاَّ أَنْ يَجْعَلَ أَرْزَاقَ اَلْمُتَّقِينَ مِنْ حَيْثُ لاَ يَحْتَسِبُونَ، وَ أَلاَّ تُقْبَلَ لِأَوْلِيَائِهِ شَهَادَةٌ فِي دَوْلَةِ اَلظَّالِمِينَ.
زبان ترجمه:

أمالی شیخ طوسی / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۶۶۵

[593]40-ابراهيم بن عبد الصمد از پدرش و او هم پدرش نقل مى‌كند كه سرور ما امام صادق عليه السّلام فرمود:هركس همّ‌ و غم او رزق و روزى او باشد بر او گناهى نوشته مى‌شود. حضرت دانيال در روزگار پادشاهى ستمگر و عصيانگر زندگى مى‌كرد.آن پادشاه او را گرفت و به چاهى انداخت و چند حيوان درنده نيز همراه او به چاه انداخت تا او را تكه و پاره نمايند ولى آن شير و پلنگ به او نزديك نشدند و او را مجروح نساختند.در اين شرايط‍‌ خداوند به يكى از پيامبرانش وحى كرد كه به دانيال غذا و طعام ببر.آن پيامبر پرسيد:دانيال كجاست‌؟ خداوند فرمود:از آن منطقه يك كفتارى بيرون مى‌آيد تو دنبال او را بگير تا آن مكان را بيابى. آن كفتار به سوى آن چاه آمد.آن پيامبر غذايى را كه فراهم كرده بود به داخل چاه رساند.دانيال گفت:خدايى را حمد مى‌گويم كه آن كسى را كه او را ياد مى‌كند فراموش نمى‌نمايد و درخواست او را برآورده مى‌سازد.خدايى را سپاسگزارم كه هركه بر او توكّل نمايد او را كفايت كند و حمد از آن خدايى است كه هركس به او اطمينان ورزد به غير خود وا نمى‌نهد. ستايش از آن خدايى است كه نيكى را با نيكى و صبر و بردبارى را با نجات پاداش مى‌دهد آنگاه امام صادق عليه السّلام فرمود:به درستى كه خداوند ابا كرد جز آن‌كه روزى تقواپيشگان را از آنجا كه به حساب نمى‌آورند قرار دهد و جز آنكه براى دوستان خود گواهى در دولت ستمگران نپذيرد[و آنان را يارى ننمايد].

divider