شناسه حدیث :  ۲۹۷۱۴۶

  |  

نشانی :  الأمالي (للطوسی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۶۴  

عنوان باب :   المجلس الثاني عشر

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَرَ ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اَلرَّحْمَنِ ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ ، قَالَ: وَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ ، عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ اَلْجُهَنِيِّ ، قَالَ: بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) إِذْ طَلَعَ رَاكِبَانِ، فَلَمَّا رَآهُمَا نَبِيُّ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) قَالَ: كِنْدِيَّانِ مَذْحِجِيَّانِ، فَإِذَا رَجُلاَنِ مِنْ مَذْحِجَ ، فَأَتَى أَحَدُهُمَا إِلَيْهِ لِيُبَايِعَهُ، فَلَمَّا أَخَذَ رَسُولَ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) بِيَدِهِ لِيُبَايِعَهُ، قَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، أَ رَأَيْتَ مَنْ رَآكَ فَآمَنَ بِكَ، وَ صَدَّقَكَ وَ اِتَّبَعَكَ، مَا ذَا لَهُ قَالَ: طُوبَى لَهُ. قَالَ: فَمَسَحَ عَلَى يَدِهِ وَ اِنْصَرَفَ. قَالَ: وَ أَقْبَلَ اَلْآخَرُ حَتَّى أَخَذَ بِيَدِهِ لِيُبَايِعَهُ، قَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، أَ رَأَيْتَ مَنْ آمَنَ بِكَ، فَصَدَّقَكَ وَ اِتَّبَعَكَ وَ لَمْ يَرَكَ، مَا ذَا لَهُ قَالَ: طُوبَى لَهُ ثُمَّ طُوبَى لَهُ، قَالَ: ثُمَّ مَسَحَ عَلَى يَدِهِ، ثُمَّ اِنْصَرَفَ .
زبان ترجمه:

أمالی شیخ طوسی / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۵۸۳

[486]24-عبد الرحمن جهنى مى‌گويد:در نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله بوديم كه به ناگاه دو سوار ظاهر شدند.پس زمانى كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله آن‌دو را مشاهده كرد فرمود:اين دو از بنى كنده و مذحج هستند.[از قضا]آن‌دو از(مذحج)بودند.پس يكى به سوى پيامبر آمد تا با پيامبر بيعت كند هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله دست او را گرفت تا بيعت كند عرضه داشت:اى رسول خدا!كسى كه تو را ديده و به تو ايمان آورد و سخنت را راست برشمرده از تو پيروى نموده چه پاداشى برايش است‌؟پيامبر فرمود:خوشا به سعادتش.راوى گويد:پس بر دست پيامبر دست كشيد و بازگشت.و ديگرى پيش‌آمد همين‌كه پيامبر دست او را براى بيعت در دست گرفت عرضه داشت:اى رسول خدا!كسى كه به تو ايمان آورد و سخنت را راست برشمرد و از تو پيروى نمايد ولى تو را نديده باشد براى او چه پاداشى است‌؟پيامبر فرمود:خوشا به سعادتش و باز هم خوشا به سعادتش.راوى گويد:سپس بر دست پيامبر دست كشيد و بازگشت.

divider