شناسه حدیث :  ۲۹۷۰۴۱

  |  

نشانی :  الأمالي (للطوسی)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۱۷  

عنوان باب :   المجلس العاشر

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، قَالَ: أَخْبَرَنِي أَبُو اَلْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْكَاتِبُ ، قَالَ: حَدَّثَنَا اَلْأَجْلَحُ ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ ، عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ يَزِيدَ اَلْحِمَّانِيِّ ، قَالَ: كَتَبَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ :" أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اَللَّهَ (تَعَالَى) أَنْزَلَ إِلَيْنَا كِتَابَهُ وَ لَمْ يَدَعْنَا فِي شُبْهَةٍ، وَ لاَ عُذْرَ لِمَنْ رَكِبَ ذَنْباً بِجَهَالَةٍ، وَ اَلتَّوْبَةُ مَبْسُوطَةٌ «وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ» وَ أَنْتَ مِمَّنْ شَرَعَ اَلْخِلاَفَ مُتَمَادِياً فِي غِرَّةِ اَلْأَمَلِ، مُخْتَلِفَ اَلسِّرِّ وَ اَلْعَلاَنِيَةِ رَغْبَةً فِي اَلْعَاجِلِ وَ تَكْذِيباً بَعْدُ بِالْآجِلِ، وَ كَأَنَّكَ قَدْ تَذَكَّرْتَ مَا مَضَى مِنْكَ فَلَمْ تَجِدْ إِلَى اَلرُّجُوعِ سَبِيلاً". وَ كَتَبَ (صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ) إِلَى عَمْرِو بْنِ اَلْعَاصِ :" مِنْ عَبْدِ اَللَّهِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَى عَمْرِو بْنِ اَلْعَاصِ . أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اَلَّذِي أَعْجَبَكَ مِمَّا تَلَوَّيْتَ مِنَ اَلدُّنْيَا وَ وَثِقْتَ بِهِ مِنْهَا مُنْقَلِبٌ عَنْكَ، فَلاَ تَطْمَئِنَّ إِلَى اَلدُّنْيَا فَإِنَّهَا غَرَّارَةٌ، وَ لَوِ اِعْتَبَرْتَ بِمَا مَضَى حَذَرْتَ مَا بَقِيَ وَ اِنْتَفَعْتَ مِنْهَا بِمَا وُعِظْتَ بِهِ، وَ لَكِنَّكَ تَبِعْتَ هَوَاكَ وَ آثَرْتَهُ، لَوْ لاَ ذَلِكَ لَمْ تُؤْثِرْ عَلَى مَا دَعَوْنَاكَ إِلَيْهِ غَيْرَهُ لِأَنَّا أَعْظَمُ رَجَاءً وَ أَوْلَى بِالْحُجَّةِ، وَ اَلسَّلاَمُ". وَ كَتَبَ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) إِلَى أُمَرَاءِ اَلْأَجْنَادِ: "مِنْ عَبْدِ اَللَّهِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَى أَصْحَابِ اَلْمَسَالِحِ. أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ حَقّاً عَلَى اَلْمَوْلَى أَلاَّ يُغَيِّرَهُ عَنْ رَعِيَّتِهِ فَضْلٌ نَالَهُ، وَ لاَ مَرْتَبَةٌ اِخْتَصَّ بِهَا، وَ أَنْ يَزِيدَهُ مَا قَسَمَ اَللَّهُ لَهُ دُنُوّاً مِنْ عِبَادِهِ وَ عَطْفاً عَلَيْهِمْ، أَلاَ وَ إِنَّ لَكُمْ عِنْدِي أَنْ لاَ أَحْتَجِبَنَّ دُونَكُمْ سِرّاً إِلاَّ فِي حَرْبٍ، وَ لاَ أَطْوِيَ دُونَكُمْ أَمْراً إِلاَّ فِي حُكْمٍ، وَ لاَ أُؤَخِّرَ لَكُمْ حَقّاً عَنْ مَحَلِّهِ، وَ أَنْ تَكُونُوا فِي اَلْحَقِّ عِنْدِي سَوَاءً، فَإِذَا فَعَلْتُ ذَلِكَ وَجَبَتْ لِي عَلَيْكُمْ اَلْبَيْعَةُ وَ لَزِمَتْكُمُ اَلطَّاعَةُ، وَ أَنْ لاَ تَنْكُصُوا عَنْ دَعْوَةٍ، وَ لاَ تُفَرِّطُوا فِي صَلاَحٍ، وَ أَنْ تَخُوضُوا اَلْغَمَرَاتِ إِلَى اَلْحَقِّ، فَإِنْ أَنْتُمْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي عَلَى ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ أَحَدٌ أَهْوَنَ عَلَيَّ مِمَّنْ خَالَفَنِي فِيهِ، ثُمَّ أُحِلُّ بِكُمْ فِيهِ عُقُوبَتَهُ، وَ لاَ تَجِدُوا عِنْدِي فِيهَا رُخْصَةً، فَخُذُوا هَذَا مِنْ أُمَرَائِكُمْ، وَ أَعْطُوا مِنْ أَنْفُسِكُمْ هَذَا يَصْلُحْ أَمْرُكُمْ، وَ اَلسَّلاَمُ" . .
زبان ترجمه:

أمالی شیخ طوسی / ترجمه حسن زاده ;  ج ۱  ص ۴۷۳

[381]31-امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام به معاوية بن أبى سفيان نگاشت و«امّا بعد!پس همانا خداوند فرازمند كتابش را بر ما فروفرستاد و ما را در شبهه‌اى رها نكرد و هيچ بهانه‌اى براى كسى كه از روى نادانى مرتكب گناهى شود وجود ندارد درحالى كه[سفره]توبه باز و گشوده است.«و هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را بر دوش نمى‌گيرد»[انعام :آيۀ 164]و تو از كسانى هستى كه در غفلت آرزوهاى خود در پنهان و آشكار شروع به سرپيچى و سركشى نموده‌اى چون به دنيا ميل دارى و آخرت را دروغ برمى‌شمرى.و گويا رفتار گذشته‌ات را[در دوران جاهليت]به ياد آورده‌اى و راهى براى بازگشت نيافته‌اى.»و امام على-درود خدا بر او باد-به عمرو بن عاص نگاشت.«از بنده خدا امير مؤمنان به عمرو بن عاص.اما بعد!پس[بدان]آنچه از دنيا كه تو را از خود بى‌خود كرده به گونه‌اى كه آن را در برگرفته و به آن اعتماد كرده‌اى از تو روى‌گردان مى‌شود.پس به دنيا اطمينان مكن كه بسيار فريبنده است و اگر از آنچه بر دنيا گذشته است پند مى‌گرفتى از آنچه باقى‌مانده است برحذر بودى و از آن به مقدار آنچه كه پند گرفته بودى بهره مى‌بردى ولى تو از هواى نفست پيروى نمودى و به دنبال آن رفتى.اگر اين‌چنين نبود غير ما را بر آنچه ما تو را به سوى آن خوانديم برترى نمى‌دادى چون بر ما،اميد بيشترى است[كه بر حق باشيم]و به حجت پروردگار بودن سزاوارتريم.و السلام.»و امام على عليه السّلام به سرداران سپاه نوشت:«از بنده خدا امير مؤمنان به ياران سلاح و رزم.اما بعد پس بر مولا سزاوار است كه برترى كه زيردستش به آن دست يازيده و مرتبه‌اى را كه به آن مخصوص گشته از او پنهان ندارد و واژگون نسازد.و بر آنچه كه خداوند بر آنان ارزانى داشته است بيفزايد تا از ميان بندگانش آنان را به خود نزديك گرداند و بر آنان مهربانى كند.آگاه باشيد كه بر من لازم است كه جز در جنگ رازى را از شما پنهان ندارم و جز در حكم دادن امرى را در برابرتان مخفى نسازم و حقى از شما را از موعدش به تأخير نيندازم و اين‌كه در[هريك از]حقوق نزد من يكسان باشيد.پس اگر چنين كردم بر شما واجب است كه با من بيعت كنيد و از من پيروى نمائيد و از فرمان من سرپيچى نكنيد و در امر صلاح[دين و امت]كوتاهى نكنيد و در جنگ‌ها در راه حق داخل شويد پس اگر شما اين سخن و فرمان مرا گوش نسپريد هيچ كس براى من بى‌ارزش‌تر از آن كسى كه در اين امر با من به مخالفت برخيزد نيست.آنگاه كيفر اين مخالفت را بر شما وارد مى‌كنم و در نزد من هيچ اجازه و بخششى نمى‌يابيد.پس اين سخن را از فرمانروايان خود دريافت داريد و به گوش جان بشنوانيد تا امرتان اصلاح گردد.و السلام.»

divider