شناسه حدیث :  ۲۹۳۲۱۱

  |  

نشانی :  إرشاد القلوب  ,  جلد۲  ,  صفحه۲۴۵  

عنوان باب :   الجزء الثاني [باب في فضائل و مناقب أمير المؤمنين علي بن أبي طالب و غزواته عليه السلام ] [فصل: في جهاده عليه السلام] [جهاده مع رسول الله صلى الله عليه و آله] الثالثة غزوة الأحزاب

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ قَالَ رَبِيعَةُ اَلسَّعْدِيُّ : أَتَيْتُ حُذَيْفَةَ اَلْيَمَانِ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ إِنَّا لَنَتَحَدَّثُ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَيَقُولُ لَنَا أَهْلُ اَلْبَصْرَةِ إِنَّكُمْ تُفْرِطُونَ فِي عَلِيٍّ فَهَلْ أَنْتَ تُحَدِّثُنِي بِحَدِيثٍ فَقَالَ حُذَيْفَةُ يَا رَبِيعَةُ وَ مَا تَسْأَلُنِي عَنْ عَلِيٍّ وَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ وُضِعَ جَمِيعُ أَعْمَالِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي كِفَّةِ مِيزَانٍ مُنْذُ بُعِثَ مُحَمَّدٌ إِلَى يَوْمِ يَقُومُ اَلنَّاسُ وَ وُضِعَ عَمَلُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي اَلْكِفَّةِ اَلثَّانِيَةِ لَرَجَحَ عَمَلُ عَلِيٍّ عَلَى جَمِيعِ أَعْمَالِهِمْ فَقَالَ رَبِيعَةُ هَذَا اَلَّذِي لاَ يُقَامُ لَهُ وَ لاَ يُقْعَدُ لَهُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ يَا لُكَعُ وَ كَيْفَ لاَ يُحْمَلُ وَ أَيْنَ كَانَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ وَ حُذَيْفَةُ وَ جَمِيعُ أَصْحَابِ رَسُولِ اَللَّهِ يَوْمَ دَعَا عَمْرُو بْنُ عَبْدِ وُدٍّ لِلْمُبَارَزَةِ فَأَحْجَمَ اَلنَّاسُ كُلُّهُمْ مَا عَدَا عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَإِنَّهُ بَرَزَ إِلَيْهِ وَ قَتَلَهُ وَ اَلَّذِي نَفْسُ حُذَيْفَةَ بِيَدِهِ لَعَمَلُهُ فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ أَعْظَمُ أَجْراً مِنْ عَمَلِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ إِلَى .
زبان ترجمه:

إرشاد القلوب / ترجمه رضایی ;  ج ۲  ص ۷۵

ربيعه‌ى سعدى گفته كه خدمت حذيفه‌ى يمانى رسيدم و گفتم اى ابا عبد اللّٰه هنگامى كه على را ستايش ميكنم اهل بصره بما ميگويند شما در باره‌ى على خيلى زياد روى ميكنيد آيا مرا حديثى نمى‌كنى‌؟ سپس حذيفه گفت اى ربيعه از على چه ميپرسى بآن خدائى كه جان من در دست قدرت اوست اگر تمام كردار نيك ياران پيامبر را از زمان بعثت او تا روز قيامت در يك پله ترازو بگذارند و عمل على در پله‌ى ديگر همانا عمل على بر تمام آنها برترى دارد ربيعه گفت اين چيزيست كه كسى دنبال اين حرفها نميرود. سپس حذيفه گفت اى مرد احمق چطور على اين جور نبود در صورتى كه كجا بودند ابو بكر و عمر و حذيفه و تمام ياران رسول خدا روز مبارزه‌ى با عمرو بن عبد ودّ كه مبارز و هم آورد ميخواست تمام مردم از رفتن بميدان خوددارى كردند سواى على عليه السّلام همانا على قدم بميدان گذاشت و با او جنگيد سپس او را كشت بآن خدائى كه جان حذيفه در دست اوست هر آينه عمل على در آن روز از نظر پاداش بزرگتر است از اعمال ياران و اصحاب محمّد تا روز قيامت.

divider

إرشاد القلوب / ترجمه سلگی ;  ج ۲  ص ۷۸

«ربيعۀ سعدى»گويد:نزد«حذيفه»رفتم و گفتم:وقتى ما در بارۀ على عليه السّلام بحث مى‌كنيم اهل بصره مى‌گويند:شما در بارۀ او افراط‍‌ مى‌كنيد؟آيا حديثى برايم مى‌گويى‌؟ حذيفه گفت:در بارۀ على عليه السّلام از من مپرس‌؟سوگند به كسى كه جانم در دست او است،اگر همۀ اعمال اصحاب محمد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم در كفۀ ترازويى نهاده شود،از روزى كه خدا محمد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم را برگزيده تا روز قيامت و عمل على عليه السّلام در كفۀ ديگرش نهاده شود؛عمل على عليه السّلام بر اعمال همۀ آنها رجحان دارد، ربيعه گفت:اين گونه نيست‌؟! حذيفه گفت:اى فلان چرا چنين نباشد؟كجا بودند ابى بكر و عمر و حذيفه و همۀ اصحاب رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم در روزى كه عمرو مبارز خواست و همۀ مردم جز على عليه السّلام در جا زدند،ولى او به جنگش رفت و او را كشت‌؟سوگند به كسى كه جان حذيفه در دست اوست،كار على عليه السّلام در آن روز بالاتر از عمل اصحاب محمد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم تا روز قيامت است.

divider