شناسه حدیث :  ۲۹۳۱۲۱

  |  

نشانی :  إرشاد القلوب  ,  جلد۲  ,  صفحه۲۱۴  

عنوان باب :   الجزء الثاني [باب في فضائل و مناقب أمير المؤمنين علي بن أبي طالب و غزواته عليه السلام ]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ قَوْلُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: وَ لَوْ شِئْتُ لاَهْتَدَيْتُ اَلطَّرِيقَ إِلَى مُصَفَّى هَذَا اَلْعَسَلِ وَ لُبَابِ هَذَا اَلْقَمْحِ وَ نَسَائِجِ هَذَا اَلْقَزِّ وَ لَكِنْ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ أَنْ يَغْلِبَنِي هَوَايَ وَ يقردني[يَقُودَنِي]جَشَعِي إِلَى تَخَيُّرِ اَلْأَطْعِمَةِ وَ لَعَلَّ بالْحِجَازِ أَوِ اَلْيَمَامَةِ مَنْ لاَ طَمَعَ لَهُ فِي اَلْقُرْصِ وَ لاَ عَهْدَ لَهُ بِالشِّبَعِ أَقْنَعُ مِنْ نَفْسِي بِأَنْ يُقَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ لاَ أُشَارِكُهُمْ فِي مَكَارِهِ اَلدَّهْرِ وَ جُشُوبَةِ اَلْعَيْشِ.
زبان ترجمه:

إرشاد القلوب / ترجمه رضایی ;  ج ۲  ص ۱۲

و نيز فرموده است:كه اگر بخواهم عسل صاف و مغز گندم بخورم و جامه‌ى ابريشم بپوشم ميتوانم ولى بعيد است كه هواى من بر من چيره شود و حرص و آز فراوان مرا به برگزيدن طعامها وادار كند شايد در حجاز و يمامه گرسنه‌اى باشد و بگرده‌ى نانى دسترسى نداشته باشد كه شكم خويش را سير كند. آيا به همين اندازه كه بمن ميگويند تو پيشواى مؤمنانى اكتفا كنم در صورتى كه در سختى‌ها با آنان همكارى و همدردى نكنم يا در تلخكامى‌ها من همراه آنان نباشم

divider

إرشاد القلوب / ترجمه سلگی ;  ج ۲  ص ۲۰

و اگر بخواهم راه مى‌برم به صافى و پاكيزگى اين عسل و مغز اين نان گندم و بافته‌هاى اين جامۀ ابريشم ولى چه دور است كه هوا و خواهش بر من پيروزى يابد،و بسيارى حرص مرا به برگزيدن طعامها وادارد و حال آنكه شايد در حجاز يا يمامه كسى باشد كه طمع و آز در قرص نان نداشته باشد و سير شدن را ياد ندارد...آيا قناعت كنم كه به من بگويند زمامدار و سردار مؤمنين در حالى كه به سختيهاى روزگار با آنان همدرد نبوده يا در تلخكامى جلو ايشان نباشم‌؟!

divider