شناسه حدیث :  ۲۹۲۸۹۸

  |  

نشانی :  إرشاد القلوب  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۷۱  

عنوان باب :   الجزء الأول الباب الخمسون في توحيد الله تعالى

معصوم :   مضمر ، حديث قدسی

وَ رُوِيَ: أَنَّ دَاوُدَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ خَرَجَ مُصْحِراً مُنْفَرِداً فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ يَا دَاوُدُ مَا لِي أَرَاكَ وَحْدَانِيّاً فَقَالَ إِلَهِي اِشْتَدَّ اَلشَّوْقُ مِنِّي إِلَى لِقَائِكَ فَحَالَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ خَلْقُكَ فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ اِرْجِعْ إِلَيْهِمْ فَإِنَّكَ إِنْ تَأْتِنِي بِعَبْدٍ آبِقٍ أُثْبِتْكَ فِي اَللَّوْحِ جَمِيلاً.
زبان ترجمه:

إرشاد القلوب / ترجمه رضایی ;  ج ۱  ص ۴۰۵

روايت شده كه داود تنها بسوى صحرا روان شد پس خدا بدو وحى فرستاد كه اى داود چرا ترا تنها مى‌بينم عرضكرد بار الها سخت شوق ديدار ترا دارم بين من و آفريدگانت فاصله بينداز خطاب رسيد برگرد بسوى بندگانم كه اگر تو يك بنده‌ى گريز پاى مرا هدايت كنى و بسوى من بياورى ترا در لوح جزء بندگان نيك ثبت مى‌كنم و مى‌نويسم.

divider

إرشاد القلوب / ترجمه سلگی ;  ج ۱  ص ۴۵۰

روايت است كه روزى داود عليه السّلام به تنهايى رو به بيابان نهاد ،و خدا به او وحى كرد كه اى داود تو را تنها مى‌بينم‌؟عرض كرد خدايا شوق ديدارت ميان من و تو حايل گشته،سپس خدا به او وحى كرد كه به ميان مردم باز گردد،زيرا اگر بندۀ گناهكارى را هدايت كنى و او را از گناه بازداشتى،تو را جزء بندگان پسنديده ثبت مى‌نمايم.

divider

إرشاد القلوب / ترجمه مسترحمی ;  ج ۲  ص ۲۱۹

و مرويست كه:روزى حضرت داود(عليه السّلام)بتنهائى بصحرا رفت،خداوند باو وحى فرمود:چگونه شده است كه تنها بصحرا آمده‌اى‌؟ عرض كرد:خدايا شدت لقاى تو كه حايل شده است بين من و مخلوق تو،خطاب رسيد اى داود بميان مردم برگرد(و مشغول راهنمائى مردم باش كه)اگر بندۀ گمراهى را هدايت نمودى و گناهكارى را از گناه كردن باز داشتى تو را جزو بندگان پسنديده خود بنويسم.

divider