شناسه حدیث :  ۲۹۲۸۹۲

  |  

نشانی :  إرشاد القلوب  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۶۹  

عنوان باب :   الجزء الأول الباب الخمسون في توحيد الله تعالى

معصوم :   مضمر

وَ جَاءَ فِي تَفْسِيرِ قَوْلِهِ تَعَالَى وَ مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهِ أَيْ مَا عَرَفُوهُ حَقَّ مَعْرِفَتِهِ وَ لاَ عَظَّمُوهُ حَقَّ عَظَمَتِهِ وَ لاَ عَبَدُوهُ حَقَّ عِبَادَتِهِ.
زبان ترجمه:

إرشاد القلوب / ترجمه رضایی ;  ج ۱  ص ۴۰۰

و در تفسير قول خداى تعالى كه ميفرمايد:« وَ مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ‌ حَقَّ‌ قَدْرِهِ‌ » فرمود:و حق معرفت و شناسائى خدا را ادا نكردند و حق بزرگيش بجا نياوردند و او را پرستش كامل نكردند.

divider

إرشاد القلوب / ترجمه سلگی ;  ج ۱  ص ۴۴۷

در تفسير آيۀ:« وَ مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ‌ حَقَّ‌ قَدْرِهِ‌ * » :خدا را آن گونه كه شايسته و بايسته است نشناختند. آمده كه منظور شناخت عظمت و انجام عباداتى است كه شايستۀ اوست.

divider

إرشاد القلوب / ترجمه مسترحمی ;  ج ۲  ص ۲۱۴

و مرويست در تفسير« وَ مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ‌ حَقَّ‌ قَدْرِهِ‌ * » يعنى نشناختند خدا را حق شناختنش و تعظيمش نكردند حق عظمتش و عبادتش ننمودند آنچنان كه بايد او را عبادت كرد.

divider