شناسه حدیث :  ۲۹۲۰۰۵

  |  

نشانی :  الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد  ,  جلد۲  ,  صفحه۲۹۵  

عنوان باب :   الجزء الثاني [باب تاريخ الإمام محمد بن علي الجواد] [فصل شهادة الإمام الجواد عليه السّلام و أولاده]

معصوم :   امام جواد (علیه السلام)

قَدْ تَقَدَّمَ اَلْقَوْلُ فِي مَوْلِدِ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ ذَكَرْنَا أَنَّهُ وُلِدَ بِالْمَدِينَةِ وَ أَنَّهُ قُبِضَ بِبَغْدَادَ وَ كَانَ سَبَبُ وُرُودِهِ إِلَيْهَا إِشْخَاصَ اَلْمُعْتَصِمِ لَهُ مِنَ اَلْمَدِينَةِ فَوَرَدَ بَغْدَادَ وَ تُوُفِّيَ بِهَا فِي . وَ قِيلَ إِنَّهُ مَضَى مَسْمُوماً وَ لَمْ يَثْبُتْ بِذَلِكَ عِنْدِي خَبَرٌ فَأَشْهَدُ بِهِ. وَ دُفِنَ فِي مَقَابِرِ قُرَيْشٍ فِي ظَهْرِ جَدِّهِ أَبِي اَلْحَسَنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ وَ كَانَ لَهُ يَوْمَ قُبِضَ خَمْسٌ وَ عِشْرُونَ سَنَةً وَ أَشْهُرٌ. وَ كَانَ مَنْعُوتاً بِالْمُنْتَجَبِ وَ اَلْمُرْتَضَى وَ خَلَّفَ بَعْدَهُ مِنَ اَلْوُلْدِ عَلِيّاً اِبْنَهُ اَلْإِمَامَ مِنْ بَعْدِهِ وَ مُوسَى وَ فَاطِمَةَ وَ أُمَامَةَ اِبْنَتَيْهِ وَ لَمْ يُخَلِّفْ ذَكَراً غَيْرَ مَنْ سَمَّيْنَاهُ .
زبان ترجمه:

الإرشاد / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۲  ص ۲۸۴

پيش از اين در باب ولادت آن حضرت گذشت كه آن جناب در مدينه بدنيا آمد و در بغداد از دنيا رفت. و سبب ورود آن حضرت ببغداد اين بود كه معتصم او را از مدينه ببغداد احضار كرد و در سال دويست و بيست در شب بيست و هشتم محرم وارد بغداد شد،و در ماه ذى قعده همان سال در بغداد از دنيا رفت. و گويند:آن حضرت بزهر شهيد شد ولى خبرى كه من از روى آن باين سخن گواهى دهم نزد من ثابت نشده،در قبرستان قريش پشت قبر جد بزرگوارش حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام دفن شد،و آن هنگام از عمر شريفش بيست و پنج سال و چند ماه گذشته بود،و از القاب آن حضرت است منتجب و مرتضى،و فرزندان آن حضرت يكى پسرش على بن محمد است كه بعد از او امام بود و ديگر موسى پسر ديگرش بود،و دو دختر داشت بنام فاطمه و امامة،و پسر ديگرى جز آن دو كه گفتيم نداشت.

divider

الإرشاد / ترجمه ساعدی خراسانی ;  ج ۲  ص ۶۳۴

پيش از اين ميلاد حضرت ابو جعفر را تذكر داده و ياد كرديم كه در مدينه متولد شده و در بغداد رحلت كرده. و نوشتيم سبب عزيمت او به بغداد آن بود كه معتصم حضرتش را از مدينه به بغداد احضار كرد آن حضرت هم شب بيست و هشتم محرم سال دويست و بيست به بغداد وارد شد و در ماه ذى قعده همان سال رحلت يافت. برخى گفته‌اند آن جناب را مسموم كردند ليكن صحت اين گفته براى من به ثبوت نرسيده و نمى- توانم صحت آن را امضا كنم. حضرت ابو جعفر در جوار جدش حضرت موسى بن جعفر در مقابر قريش مدفون شد و در روز رحلت بيست و پنج سال و چند ماه داشت. و آن حضرت را منتجب و مرتضى هم ميگفتند. و فرزندان او عبارتند از على كه پس از وى بمسند امامت برقرار شده و موسى و فاطمه و امامه و بغير از على و موسى فرزند پسر ديگر نداشته.

divider