شناسه حدیث :  ۲۵۴۴۷۷

  |  

نشانی :  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام  ,  جلد۵۸  ,  صفحه۳۳۰  

عنوان باب :   الجزء الثامن و الخمسون [تتمة كتاب السماء و العالم] [تتمة أبواب الإنسان و الروح و البدن و أجزائه و قواهما و أحوالهما] باب 47 ما به قوام بدن الإنسان و أجزائه و تشريح أعضائه و منافعها و ما يترتب عليها من أحوال النفس

معصوم :   غير معصوم

اَلدُّرُّ اَلْمَنْثُورُ ، عَنْ وَهْبِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ: خَلَقَ اَللَّهُ اِبْنَ آدَمَ كَمَا شَاءَ وَ بِمَا شَاءَ فَكَانَ كَذَلِكَ فَتَبٰارَكَ اَللّٰهُ أَحْسَنُ اَلْخٰالِقِينَ خَلَقَ مِنَ اَلتُّرَابِ وَ اَلْمَاءِ فَمِنْهُ لَحْمُهُ وَ دَمُهُ وَ شَعْرُهُ وَ عِظَامُهُ وَ جَسَدُهُ فَهَذَا بَدْءُ اَلْخَلْقِ اَلَّذِي خَلَقَ اَللَّهُ مِنْهُ اِبْنَ آدَمَ ثُمَّ جُعِلَتْ فِيهِ اَلنَّفْسُ فَبِهَا يَقُومُ وَ يَقْعُدُ وَ يَسْمَعُ وَ يُبْصِرُ وَ يَعْلَمُ مَا تَعْلَمُ اَلدَّوَابُّ وَ يَتَّقِي مَا تَتَّقِي ثُمَّ جُعِلَتْ فِيهِ اَلرُّوحُ فَبِهِ عَرَفَ اَلْحَقَّ مِنَ اَلْبَاطِلِ وَ اَلرُّشْدَ مِنَ اَلْغَيِّ وَ بِهِ حَذِرَ وَ تَقَدَّمَ وَ اِسْتَتَرَ وَ تَعَلَّمَ وَ دَبَّرَ اَلْأُمُورَ كُلَّهَا فَمِنَ اَلتُّرَابِ يُبُوسَتُهُ وَ مِنَ اَلْمَاءِ رُطُوبَتُهُ فَهَذَا بَدْءُ اَلْخَلْقِ اَلَّذِي خَلَقَ اَللَّهُ مِنْهُ اِبْنَ آدَمَ كَمَا أَحَبَّ أَنْ يَكُونَ ثُمَّ جَعَلَ فِيهِ مِنْ هَذِهِ اَلْفِطَرِ اَلْأَرْبَعِ أَنْوَاعاً مِنَ اَلْخَلْقِ فِي جَسَدِ اِبْنِ آدَمَ فَهِيَ قِوَامُ جَسَدِهِ وَ مِلاَكُهُ بِإِذْنِ اَللَّهِ وَ هِيَ اَلْمِرَّةُ اَلسَّوْدَاءُ وَ اَلْمِرَّةُ اَلصَّفْرَاءُ وَ اَلدَّمُ وَ اَلْبَلْغَمُ فَيُبُوسَتُهُ وَ حَرَارَتُهُ مِنْ قِبَلِ اَلنَّفْسِ وَ مَسْكَنُهَا فِي اَلدَّمِ وَ رُطُوبَتُهُ وَ بُرُودَتُهُ مِنْ قِبَلِ اَلرُّوحِ وَ مَسْكَنُهُ فِي اَلْبَلْغَمِ فَإِذَا اِعْتَدَلَتْ هَذِهِ اَلْفِطَرُ فِي اَلْجَسَدِ فَكَانَ مِنْ كُلِّ وَاحِدٍ رُبُعٌ كَانَ جِلْداً كَامِلاً وَ جِسْماً صَحِيحاً وَ إِنْ كَثُرَ وَاحِدٌ مِنْهَا عَلَى صَاحِبِهِ عَلاَهَا وَ قَهَرَهَا وَ أُدْخِلَ عَلَيْهَا اَلسُّقْمُ مِنْ نَاحِيَتِهِ وَ إِنْ قَلَّ عَنْهَا وَاحِدٌ مِنْهَا غَلَبَتْ عَلَيْهِ وَ قَهَرَتْهُ وَ مَالَتْ بِهِ فَضَعُفَ عَنْ قُوَّتِهَا وَ عَجَزَ عَنْ طَاقَتِهَا وَ أُدْخِلَ عَلَيْهَا اَلسُّقْمُ مِنْ نَاحِيَتِهِ فَالطَّبِيبُ اَلْعَالِمُ بِالدَّاءِ وَ اَلدَّوَاءِ يَعْلَمُ مِنَ اَلْجَسَدِ حَيْثُ أَتَى سُقْمُهُ أَ مِنْ نُقْصَانٍ أَوْ مِنْ زِيَادَةٍ .
زبان ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۵۴ تا ۶۳) / ترجمه کمره ای ;  ج ۵  ص ۳۱۶

32-در درّ منثور(ج 5 ص 17)از وهب بن منبه كه خدا آدميزاده آفريد چنانچه خواست و بدان چه خواست و چنين شد،« فتبارك اللّه احسن الخالقين »،از خاك و آب آفريد،و از آنست گوشت و خون و مو و استخوانها و تنش،اين است آغاز آفرينش كه خدا آدميزاده را از آن آفريد،سپس در آن جان داد كه بدان برخيزد و بنشيند،بشنود و ببيند و بداند آنچه جانوران دانند،و بپرهيزد از آنچه پرهيزند. سپس در آن روح نهاد كه بدان حق را از ناحق شناسد،و راه را از بيراه و بدان حذر كند و پيش رود،و خود بپوشد و بياموزد و همه كارها را تدبير كند، خشكى او از خاك است.و تريش از آب،اينست آغاز آفرينش كه خدا آدميزاده را از آن آفريده چنانچه دوست داشته كه باشد سپس از اين چهار سرشت انواعى از پديده در تن آدميزاده ساخته كه باذن خدا وسيله زيست تن و مايه آنند و آنها خلط‍‌ سوداء خلط‍‌ صفراء خون و بلغم باشند خشكى و گرميش از طرف نفس است كه جايش خونست ترى و سرديش از طرف روح است كه جايش بلغم است. و چون اين چهار سرشت در تن برابر باشند و از هر كدام باشد،زرنگ و چست و كامل و تندرست است و اگر يكى بر ديگرى غالب گردد و بر آن بالا گيرد و زور آورد تن از طرف او بيمار گردد و اگر يكى از آنها كم شود مقهور ديگران گردد و ناتوان و درمانده شود و از طرف آن بيمارى آيد،و طبيب دانا بدرد و دارو ميفهمد تن از كجا بيمار شده آيا از كمى است يا فزونى.

divider