شناسه حدیث :  ۲۴۸۷۱۲

  |  

نشانی :  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام  ,  جلد۴۷  ,  صفحه۹۳  

عنوان باب :   الجزء السابع و الأربعون [تتمة كتاب تاريخ علي بن الحسين و محمد بن علي و جعفر بن محمد الصادق و موسى بن جعفر الكاظم عليهم السلام ] أبواب تاريخ الإمام الهمام مظهر الحقائق أبي عبد الله جعفر بن محمد الصادق صلوات الله عليه باب 5 معجزاته و استجابة دعواته و معرفته بجميع اللغات و معالي أموره صلوات الله عليه

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

مِنْ نَوَادِرِ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلْقَاسِمِ اَلسُّكَّرِيِّ اَلْمَعْرُوفِ بِابْنِ اَلطَّبَّالِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ مَعْرُوفٍ اَلْهِلاَلِيِّ وَ كَانَ قَدْ أَتَتْ عَلَيْهِ مِائَةٌ وَ ثَمَانٌ وَ عِشْرُونَ سَنَةً قَالَ: مَضَيْتُ إِلَى اَلْحِيرَةِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ تَدَاكَّ اَلنَّاسُ عَلَيْهِ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مُتَوَالِيَاتٍ فَمَا كَانَ لِي فِيهِ حِيلَةٌ وَ لاَ قَدَرْتُ عَلَيْهِ مِنْ كَثْرَةِ اَلنَّاسِ وَ تَكَاثُفِهِمْ عَلَيْهِ فَلَمَّا كَانَ فِي اَلْيَوْمِ اَلرَّابِعِ رَآنِي وَ قَدْ خَفَّ اَلنَّاسُ عَنْهُ فَأَدْنَانِي وَ مَضَى إِلَى قَبْرِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَتَبِعْتُهُ فَلَمَّا صَارَ فِي بَعْضِ اَلطَّرِيقِ غَمَزَهُ اَلْبَوْلُ فَاعْتَزَلَ عَنِ اَلْجَادَّةِ نَاحِيَةً وَ نَبَشَ اَلرَّمْلَ بِيَدِهِ فَخَرَجَ لَهُ اَلْمَاءُ فَتَطَهَّرَ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ دَعَا رَبَّهُ وَ كَانَ فِي دُعَائِهِ - اَللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِي مِمَّنْ تَقَدَّمَ فَمَرَقَ وَ لاَ مِمَّنْ تَخَلَّفَ فَمُحِقَ وَ اِجْعَلْنِي مِنَ اَلنَّمَطِ اَلْأَوْسَطِ ثُمَّ مَشَى وَ مَشَيْتُ مَعَهُ فَقَالَ يَا غُلاَمُ اَلْبَحْرُ لاَ جَارَ لَهُ وَ اَلْمَلِكُ لاَ صَدِيقَ لَهُ وَ اَلْعَافِيَةُ لاَ ثَمَنَ لَهَا كَمْ مِنْ نَاعِمٍ وَ لاَ يَعْلَمُ ثُمَّ قَالَ تَمَسَّكُوا بِالْخَمْسِ وَ قَدِّمُوا اَلاِسْتِخَارَةَ وَ تَبَرَّكُوا بِالسُّهُولَةِ وَ تَزَيَّنُوا بِالْحِلْمِ وَ اِجْتَنِبُوا اَلْكَذِبَ وَ أَوْفُوا اَلْمِكْيٰالَ وَ اَلْمِيزٰانَ ثُمَّ قَالَ اَلْهَرَبَ اَلْهَرَبَ إِذَا خَلَعَتِ اَلْعَرَبُ أَعِنَّتَهَا وَ مَنَعَ اَلْبَرُّ جَانِبَهُ وَ اِنْقَطَعَ اَلْحَجُّ ثُمَّ قَالَ حُجُّوا قَبْلَ أَنْ لاَ تُحَجُّوا وَ أَوْمَأَ إِلَى اَلْقِبْلَةِ بِإِبْهَامِهِ وَ قَالَ يُقْتَلُ فِي هَذَا اَلْوَجْهِ سَبْعُونَ أَلْفاً أَوْ يَزِيدُونَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحَسَنِ فَقَدْ قُتِلَ فِي اَلْعِيرِ وَ غَيْرِهِ شَبِيهٌ بِهَذَا وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي هَذَا اَلْخَبَرِ - لاَ بُدَّ أَنْ يَخْرُجَ رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ وَ لاَ بُدَّ أَنْ يُمْسِكَ اَلرَّايَةَ اَلْبَيْضَاءَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحَسَنِ فَاجْتَمَعَ أَهْلُ بَنِي رَوَاسٍ وَ مَضَوْا يُرِيدُونَ اَلصَّلاَةَ فِي اَلْمَسْجِدِ اَلْجَامِعِ فِي وَ كَانُوا قَدْ عَقَدُوا عِمَامَةً بَيْضَاءَ عَلَى قَنَاةٍ فَأَمْسَكَهَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي هَذَا اَلْخَبَرِ وَ يَجِفُّ فُرَاتُكُمْ فَجَفَّ اَلْفُرَاتُ وَ قَالَ أَيْضاً يَحْوِيكُمْ قَوْمٌ صِغَارُ اَلْأَعْيُنِ فَيُخْرِجُونَكُمْ مِنْ دُورِكُمْ قَالَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحَسَنِ فَجَاءَنَا كيجور وَ اَلْأَتْرَاكُ مَعَهُ فَأَخْرَجُوا اَلنَّاسَ مِنْ دُورِهِمْ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَيْضاً وَ تَجِيءُ اَلسِّبَاعُ إِلَى دُورِكُمْ قَالَ عَلِيٌّ فَجَاءَتْ اَلسِّبَاعُ إِلَى دُورِنَا وَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَخْرُجُ رَجُلٌ أَشْقَرُ ذُو سِبَالٍ يُنْصَبُ لَهُ كُرْسِيٌّ عَلَى بَابِ دَارِ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ يَدْعُو إِلَى اَلْبَرَاءَةِ مِنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ يَقْتُلُ خَلْقاً مِنَ اَلْخَلْقِ وَ يُقْتَلُ فِي يَوْمِهِ قَالَ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ .
زبان ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۴۷) / ترجمه خسروی ;  ج ۱  ص ۷۲

در كتاب نوادر على بن اسباط‍‌ مينويسد:محمّد بن معروف همدانى كه صد و بيست سال داشت گفت: در حيره خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم در موقع حكمرانى سفاح.ديدم مردم چنان اطرافش را گرفته‌اند كه مرا چاره‌اى نيست تا بتوانم خدمتش برسم سه روز بهمين وضع گذشت در روز چهارم خود آقا مرا مشاهده فرمود ديگر اطرافش خلوت شده بود مرا پيش خواند رفت بطرف قبر امير المؤمنين عليه السّلام. در بين راه ادرار بى‌اختيارش كرد از جاده منحرف شد بيك كنارى با دست شن‌ها را يكطرف نمود آبى خارج شد از آن آب وضو گرفت براى نماز آنگاه دو ركعت نماز خواند بعد شروع كرد بدعا كردن.قسمتى از دعايش اين بود: «خدايا مرا از آنهائى كه جلو افتادند و گمراه شدند قرار مده و نه از آنهائى كه عقب ماندند-و منكر شدند خدايا مرا از دسته ميانه رو قرار ده. بعد براه افتاد من نيز در خدمت ايشان بودم.فرمود دريا همسايه ندارد پادشاه دوست ندارد-سلامتى را نميتوان قيمت نمود-چقدر اشخاص هستند كه در نعمت بسر ميبرند ولى متوجه نيستند. سپس فرمود چنگ بزنيد به پنج چيز.در جستجوى بهترين راه در زندگى باشيد و زندگى را بر خود سهل و آسان بگيريد.و با حلم و شكيبائى خود را بيارائيد.و از دروغ بپرهيزيد و پيمانه و ترازو را كم و كاست ندهيد. سپس فرمود.فرار بايد كرد فرار وقتى كه عرب افسار گسيخته شود و عبور از بيابان حجاز ممنوع گردد و مانع انجام وظيفه شوند. فرمود فريضه حج را انجام دهيد قبل از اينكه نتوانيد انجام دهيد.با انگشت ابهام اشاره بجانب قبله نموده فرمود در اين طرف بيش از هفتاد هزار نفر كشته مى‌شوند. على بن حسن راوى حديث گفت از كاروانيان و غير آنها بهمين مقدار كشته شدند.در همين خبر حضرت صادق ميفرمايد بى‌شك و ترديد از آل محمّد مردى قيام خواهد كرد كه پرچم سفيدى بدست دارد. على بن حسن گفت:قبيلۀ بنى رواس در سال دويست و پنجاه اجتماع نمودند براى نماز در مسجد جامع پرچمى از عمامه سفيد بر نيزه‌اى كرده بودند و بدست محمّد بن معروف بود در موقع خروج يحيى بن عمر. در همين خبر امام ميفرمايد فرات شما خشك مى‌شود.همين طور نيز شد. باز فرمود:بر شما مسلط‍‌ ميشوند گروهى كه چشم‌هاى ريز دارند شما را آواره ميكنند و از خانه‌هاى خود بيرون مينمايند. على بن حسن راوى حديث گفت كيجور با تركها آمدند و مردم را از خانه‌هاى خود بيرون كردند. حضرت صادق فرمود:درندگان بخانه شما حمله مى‌كنند.على بن حسن گفت چنين شد كه درندگان حمله بخانه‌هاى ما نمودند. فرمود مردى سفيد پوست با سبيلهاى بلند خروج ميكند براى او صندلى ميگذارند جلو خانۀ عمر بن حريث مردم را دعوت ميكند به بيزارى از على بن ابى طالب عليه السّلام و گروهى از مردم را ميكشد و در همان روز كشته مى‌شود. على بن حسن گفت اين را نيز به چشم خود ديدم.

divider