شناسه حدیث :  ۲۳۵۹۷۴

  |  

نشانی :  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام  ,  جلد۲۷  ,  صفحه۱۳۹  

عنوان باب :   الجزء السابع و العشرون [تتمة كتاب الإمامة] أبواب ولايتهم و حبهم و بغضهم صلوات الله عليهم باب 4 ثواب حبهم و نصرهم و ولايتهم و أنها أمان من النار

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حضرت زهرا (سلام الله عليها) ، حديث قدسی

كنز، [كنز جامع الفوائد و تأويل الآيات الظاهرة] ، رَوَى اَلصَّدُوقُ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْوَهَّابِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلشَّعْرَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اَلْبَاقِي عَنْ عُمَرَ بْنِ سِنَانٍ عَنْ حَاجِبِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ وَكِيعِ بْنِ اَلْجَرَّاحِ عَنِ اَلْأَعْمَشِ عَنِ اِبْنِ ظَبْيَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّ رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ: رَأَيْتُ سَلْمَانَ وَ بِلاَلاً يُقْبِلاَنِ إِلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِذاً اِنْكَبَّ سَلْمَانُ عَلَى قَدَمِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يُقَبِّلُهَا فَزَجَرَهُ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَنْ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ لَهُ يَا سَلْمَانُ لاَ تَصْنَعْ بِي مَا تَصْنَعُ اَلْأَعَاجِمُ بِمُلُوكِهَا أَنَا عَبْدٌ مِنْ عَبِيدِ اَللَّهِ آكُلُ مِمَّا يَأْكُلُ اَلْعَبْدُ وَ أَقْعُدُ كَمَا يَقْعُدُ اَلْعَبْدُ فَقَالَ سَلْمَانُ يَا مَوْلاَيَ سَأَلْتُكَ بِاللَّهِ إِلاَّ أَخْبَرْتَنِي بِفَضْلِ فَاطِمَةَ قَالَ فَأَقْبَلَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ضَاحِكاً مُسْتَبْشِراً ثُمَّ قَالَ وَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا اَلْجَارِيَةُ اَلَّتِي تَجُوزُ فِي عَرْصَةِ عَلَى نَاقَةٍ رَأْسُهَا مِنْ خَشْيَةِ اَللَّهِ وَ عَيْنَاهَا مِنْ نُورِ اَللَّهِ وَ حُطَامُهَا مِنْ جَلاَلِ اَللَّهِ وَ عُنُقُهَا مِنْ بَهَاءِ اَللَّهِ وَ سَنَامُهَا مِنْ رِضْوَانِ اَللَّهِ وَ ذَنَبُهَا مِنْ قُدْسِ اَللَّهِ وَ قَوَائِمُهَا مِنْ مَجْدِ اَللَّهِ إِنْ مَشَتْ سَبَّحَتْ وَ إِنْ رَغَتْ قَدَّسَتْ عَلَيْهَا هَوْدَجٌ مِنْ نُورٍ فِيهِ جَارِيَةٌ إِنْسِيَّةٌ حُورِيَّةٌ عَزِيزَةٌ جُمِعَتْ فَخُلِقَتْ وَ صُنِعَتْ وَ مُثِّلَتْ مِنْ ثَلاَثَةِ أَصْنَافٍ فَأَوَّلُهَا مِنْ مِسْكٍ أَذْفَرَ وَ أَوْسَطُهَا مِنَ اَلْعَنْبَرِ اَلْأَشْهَبِ وَ آخِرُهَا مِنَ اَلزَّعْفَرَانِ اَلْأَحْمَرِ عُجِنَتْ بِمَاءِ اَلْحَيَوَانِ لَوْ تَفَلَتْ تَفْلَةً فِي سَبْعَةِ أَبْحُرٍ مَالِحَةٍ لَعَذُبَتْ وَ لَوْ أَخْرَجَتْ ظُفُرَ خِنْصِرِهَا إِلَى دَارِ اَلدُّنْيَا يَغْشَى اَلشَّمْسَ وَ اَلْقَمَرَ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهَا وَ مِيكَائِيلُ عَنْ شِمَالِهَا وَ عَلِيٌّ أَمَامَهَا وَ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ وَرَاءَهَا وَ اَللَّهُ يَكْلَؤُهَا وَ يَحْفَظُهَا فَيَجُوزُونَ فِي عَرْصَةِ فَإِذاً اَلنِّدَاءُ مِنْ قِبَلِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ مَعَاشِرَ اَلْخَلاَئِقِ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ وَ نَكِّسُوا رُءُوسَكُمْ هَذِهِ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ نَبِيِّكُمْ زَوْجَةُ عَلِيٍّ إِمَامِكُمْ أُمِّ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ فَتَجُوزُ اَلصِّرَاطَ وَ عَلَيْهَا رَيْطَتَانِ بَيْضَاوَانِ فَإِذَا دَخَلَتِ اَلْجَنَّةَ وَ نَظَرَتْ إِلَى مَا أَعَدَّ اَللَّهُ لَهَا مِنَ اَلْكَرَامَةِ قَرَأَتْ بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ اَلَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا اَلْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنٰا لَغَفُورٌ شَكُورٌ `اَلَّذِي أَحَلَّنٰا دٰارَ مِنْ فَضْلِهِ لاٰ يَمَسُّنٰا فِيهٰا نَصَبٌ وَ لاٰ يَمَسُّنٰا فِيهٰا لُغُوبٌ قَالَ فَيُوحِي اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهَا يَا فَاطِمَةُ سَلِينِي أُعْطِكِ وَ تَمَنَّيْ عَلَيَّ أُرْضِكِ فَتَقُولُ إِلَهِي أَنْتَ اَلْمُنَى وَ فَوْقَ اَلْمُنَى أَسْأَلُكَ أَنْ لاَ تُعَذِّبَ مُحِبِّي وَ مُحِبِّي عِتْرَتِي بِالنَّارِ فَيُوحِي اَللَّهُ إِلَيْهَا يَا فَاطِمَةُ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي وَ اِرْتِفَاعِ مَكَانِي لَقَدْ آلَيْتُ عَلَى نَفْسِي مِنْ قَبْلِ أَنْ أَخْلُقَ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضَ بِأَلْفَيْ عَامٍ أَنْ لاَ أُعَذِّبَ مُحِبِّيكِ وَ مُحِبِّي عِتْرَتِكِ بِالنَّارِ .
زبان ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۲۳ تا ۲۷) / ترجمه خسروی ;  ج ۵  ص ۱۱۷

كنز الفوائد: ابو ذر رحمة اللّٰه عليه گفت سلمان و بلال را مشاهده كردم خدمت پيامبر اكرم مى‌آيند سلمان خود را بر پاهاى پيامبر صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم انداخت و شروع ببوسيدن كرد پيامبر اكرم او را از اين كار منع كرد باو فرمود سلمان نسبت بمن آن كارى كه ايرانيان نسبت بپادشاهان خود ميكنند نكن! من بنده‌اى از بندگان خدايم مانند بندگان غذا ميخورم و مانند آنها مى‌نشينم. سلمان گفت مولاى من شما را بخدا سوگند مى‌دهم مرا از مقام فاطمه عليها السّلام در روز قيامت اطلاع دهيد. پيامبر اكرم با چهره‌اى خندان و شاد توجه نموده فرمود قسم بكسى كه جانم در دست اوست فاطمه دخترى است كه از صحراى قيامت مى‌گذرد سوار بر شترى است كه سر او از خشيت خدا و چشمانش از نور خدا است آرايش آن از جلال خدا است و گردنش از بهاء اللّٰه و كوهانش از رضوان اللّٰه و دم او از قدس اللّٰه و پاهايش از مجد خدا است اگر راه رود تسبيح ميكند و اگر سرعت بگيرد تقديس ميكند بر روى آن هودجى از نور است كه در آن هودج دخترى از نسل انسان ولى حوريه‌اى بس ارجمند كه آفرينش او از سه چيز جمع و ساخته شده اول آن مشك ناب وسطش عنبر الشهب و آخر آن زعفران قرمز است كه با آب حيات آميخته شده اگر آب دهان در هفت درياى شور بياندازد شيرين مى‌شود و اگر ناخن انگشت كوچك خود را بطرف دنيا خارج كند خورشيد و ماه را ميپوشاند. جبرئيل طرف راست و ميكائيل طرف چپ على عليه السّلام جلو و حسن و حسين پشت سرش خداوند او را نگه ميدارد و حفظ‍‌ ميكند.از صحراى قيامت رد مى‌شود در اين موقع ندائى از جانب خدا بلند مى‌شود مردم! چشم بپوشيد و سر بزير اندازيد اين دختر پيغمبر شما است و همسر على امامتان مادر حسن و حسين از صراط‍‌ رد مى‌شود چادرى سفيد دارد وقتى وارد بهشت شود و نگاه ميكند بآنچه خداوند برايش آماده كرده از جاه و جلال اين آيه را ميخواند« بِسْمِ‌ اَللّٰهِ‌ اَلرَّحْمٰنِ‌ اَلرَّحِيمِ‌. * » « اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ‌ اَلَّذِي أَذْهَبَ‌ عَنَّا اَلْحَزَنَ‌ إِنَّ‌ رَبَّنٰا لَغَفُورٌ شَكُورٌ `اَلَّذِي أَحَلَّنٰا دٰارَ اَلْمُقٰامَةِ‌ مِنْ‌ فَضْلِهِ‌ لاٰ يَمَسُّنٰا فِيهٰا نَصَبٌ‌ وَ لاٰ يَمَسُّنٰا فِيهٰا لُغُوبٌ‌ »خداوند باو وحى ميكند: اى فاطمه از من بخواه تا بتو عطا كنم و از من درخواست كن تا خشنودت كنم. او ميگويد الهى تو آرزوى من و بالاتر از آرزوى منى از تو درخواست ميكنم كه دوست من و دوست عترتم را عذاب نكنى خداوند باو وحى ميكند: اى فاطمه بعزت و جلال و مقام ارجمندم سوگند بذات خود خورده‌ام دو هزار سال قبل از آفرينش آسمانها و زمين كه عذاب نكنم دوستان تو را و دوستان عترت ترا با آتش.

divider