شناسه حدیث :  ۲۳۵۷۳۹

  |  

نشانی :  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام  ,  جلد۲۷  ,  صفحه۲۳  

عنوان باب :   الجزء السابع و العشرون [تتمة كتاب الإمامة] [تتمة أبواب سائر فضائلهم و مناقبهم و غرائب شئونهم] باب 11 أن الجن خدامهم يظهرون لهم و يسألونهم عن معالم دينهم

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

ختص، [الإختصاص] ، اِبْنُ اَلْوَلِيدِ عَنِ اَلصَّفَّارِ عَنِ اِبْنِ عِيسَى عَنِ اَلْبَرْقِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ اَلنَّضْرِ عَنِ اَلنُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: زَامَلْتُ جَابِرَ بْنَ يَزِيدَ اَلْجُعْفِيَّ إِلَى اَلْحَجِّ فَلَمَّا خَرَجْنَا إِلَى اَلْمَدِينَةِ ذَهَبَ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَوَدَّعَهُ ثُمَّ خَرَجْنَا فَمَا زِلْنَا مَعَهُ حَتَّى نَزَلْنَا اَلْأُخَيْرِجَةَ فَلَمَّا صَلَّيْنَا اَلْأُولَى وَ رَحَلْنَا وَ اِسْتَوَيْنَا فِي اَلْمَحْمِلِ إِذَا رَجُلٌ طُوَالٌ آدَمُ شَدِيدُ اَلْأُدْمَةِ وَ مَعَهُ كِتَابٌ طِينُهُ رَطْبٌ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرِ إِلَى جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ اَلْجُعْفِيِّ فَتَنَاوَلَهُ جَابِرٌ وَ أَخَذَهُ وَ قَبَّلَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى عَهْدُكَ بِسَيِّدِي قَبْلَ اَلصَّلاَةِ أَوْ بَعْدَ اَلصَّلاَةِ قَالَ بَعْدَ اَلصَّلاَةِ اَلسَّاعَةَ قَالَ فَفَكَّ اَلْكِتَابَ وَ أَقْبَلَ يَقْرَأُهُ وَ يُقَطِّبُ وَجْهَهُ فَمَا ضَحِكَ وَ لاَ تَبَسَّمَ حَتَّى وَافَيْنَا اَلْكُوفَةَ لَيْلاً فَلَمَّا أَصْبَحْتُ أَتَيْتُهُ إِعْظَاماً لَهُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ خَرَجَ عَلَيَّ وَ فِي عُنُقِهِ كِعَابٌ قَدْ عَلَّقَهَا وَ قَدْ رَكِبَ قَصَبَةً وَ هُوَ يَقُولُ مَنْصُورُ بْنُ جُمْهُورٍ أَمِيرٌ غَيْرُ مَأْمُورٍ وَ نَحْوَ هَذَا مِنَ اَلْكَلاَمِ وَ أَقْبَلَ يَدُورُ فِي أَزِقَّةِ اَلْكُوفَةِ وَ اَلنَّاسُ يَقُولُونَ جُنَّ جَابِرٌ جُنَّ جَابِرٌ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ وَرَدَ كِتَابُ هِشَامِ بْنِ عَبْدِ اَلْمَلِكِ عَلَى يُوسُفَ بْنِ عُثْمَانَ بِأَنِ اُنْظُرْ رَجُلاً مِنْ جُعْفٍ - يُقَالُ لَهُ جَابِرُ بْنُ يَزِيدَ فَاضْرِبْ عُنُقَهُ وَ اِبْعَثْ إِلَيَّ بِرَأْسِهِ فَلَمَّا قَرَأَ اَلْكِتَابَ اِلْتَفَتَ إِلَى جُلَسَائِهِ فَقَالَ مَنْ جَابِرُ بْنُ يَزِيدَ فَقَدْ أَتَانِي أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ يَأْمُرُنِي بِضَرْبِ عُنُقِهِ وَ أَنْ أَبْعَثَ إِلَيْهِ بِرَأْسِهِ فَقَالُوا أَصْلَحَ اَللَّهُ اَلْأَمِيرَ هَذَا رَجُلٌ عَلاَّمَةٌ صَاحِبُ حَدِيثٍ وَ وَرَعٍ وَ زُهْدٍ وَ إِنَّهُ جُنَّ وَ خُولِطَ فِي عِلْمِهِ وَ هَا هُوَ ذَا فِي اَلرَّحْبَةِ يَلْعَبُ مَعَ اَلصِّبْيَانِ فَكَتَبَ إِلَى هِشَامِ بْنِ عَبْدِ اَلْمَلِكِ أَنَّكَ كَتَبْتَ إِلَيَّ فِي هَذَا اَلرَّجُلِ اَلْجُعْفِيِّ وَ أَنَّهُ جُنَّ فَكَتَبَ إِلَيْهِ دَعْهُ فَقَالَ فَمَا مَضَتِ اَلْأَيَّامُ حَتَّى جَاءَ مَنْصُورُ بْنُ جُمْهُورٍ فَقَتَلَ يُوسُفَ بْنَ عُمَرَ [عُثْمَانَ] وَ صَنَعَ مَا صَنَعَ .
زبان ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۲۳ تا ۲۷) / ترجمه خسروی ;  ج ۵  ص ۱۷

اختصاص: نعمان بن بشير گفت من هم پالكى جابر بن يزيد جعفى بودم در سفر مكه وقتى بجانب مدينه رفتم. جابر خدمت حضرت باقر عليه السّلام رسيد و از ايشان خداحافظى كرد بعد خارج شديم رفتيم تا رسيديم باخيرجه نماز اولى را كه خوانديم حركت كرديم و در محمل جاى گرفتيم در همين موقع مردى بلند قد كه سخت گندمگون مينمود و با او نامه‌اى تر و تازه از حضرت باقر بود براى جابر بن يزيد جعفى آورد. جابر نامه را گرفت و بوسيد بعد پرسيد كى از خدمت مولى مرخص‌شده‌اى‌؟ قبل از نماز يا بعد از نماز گفت: بعد از نماز همين الان. جابر نامه را گشود و شروع بخواندن كرد و چهره‌اش درهم شد ديگر خنده بدهانش نيامد و نه تبسم كرد. تا شبانه بكوفه رسيديم فردا صبح من باحترام او از خانه خارج شدم ديدم او خارج شده و در گردنش چند گردونه داشت و سوار چوبى شده و ميگفت «منصور بن جمهور امير غير مامور است» و از اين قبيل حرفها، در بين كوچه‌هاى كوفه ميدويد. مردم ميگفتند جابر ديوانه شده. ديوانه شده پس از سه روز نامه‌اى از هشام بن عبد الملك براى يوسف بن عثمان رسيد كه دقت كن مردى از قبيله جعف بنام جابر بن يزيد جعفى است گردنش را بزن و سر او را براى من بفرست. همين كه نامه را خواند رو باطرافيان خود نموده گفت جابر بن يزيد كيست مرا امير المؤمنين دستور داده كه گردنش را بزنم و سرش را براى او بفرستم گفتند امير بسلامت باد او مردى بسيار دانشمند و اهل حديث و با تقوى و زهد است ولى ديوانه شده و پرت و پلا حرف ميزند الان در ميدان با بچه‌ها بازى ميكند. نامه‌اى براى هشام بن عبد الملك نوشت كه تو بمن دستور داده‌اى راجع بآن مرد جعفى با اينكه او ديوانه شده. هشام نوشت با او كارى نداشته باش. چند روز گذشت منصور بن جمهور برآمد و يوسف بن عمر را كشت و آن كارها را كرد.

divider