شناسه حدیث :  ۲۳۴۸۸۸

  |  

نشانی :  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم السلام  ,  جلد۲۵  ,  صفحه۳۷۶  

عنوان باب :   الجزء الخامس و العشرون [تتمة كتاب الإمامة] أبواب علامات الإمام و صفاته و شرائطه و ما ينبغي أن ينسب إليه و ما لا ينبغي باب 13 غرائب أفعالهم و أحوالهم و وجوب التسليم لهم في جميع ذلك

معصوم :   امام حسن عسکری (علیه السلام)

يج، ، [الخرائج و الجرائح] ، رَوَى أَبُو اَلْقَاسِمِ بْنُ قُولَوَيْهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ خَالِدٍ قَالَ: كُنْتُ بِالْعَسْكَرِ فَبَلَغَنِي أَنَّ هُنَاكَ رَجُلاً مَحْبُوساً أَتَى مِنْ نَاحِيَةِ اَلشَّامِ مَكْبُولاً وَ قَالُوا إِنَّهُ تَنَبَّأَ فَأَتَيْتُ اَلْبَابَ وَ نَادَيْتُ اَلْبَوَّابِينَ حَتَّى وَصَلْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا رَجُلٌ لَهُ فَهْمٌ وَ عَقْلٌ فَقُلْتُ لَهُ مَا قِصَّتُكَ قَالَ إِنِّي كُنْتُ بِالشَّامِ أَعْبُدُ اَللَّهَ فِي اَلْمَوْضِعِ اَلَّذِي يُقَالُ إِنَّهُ نُصِبَ فِيهِ رَأْسُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَبَيْنَمَا أَنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ فِي مَوْضِعِي مُقْبِلٌ عَلَى اَلْمِحْرَابِ أَذْكُرُ اَللَّهَ إِذَا نَظَرْتُ شَخْصاً بَيْنَ يَدَيَّ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ لِي قُمْ فَقُمْتُ مَعَهُ فَمَشَى بِي قَلِيلاً فَإِذَا أَنَا فِي مَسْجِدِ اَلْكُوفَةِ قَالَ أَ تَعْرِفُ هَذَا اَلْمَسْجِدَ قُلْتُ نَعَمْ هَذَا مَسْجِدُ اَلْكُوفَةِ فَصَلَّى وَ صَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ خَرَجَ وَ خَرَجْتُ مَعَهُ فَمَشَى بِي قَلِيلاً وَ إِذَا نَحْنُ بِمَسْجِدِ اَلرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمْتُ وَ صَلَّى وَ صَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ خَرَجَ وَ خَرَجْتُ مَعَهُ فَمَشَى بِي قَلِيلاً وَ إِذَا نَحْنُ بِمَكَّةَ وَ طَافَ بِالْبَيْتِ فَطُفْتُ مَعَهُ فَخَرَجَ وَ مَشَى بِي قَلِيلاً فَإِذَا أَنَا بِمَوْضِعِيَ اَلَّذِي كُنْتُ أَعْبُدُ اَللَّهَ فِيهِ بِالشَّامِ وَ غَابَ اَلشَّخْصُ عَنْ عَيْنِي فَتَعَجَّبْتُ مِمَّا رَأَيْتُ فَلَمَّا كَانَ فِي اَلْعَامِ اَلْمُقْبِلِ رَأَيْتُ ذَلِكَ اَلشَّخْصَ فَاسْتَبْشَرْتُ بِهِ وَ دَعَانِي فَأَجَبْتُهُ وَ فَعَلَ كَمَا فَعَلَ فِي اَلْعَامِ اَلْأَوَّلِ فَلَمَّا أَرَادَ مُفَارَقَتِي بِالشَّامِ قُلْتُ سَأَلْتُكَ بِالَّذِي أَقْدَرَكَ عَلَى مَا رَأَيْتُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ فَحَدَّثْتُ مَنْ كَانَ يَصِيرُ إِلَيَّ بِخَبَرِهِ فَرَقِيَ ذَلِكَ إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اَلْمَلِكِ اَلزَّيَّاتِ فَبَعَثَ إِلَيَّ فَأَخَذَنِي وَ كَبَلَنِي فِي اَلْحَدِيدِ وَ حَمَلَنِي إِلَى اَلْعِرَاقِ وَ حُبِسْتُ كَمَا تَرَى وَ اِدَّعَى عَلَيَّ اَلْمُحَالَ فَقُلْتُ أَرْفَعُ عَنْكَ اَلْقِصَّةَ إِلَيْهِ قَالَ اِرْفَعْ فَكَتَبْتُ عَنْهُ قِصَّةً شَرَحْتُ أَمْرَهُ فِيهَا وَ رَفَعْتُهَا إِلَى اَلزَّيَّاتِ فَوَقَّعَ فِي ظَهْرِهَا قُلْ لِلَّذِي أَخْرَجَكَ مِنَ اَلشَّامِ فِي لَيْلَةٍ إِلَى اَلْكُوفَةِ إِلَى اَلْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ أَنْ يُخْرِجَكَ مِنْ حَبْسِي قَالَ عَلِيُّ بْنُ خَالِدٍ فَغَمَّنِي ذَلِكَ مِنْ أَمْرِهِ وَ رَقَقْتُ لَهُ وَ اِنْصَرَفْتُ مَحْزُوناً فَلَمَّا أَصْبَحْتُ بَاكَرْتُ اَلْحَبْسَ لِأُعْلِمَهُ بِالْحَالِ وَ آمُرَهُ بِالصَّبْرِ وَ اَلْعَزَاءِ فَوَجَدْتُ اَلْجُنْدَ وَ اَلْحُرَّاسَ وَ صَاحِبَ اَلسِّجْنِ وَ خَلْقاً كَثِيراً مِنَ اَلنَّاسِ يُهْرَعُونَ فَسَأَلْتُ عَنْهُمْ وَ عَنِ اَلْحَالِ فَقِيلَ إِنَّ اَلْمَحْمُولَ مِنَ اَلشَّامِ اَلْمُتَنَبِّئَ فُقِدَ اَلْبَارِحَةَ مِنَ اَلْحَبْسِ فَلاَ يُدْرَى خَسَفَتْ بِهِ اَلْأَرْضُ أَوِ اِخْتَطَفَتْهُ اَلطَّيْرُ وَ كَانَ هَذَا اَلْمُرْسَلُ أَعْنِي عَلِيَّ بْنَ خَالِدٍ زَيْدِيّاً فَقَالَ بِالْإِمَامَةِ وَ حَسُنَ اِعْتِقَادُهُ .
ختص، [الإختصاص] ، محمد بن حسان : مثله.
زبان ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۲۳ تا ۲۷) / ترجمه خسروی ;  ج ۳  ص ۲۸۳

خرايج: علي بن خالد گفت: من در سامرا بودم شنيدم مردى را زندانى كرده‌اند كه از اهالى شام است و بكند و زنجير او را بسته‌اند ميگويند او ادعاى نبوّت كرده درب زندان آمدم و نگهبانان را صدا زدم بالاخره خود را بآن مرد رساندم ديدم مردى فهميده و عاقل است پرسيدم جريان تو چيست‌؟ گفت: در شام بودم در محلى كه معروف است سر حضرت حسين عليه السّلام را آنجا گذاشته بودند عبادت ميكردم يك شب كه در حال عبادت در همان جا بودم ناگهان شخصى را ديدم جلو من ايستاده بمن گفت: از جاى حركت كن. بلند شدم مرا چند قدم برد ناگهان ديدم در مسجد كوفه هستم. گفت: اين مسجد را ميشناسى. گفتم: بلى مسجد كوفه است نماز خواند منهم با او خواندم بعد خارج شد منهم خارج شدم با او باز چند قدمى مرا برد ناگهان ديدم در مسجد پيامبر هستم سلام بر پيامبر اكرم داد منهم سلام دادم نماز خواند منهم خواندم او خارج شد منهم بيرون آمدم چند قدمى مرا برد ناگاه ديدم در مكه هستم او شروع بطواف كرد خارج شد و چند قدمى مرا با خود برد ديدم در همان محلى هستم كه در شام عبادت ميكردم آن شخص از نظرم غايب شد از آنچه ديدم در شگفت شدم، سال بعد همان شخص را ديدم خوشحال شدم مرا صدا زد جواب دادم همان كارهاى سال قبل را انجام داد وقتى در شام خواست از من جدا شود او را قسم دادم بآن كس كه چنين قدرتى در اختيارش نهاده كه كيست‌؟ فرمود: من محمّد بن علي بن موسى بن جعفر اين جريان را بكسانى كه با من برخورد ميكردند نقل كردم اين خبر بگوش محمّد بن عبد الملك زيات رسيد از پى من فرستاد مرا در زنجير كرد و زندانى نمود و بعراق فرستاد چنان كه مشاهده ميكنى در زندانم و ادعاى چيز محالى را بر من نموده است. گفتم: خوب است جريان را براى او بنويسى گفت: تو باو بگو من نامه‌اى از زبان او نوشتم و جريان را برايش شرح دادم و پيش محمّد بن عبد الملك زيات فرستادم در پشت نامه نوشته بود بگو بآن كس كه ترا در يك شب بكوفه و مدينه و مكه برده است از زندانهم خارجت كند. علي بن خالد گفت: از اين جريان ناراحت شدم و دلم بحالش سوخت و با اندوه برگشتم صبح زود بطرف زندان رفتم تا جواب را برايش نقل كنم و بگويم صبر كند و دلگير نباشد ديدم سپاهيان و زندانبان‌ها و گروه زيادى از مردم حيران و ناراحتند پرسيدم چه خبر است‌؟ گفتند آن مرد شامى كه ادعاى پيامبرى كرده بود ديشب گم شده معلوم نيست بزمين فرو رفته يا كبوترى او را بآسمان برده. اين شخص واسطه كه مايل بود زندانى آزاد شود خودش مذهب زيديه داشت كه بعد قائل بامامت شد و اعتقاد خوبى داشت.

divider