شناسه حدیث :  ۹۹۱۳۷

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۱۲  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ وُجُوبِ اَلْجُمُعَةِ وَ فَضْلِهَا وَ مَنْ وُضِعَتْ عَنْهُ وَ اَلصَّلاَةِ وَ اَلْخُطْبَةِ فِيهَا

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

وَ قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: «وَقْتُ صَلاَةِ اَلْجُمُعَةِ سَاعَةٌ تَزُولُ اَلشَّمْسُ وَ وَقْتُهَا فِي اَلسَّفَرِ وَ اَلْحَضَرِ وَاحِدٌ وَ هُوَ مِنَ اَلْمُضَيَّقِ وَ صَلاَةُ اَلْعَصْرِ فِي وَقْتِ اَلْأُولَى فِي سَائِرِ اَلْأَيَّامِ » .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۲  ص ۸۲

1222 - و نيز آن حضرت فرمود: وقت نماز جمعه هنگام زوال آفتاب است (چون نوافل جمعه را پيشتر بجا مى‌آورند و در اوّل وقت فريضه را ميخوانند) و وقت آن در سفر و حضر يكى است و اين بخاطر آن است كه وقت جمعه تنگ است، و روز جمعه نماز عصر را در هنگام نماز ظهر ساير أيّام هفته بجا مى‌آورند (قبلا گذشت كه وقت نافله ظهر تا دو قدم از زوال خورشيد است و پس از دو قدم وقت فريضه است كه نماز جمعه را در وقت أخير يعنى دو قدم پس از زوال ميخوانند).

divider