شناسه حدیث :  ۳۵۸۹۴۰

  |  

نشانی :  مثیر الأحزان  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۷  

عنوان باب :   مثير الأحزان المقصد الأول على سبيل التفصيل للأحوال السابقة لقتال آل الرسول عليهم السلام مولد الحسين

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امام حسین (علیه السلام)

وَ حَدَّثَ اِبْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَخِيهِ عَنْ عِيسَى بْنِ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَجَاءَ اَلْحُسَيْنُ يَحْبُو حَتَّى صَعِدَ عَلَى صَدْرِهِ فَبَالَ فَابْتَدَرْنَا لِنَأْخُذَهُ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اِبْنِي اِبْنِي ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَصَبَّهُ عَلَيْهِ .
زبان ترجمه:

در سوگ امیر آزادی ;  ج ۱  ص ۷۵

و نيز آورده‌اند كه حضرت حسين عليه السّلام در همان دوران كودكى و شيرخوارگى، روزى بر روى دست‌ها و پاها آمد تا بر دامان و سينۀ پيامبر قرار گرفت و در آغوش آن حضرت بود كه ادرار به او دست داد، ما شتافتيم تا او را برگيريم و باز داريم كه پيامبر فرمود: «ابنى، ابنى، ثم دعا بماء فصبّه عليه.» . اين فرزند گرانمايۀ من است، آرى پسر من است! آن گاه مقدارى آب خواست و آن نقطه را آب كشيد.

divider