شناسه حدیث :  ۱۱۹۰۸۹

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۸  ,  صفحه۲۶۷  

عنوان باب :   الجزء الثامن كِتَابُ اَلرَّوْضَةِ حَدِيثُ نُوحٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنِ اَلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ جَمِيلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ لِي إِذَا كَانَ وَ جَمَعَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى اَلْخَلاَئِقَ كَانَ نُوحٌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ أَوَّلَ مَنْ يُدْعَى بِهِ فَيُقَالُ لَهُ هَلْ بَلَّغْتَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيُقَالُ لَهُ مَنْ يَشْهَدُ لَكَ فَيَقُولُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ فَيَخْرُجُ نُوحٌ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَيَتَخَطَّى اَلنَّاسَ حَتَّى يَجِيءَ إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ عَلَى كَثِيبِ اَلْمِسْكِ وَ مَعَهُ عَلِيٌّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «فَلَمّٰا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ اَلَّذِينَ كَفَرُوا » فَيَقُولُ نُوحٌ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى سَأَلَنِي هَلْ بَلَّغْتَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ مَنْ يَشْهَدُ لَكَ فَقُلْتُ مُحَمَّدٌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَيَقُولُ يَا جَعْفَرُ يَا حَمْزَةُ اِذْهَبَا وَ اِشْهَدَا لَهُ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَجَعْفَرٌ وَ حَمْزَةُ هُمَا اَلشَّاهِدَانِ لِلْأَنْبِيَاءِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ بِمَا بَلَّغُوا فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَعَلِيٌّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَيْنَ هُوَ فَقَالَ هُوَ أَعْظَمُ مَنْزِلَةً مِنْ ذَلِكَ .
زبان ترجمه:

بهشت کافی ;  ج ۱  ص ۳۱۴

يوسف بن ابو سعيد مى‌گويد:روزى در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم كه آن حضرت به من فرمود:آن گاه كه رستاخيز فرا رسد و خداى تبارك مردمان را گرد آورد نخستين كسى كه خوانده شود حضرت نوح عليه السّلام باشد و به او بگويند:آيا رسالت خود را رساندى‌؟او در پاسخ مى‌گويد:آرى.به او مى‌گويند:چه كسى گواه تو باشد؟پاسخ دهد: محمّد بن عبد اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم فرمود:پس نوح پيش بيايد و پا بر دوش مردم نهد تا به محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم رسد و اين در حالى است كه حضرت محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم بر پشته‌اى از مشك قرار دارد و على عليه السّلام نيز همراه اوست و اين مفهوم سخن پروردگار است:« فَلَمّٰا رَأَوْهُ‌ زُلْفَةً‌ سِيئَتْ‌ وُجُوهُ‌ اَلَّذِينَ‌ كَفَرُوا » .پس نوح به محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم گويد:اى محمّد!همانا خداى تبارك و تعالى از من پرسيد كه آيا رسالتم را رسانده‌ام و من پاسخ دادم آرى،پس فرمود: كيست كه گواه تو باشد؟گفتم:محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم.پيامبر صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم مى‌فرمايد:اى جعفر و اى حمزه!برويد و براى نوح گواهى دهيد كه او رسالت خويش را رسانده است.امام صادق عليه السّلام فرمود:پس جعفر و حمزه دو گواه پيامبران هستند در تبليغ رسالتشان.من عرض كردم:قربانت گردم پس على عليه السّلام كجاست‌؟فرمود:جايگاه او بسى والاتر از اينهاست.

divider

الروضة من الکافی / ترجمه کمره ای ;  ج ۲  ص ۱۲۶

يوسف بن ابى سعيد گويد:من يك روز نزد امام صادق(عليه السّلام)بودم بمن فرمود:هر گاه روز رستاخيز شود و خدا تبارك و تعالى خلائق را فراهم آورد نوح(عليه السّلام)نخست كس باشد كه او را بخوانند و به او گفته شود: آيا تبليغ كردى و بمردم رسالت خود را رساندى‌؟ در پاسخ گويد آرى. به او گفته شود چه كسى براى تو گواهى ميدهد؟ در پاسخ گويد محمد بن عبد اللّٰه-فرمود نوح(عليه السّلام)برآيد و مردم را زير گام گيرد تا خود را بمحمد(صلّى الله عليه و آله)رساند كه بر سر تلى از مشك است و على(عليه السّلام)هم همراه او است و اينست معنى قول خدا تعالى(27-الملك)پس چون او را نزديك بينند سيه‌گون گردد چهره آن كسانى كه كفر ورزيدند. نوح(عليه السّلام)رو به محمد(صلّى الله عليه و آله)-اى محمد راستى خدا تبارك و تعالى از من پرسيد كه تبليغ رسالت كردى‌؟گفتم آرى،پس فرمود:چه كسى براى تو گواهى ميدهد؟گفتم محمد. محمد(صلّى الله عليه و آله)رو بجعفر و حمزه-برويد و براى او گواهى دهيد كه او تبليغ رسالت كرده است. امام صادق(عليه السّلام)فرمود:پس جعفر و حمزه هر دوان همان گواهان براى پيغمبرانند بدان چه تبليغ كرده‌اند. من گفتم:قربانت پس على(عليه السّلام)كجا است‌؟فرمود:مقام و منزلت او از اين بالاتر است.

divider

الروضة من الکافی / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۲  ص ۸۴

392 - يوسف بن ابى سعيد گويد: روزى در محضر امام صادق عليه السّلام بودم و آن حضرت بمن فرمود: چون روز قيامت شود، و خداى تبارك و تعالى خلائق را گرد آورد نخستين كسى را كه بخوانند نوح عليه السّلام است پس باو گويند: آيا تبليغ رسالت كردى‌؟ در پاسخ گويد: آرى باو گويند: كيست كه براى تو گواهى دهد؟ پاسخ دهد: محمد بن عبد اللّٰه (صلّى الله عليه و آله) فرمود: پس نوح عليه السّلام بيايد و پا بر دوش مردم گذارد تا بنزد محمد (صلّى الله عليه و آله) كه روى تلى از مشك قرار دارد و على عليه السّلام نيز با او است برسد، و اين است گفتار خداى عز و جل:«و چون او را (بر اين تفسير يعنى على عليه السّلام را) نزديك (و مقرب درگاه خدا و رسول) بينند چهرۀ كسانى كه كفر ورزيدند بدريخت (و سيه‌گون) گردد»(سورۀ ملك آيه 27) پس نوح (نزديك آيد و) بمحمد (صلّى الله عليه و آله) گويد: اى محمد همانا خداى تبارك و تعالى از من پرسيد كه آيا تبليغ رسالت كردى‌؟ و من پاسخدادم آرى، پس فرمود: كيست كه براى تو گواهى دهد؟ من گفتم محمد (صلّى الله عليه و آله)، پيغمبر (صلّى الله عليه و آله)(بجعفر بن ابى طالب و حمزة بن عبد المطلب) فرمايد: اى جعفر و اى حمزه برويد و براى نوح گواهى دهيد كه او تبليغ رسالت كرد، امام صادق عليه السّلام فرمود: پس جعفر و حمزه گواهان تبليغ رسالت پيغمبرانند، من عرضكردم: قربانت پس على عليه السّلام كجاست‌؟ فرمود: مقام آن حضرت بالاتر از اين است.

divider