شناسه حدیث :  ۱۱۹۰۸۳

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۸  ,  صفحه۲۶۵  

عنوان باب :   الجزء الثامن كِتَابُ اَلرَّوْضَةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ يَحْيَى اَلْخُزَاعِيِّ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ يُونُسَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ لِرَجُلٍ بِأَيِّ شَيْءٍ تُعَالِجُونَ مَحْمُومَكُمْ إِذَا حُمَّ قَالَ أَصْلَحَكَ اَللَّهُ بِهَذِهِ اَلْأَدْوِيَةِ اَلْمُرَّةِ بَسْفَايَجٍ وَ اَلْغَافِثِ وَ مَا أَشْبَهَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلَّذِي يَقْدِرُ أَنْ يُبْرِئَ بِالْمُرِّ يَقْدِرُ أَنْ يُبْرِئَ بِالْحُلْوِ ثُمَّ قَالَ إِذَا حُمَّ أَحَدُكُمْ فَلْيَأْخُذْ إِنَاءً نَظِيفاً فَيَجْعَلَ فِيهِ سُكَّرَةً وَ نِصْفاً ثُمَّ يَقْرَأَ عَلَيْهِ مَا حَضَرَ مِنَ اَلْقُرْآنِ ثُمَّ يَضَعَهَا تَحْتَ اَلنُّجُومِ وَ يَجْعَلَ عَلَيْهَا حَدِيدَةً فَإِذَا كَانَ فِي اَلْغَدَاةِ صَبَّ عَلَيْهَا اَلْمَاءَ وَ مَرَسَ‍ هُ بِيَدِهِ ثُمَّ شَرِبَهُ فَإِذَا كَانَتِ اَللَّيْلَةُ اَلثَّانِيَةُ زَادَهُ سُكَّرَةً أُخْرَى فَصَارَتْ سُكَّرَتَيْنِ وَ نِصْفاً فَإِذَا كَانَتِ اَللَّيْلَةُ اَلثَّالِثَةُ زَادَهُ سُكَّرَةً أُخْرَى فَصَارَتْ ثَلاَثَ سُكَّرَاتٍ وَ نِصْفاً .
زبان ترجمه:

بهشت کافی ;  ج ۱  ص ۳۱۱

مردى مى‌گويد:امام صادق عليه السّلام به مردى فرمود:هر گاه كسى از شما به تب گرفتار آيد چگونه او را معالجه مى‌كنيد؟او گفت:خدا امورت را سامان بخشد،ما با همين داروهاى تلخ درمان مى‌كنيم با سفايج و غافث و امثال آن.حضرت فرمود:سبحان اللّٰه! خدايى كه مى‌تواند شما را با داروى تلخ بهبود بخشد مى‌تواند با داروى شيرين نيز بهبودى ارمغانتان كند.سپس فرمود:هر گاه يكى از شما تب كرد ظرف تميزى بياورد و يك و نيم حبّه قند در آن بيندازد آن گاه هر مقدار از قرآن كه در خاطر دارد بر آن بخواند،سپس آن را در هواى آزاد بنهد و شيئى آهنى روى آن بگذارد،و چون صبح رسيد روى آن آب بريزد و با دست آن را در آب حل كند و بياشامد،و چون شب دوم رسيد حبّه‌اى ديگر بر آن بيفزايد كه در مجموع دو و نيم حبّه مى‌شود،و چون سومين شب فرا رسيد حبّه‌اى ديگر بر آن اضافه كند كه مجموعا سه و نيم حبّه مى‌شود.

divider

الروضة من الکافی / ترجمه کمره ای ;  ج ۲  ص ۱۲۳

از يك مردى گويد امام صادق(عليه السّلام)به يك مردى فرمود:شما تب‌داران خود را هنگام تب با چه درمان مى‌كنيد؟گفت اصلحك اللّٰه با اين داروهاى تلخ،با سفايج و غافث و آنچه مانند آن‌ها است (در حاشيه برخى نسخه‌ها كه از مجمع البحرين نقل كرده سفايج داروى معروفى است كه مسهل سوداء است و غافث نيز معروف است در نزد پزشكان و آن از گياههاى خاردار است) امام صادق(عليه السّلام)فرمود:سبحان اللّٰه آنكه بداروى تلخ بهبودى مى‌دهد مى‌تواند بداروى شيرين هم بهبودى بخشد،سپس فرمود:هر گاه يكى از شماها تب كرد بايد يك ظرف پاكى بگيرد و يك قرص شكر با نيمى در آن نهد و هر چه قرآن حاضر در ذهن دارد بر آن بخواند سپس شب آن را زير ستاره‌ها نهد و يك تكه آهن بر آن گذارد و چون بامداد شود آب روى آن بريزد و آن را با دست بفشارد و سپس بنوشد و شب دوم يك قرص شكر بر آن بيفزايد تا دو قرص و نيم گردد و شب سوم يك قرص ديگر بر آن بيفزايد تا سه قرص و نيم گردد.

divider

الروضة من الکافی / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۲  ص ۸۱

386 - مردى گويد: امام صادق عليه السّلام بمردى فرمود: كسانى كه از شما به تب دچار ميشوند چگونه درمان ميكنيد؟ آن شخص گفت: خدا كارت را اصلاح كند ما بوسيلۀ همين دواهاى تلخ درمان ميكنيم، با سفايج و غافت و امثال اينها (سفايج را گفته‌اند داروئى است معروف كه مسهل سوداء است، ولى اين حقير در جايى نديده‌ام كه نام آن ذكر شده باشد، و غافت - بتاء مثناة - چنانچه در تحفۀ حكيم مؤمن مذكور است: شكوفۀ گياهى است كبود مايل به بنفش و طولانى و تلخ و برگش دراز و عريض و زغب دار و از وسط‍‌ برگها شاخ مجوف خشونت دار ميرويد...) حضرت فرمود: سبحان اللّٰه! آن خدائى كه قادر است بداروى تلخ شفا بخشد ميتواند بوسيلۀ چيز شيرين هم بهبودى عنايت كند، سپس فرمود: هر گاه يكى از شماها تب كرد ظرف تميزى تهيه كند، و يك حبه و نصف شكر در آن بريزد، آنگاه هر مقدار قرآن بلد است (و در ذهن دارد) بر آن بخواند، سپس آن را زير آسمان بگذارد و يك چيز آهنى روى آن نهد و چون صبح شد آب روى آن بريزد و با دست آن را در آب حل كند و بياشامد، و چون شب دوم شد يك حبۀ ديگر بر آن بيفزايد كه دو حبه و نيم مى‌شود و چون شب سوم شد حبۀ ديگرى از شكر بر آن بيفزايد كه سه حبه و نصفى مى‌شود.

divider