شناسه حدیث :  ۱۱۸۸۹۹

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۸  ,  صفحه۱۷۸  

عنوان باب :   الجزء الثامن كِتَابُ اَلرَّوْضَةِ خُطْبَةٌ لِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَلِيٌّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدٍ اَلْكُنَاسِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْ رَفَعَهُ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : فِي قَوْلِهِ عَزَّ ذِكْرُهُ: «وَ مَنْ يَتَّقِ اَللّٰهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً `وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لاٰ يَحْتَسِبُ » قَالَ هَؤُلاَءِ قَوْمٌ مِنْ شِيعَتِنَا ضُعَفَاءُ لَيْسَ عِنْدَهُمْ مَا يَتَحَمَّلُونَ بِهِ إِلَيْنَا فَيَسْمَعُونَ حَدِيثَنَا وَ يَقْتَبِسُونَ مِنْ عِلْمِنَا فَيَرْحَلُ قَوْمٌ فَوْقَهُمْ وَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ وَ يُتْعِبُونَ أَبْدَانَهُمْ حَتَّى يَدْخُلُوا عَلَيْنَا فَيَسْمَعُوا حَدِيثَنَا فَيَنْقُلُونَهُ إِلَيْهِمْ فَيَعِيهِ هَؤُلاَءِ وَ تُضَيِّعُهُ هَؤُلاَءِ فَأُولَئِكَ اَلَّذِينَ يَجْعَلُ اَللَّهُ عَزَّ ذِكْرُهُ لَهُمْ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقُهُمْ مِنْ حَيْثُ لاَ يَحْتَسِبُونَ وَ فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ «هَلْ أَتٰاكَ حَدِيثُ اَلْغٰاشِيَةِ » قَالَ اَلَّذِينَ يَغْشَوْنَ اَلْإِمَامَ إِلَى قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «لاٰ يُسْمِنُ وَ لاٰ يُغْنِي مِنْ جُوعٍ » قَالَ لاَ يَنْفَعُهُمْ وَ لاَ يُغْنِيهِمْ لاَ يَنْفَعُهُمُ اَلدُّخُولُ وَ لاَ يُغْنِيهِمُ اَلْقُعُودُ .
زبان ترجمه:

بهشت کافی ;  ج ۱  ص ۲۲۵

محمّد كناسى در حديثى مرفوع از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه در تفسير اين فرمودۀ الهى:« ...وَ مَنْ‌ يَتَّقِ‌ اَللّٰهَ‌ يَجْعَلْ‌ لَهُ‌ مَخْرَجاً`وَ يَرْزُقْهُ‌ مِنْ‌ حَيْثُ‌ لاٰ يَحْتَسِبُ‌ »... فرمود:مقصود،ناتوانان شيعيان ما هستند كه چيزى ندارند كه به وسيلۀ آن به سوى ما آيند.پس حديث ما را بشنوند و از دانش ما برگيرند و مردمى كه زبر دست آنها هستند به سوى ما كوچ كنند و پولها خرج كنند و خود را به رنج افكنند تا بر ما درآيند و احاديث ما را بشنوند و به آن گروه از شيعيان ناتوان منتقل كنند.پس آنان احاديث ما را حفظ‍‌ مى‌كنند ولى توانگران،آنها را ضايع مى‌كنند.اينها هستند كه خداوند والانام بر ايشان بيرون رفتنى قرار دهد و از جايى كه گمان ندارند روزيشان رساند،و در تفسير اين آيۀ شريفه:« هَلْ‌ أَتٰاكَ‌ حَدِيثُ‌ اَلْغٰاشِيَةِ‌ » فرمود:مقصود كسانى هستند كه گرد امام را فرا گيرند تا آن جا كه خداوند مى‌فرمايد:« لاٰ يُسْمِنُ‌ وَ لاٰ يُغْنِي مِنْ‌ جُوعٍ‌ » ،يعنى سودشان نبخشد و بى‌نيازشان نكند،نه ورودشان[بر امام]بدانها سود بخشد و نه نشستنشان[در حضور امام]آنان را بى‌نياز كند.

divider

الروضة من الکافی / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۳۳۷

امام صادق(عليه السّلام)كه در قول خدا عز ذكره(3-الطلاق)هر كه تقوى از خدا دارد خدا براى او راه فرج گشايد و او را از آنجا كه گمان نبرد روزى دهد. فرمود:اينان مردمى هستند از ناتوانان شيعه ما كه هزينه و وسيله ندارند نزد ما آيند و از احاديث ما بشنوند و از دانش و علم ما برگيرند و مردمى بالا دست آنها و توانگر سفر كنند و مال خود را خرج كنند و تن خود را رنج دهند و نزد ما آيند و حديث ما را شنوند و آن را براى آن بينواها ببرند و آن را فرا گيرند و عمل كنند و اينان كه خودشان حامل حديثند آن را ضايع گذارند و از آن استفاده نكنند،آنانند كسانى كه خدا عز ذكره براى آن‌ها راه فرج گشاده و از آنجا كه گمان ندارند بآنان روزى داده است.و در تفسير قول خدا عز و جل(1-الغاشية)آيا حديث غاشيه را دانستى‌؟فرمود:مقصود از جماعت غاشيه كسانى هستند كه ايمان ندارند و گرد امامرا فرا مى‌گيرند-تا آنجا كه خدا عز و جل ميفرمايد(2-چهره‌هائى در آن روز پژمرده است 3 كار كرده و رنج ديده است 4 در آتش سوزان گرفتار است 5 از چشمه جوشان نوشانست 6 خوراكى ندارد جز خوراك دوزخى)نه فربه كند و نه سود بخشد از گرسنگى-فرمود رفتن گرد امام بدان‌ها سودى ندارد و آن‌ها را بى‌نياز نكند نه ورودشان سودى دارد و نه نشستن آن‌ها بى‌نيازى آرد.

divider

الروضة من الکافی / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۲۶۰

201 - محمد كناسى در حديثى مرفوع از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه در تفسير گفتار خداى عز ذكره:«و هر كه از خدا بترسد براى وى راه بيرون رفتنى نهد و او را از آنجا كه گمان ندارد روزى دهد»(سورۀ طلاق آيۀ 3). فرمود: مقصود مردمى از ناتوانان شيعيان ما هستند كه چيزى ندارند كه بوسيلۀ آن بسوى ما آيند، پس حديث ما را بشنوند و از دانش ما اقتباس كنند، و مردمى كه بالادست آنها هستند بسوى ما كوچ كنند و پولها خرج كنند و خود را بتعب و رنج اندازند تا بر ما درآيند و احاديث ما را بشنوند و بدان شيعيان ناتوان منتقل كنند، پس آنان احاديث ما را حفظ‍‌ كنند ولى اين پولداران آنها را ضايع كنند، اينهايند كه خداى عز ذكره برايشان بيرون رفتنى و راه خروجى قرار دهد و از جايى كه گمان ندارند روزيشان دهد. و در تفسير گفتار خداى عز و جل:«آيا داستان غاشيه (حادثۀ فراگيرنده) بتو رسيده است‌؟» (سورۀ غاشيه) فرمود: مقصود آن كسانى هستند كه گرد امام را فرا گيرند (ولى بامامت آنان معتقد نيستند) تا آنجا كه خداى عز و جل فرمايد:«نه فربه كند و نه گرسنگى را برطرف كند»(آيۀ 7) فرمود: يعنى سودشان نبخشد و بى‌نيازشان نكند، نه ورودشان (بر امام) بدانها سود بخشد و نه نشستنشان (در محضر امام) آنان را بى‌نياز كند.

divider