شناسه حدیث :  ۱۱۸۵۹۷

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۴۴۲  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلْأَيْمَانِ وَ اَلنُّذُورِ وَ اَلْكَفَّارَاتِ بَابُ مَا لاَ يَلْزَمُ مِنَ اَلْأَيْمَانِ وَ اَلنُّذُورِ

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي خَلَفٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ مُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنِّي كُنْتُ اِشْتَرَيْتُ جَارِيَةً سِرّاً مِنِ اِمْرَأَتِي وَ إِنَّهُ بَلَغَهَا ذَلِكَ فَخَرَجَتْ مِنْ مَنْزِلِي وَ أَبَتْ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى مَنْزِلِي فَأَتَيْتُهَا فِي مَنْزِلِ أَهْلِهَا فَقُلْتُ لَهَا إِنَّ اَلَّذِي بَلَغَكِ بَاطِلٌ وَ إِنَّ اَلَّذِي أَتَاكِ بِهَذَا عَدُوٌّ لَكِ أَرَادَ أَنْ يَسْتَفِزَّكِ فَقَالَتْ لاَ وَ اَللَّهِ لاَ يَكُونُ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ خَيْرٌ أَبَداً حَتَّى تَحْلِفَ لِي بِعِتْقِ كُلِّ جَارِيَةٍ لَكَ وَ بِصَدَقَةِ مَالِكَ إِنْ كُنْتَ اِشْتَرَيْتَ جَارِيَةً وَ هِيَ فِي مِلْكِكَ اَلْيَوْمَ فَحَلَفْتُ لَهَا بِذَلِكَ وَ أَعَادَتِ اَلْيَمِينَ وَ قَالَتْ لِي فَقُلْ كُلُّ جَارِيَةٍ لِيَ اَلسَّاعَةَ فَهِيَ حُرَّةٌ فَقُلْتُ لَهَا كُلُّ جَارِيَةٍ لِيَ اَلسَّاعَةَ فَهِيَ حُرَّةٌ وَ قَدِ اِعْتَزَلْتُ جَارِيَتِي وَ هَمَمْتُ أَنْ أُعْتِقَهَا وَ أَتَزَوَّجَهَا لِهَوَايَ فِيهَا فَقَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ فِيمَا أَحْلَفَتْكَ عَلَيْهِ شَيْءٌ وَ اِعْلَمْ أَنَّهُ لاَ يَجُوزُ عِتْقٌ وَ لاَ صَدَقَةٌ إِلاَّ مَا أُرِيدَ بِهِ وَجْهُ اَللَّهِ وَ ثَوَابُهُ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱۰  ص ۵۶۲

18 - سعد بن ابى خلف گويد: به امام كاظم عليه السّلام گفتم: من بدون اطلاع همسرم كنيزى خريدم. هنگامى كه همسرم خبردار شد، از خانه من كوچ كرد و به خانه خويشان خود رفت و حاضر نشد بازگردد.
من به خانه‌اش رفتم و گفتم: اين خبرها دروغ است؛ دشمنانت دسيسه كرده‌اند كه تو را برانگيزند و آشوب كنند.
همسرم گفت: نه، به خدا سوگند كه هرگز ميان من و تو اصلاح نمى‌شود، مگر اين‌كه سوگند ياد كنى كه همه كنيزانت آزاد باشند و همه اموالت در راه خدا صدقه باشد، چنان چه كنيزى خريده باشى كه هنوز در تملك و اختيارت باشد.
من مطابق ميل همسرم سوگند ياد كردم. همسرم از نو مرا سوگند داد سپس دستور داد تا بگويم: هر كنيزى كه دارم هم‌اكنون آزاد است.
من نيز گفتم: هر كنيزى كه دارم، آزاد است.
بعد از اين سوگند با كنيز متاركه نمودم و تصميم دارم كه او را آزاد كنم سپس با او ازدواج نمايم؛ چراكه او را دوست دارم.
امام عليه السّلام فرمود: اين سوگندى كه همسرت تو را وادار كرده است، اثرى ندارد و تعهد نمى‌آورد. اين را بدان كه آزادى برده و صدقه مال عملى نمى‌شود مگر در صورتى‌كه براى تحصيل رضاى خدا و پاداش باشد.

divider