شناسه حدیث :  ۱۱۸۴۷۱

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۴۰۳  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلشَّهَادَاتِ بَابُ اَلنَّوَادِرِ

معصوم :   امام جواد (علیه السلام) ، امام باقر (علیه السلام)

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَيْفٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ اَلثَّانِي عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قُلْتُ لَهُ كَيْفَ صَارَ اَلزَّوْجُ إِذَا قَذَفَ اِمْرَأَتَهُ كَانَتْ شَهَادَتُهُ أَرْبَعَ «شَهٰادٰاتٍ بِاللّٰهِ» وَ كَيْفَ لاَ يَجُوزُ ذَلِكَ لِغَيْرِهِ وَ صَارَ إِذَا قَذَفَهَا غَيْرُ اَلزَّوْجِ جُلِدَ اَلْحَدَّ وَ لَوْ كَانَ وَلَداً أَوْ أَخاً فَقَالَ قَدْ سُئِلَ [أَبُو] جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ هَذَا فَقَالَ أَ لاَ تَرَى أَنَّهُ إِذَا قَذَفَ اَلزَّوْجُ اِمْرَأَتَهُ قِيلَ لَهُ وَ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّهَا فَاعِلَةٌ فَإِنْ قَالَ رَأَيْتُ ذَلِكَ مِنْهَا بِعَيْنِي كَانَتْ شَهَادَتُهُ أَرْبَعَ «شَهٰادٰاتٍ بِاللّٰهِ» وَ ذَلِكَ أَنَّهُ قَدْ يَجُوزُ لِلرَّجُلِ أَنْ يَدْخُلَ اَلْمَدْخَلَ فِي اَلْخَلْوَةِ اَلَّتِي لاَ تَصْلُحُ لِغَيْرِهِ أَنْ يَدْخُلَهَا وَ لاَ يَشْهَدُهَا وَلَدٌ وَ لاَ وَالِدٌ فِي اَللَّيْلِ وَ اَلنَّهَارِ فَلِذَلِكَ صَارَتْ شَهَادَتُهُ أَرْبَعَ «شَهٰادٰاتٍ بِاللّٰهِ» إِذَا قَالَ رَأَيْتُ ذَلِكَ بِعَيْنِي وَ إِذَا قَالَ إِنِّي لَمْ أُعَايِنْ صَارَ قَاذِفاً فِي حَدِّ غَيْرِهِ وَ ضُرِبَ اَلْحَدَّ إِلاَّ أَنْ يُقِيمَ عَلَيْهَا اَلْبَيِّنَةَ وَ إِنْ زَعَمَ غَيْرُ اَلزَّوْجِ إِذَا قَذَفَ وَ اِدَّعَى أَنَّهُ رَآهُ بِعَيْنِهِ قِيلَ لَهُ وَ كَيْفَ رَأَيْتَ ذَلِكَ وَ مَا أَدْخَلَكَ ذَلِكَ اَلْمَدْخَلَ اَلَّذِي رَأَيْتَ فِيهِ هَذَا وَحْدَكَ أَنْتَ مُتَّهَمٌ فِي دَعْوَاكَ وَ إِنْ كُنْتَ صَادِقاً فَأَنْتَ فِي حَدِّ اَلتُّهَمَةِ فَلاَ بُدَّ مِنْ أَدَبِكَ بِالْحَدِّ اَلَّذِي أَوْجَبَهُ اَللَّهُ عَلَيْكَ قَالَ وَ إِنَّمَا صَارَتْ شَهَادَةُ اَلزَّوْجِ أَرْبَعَ «شَهٰادٰاتٍ بِاللّٰهِ» لِمَكَانِ اَلْأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ مَكَانَ كُلِّ شَاهِدٍ يَمِينٌ .
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ بَعْضِ اَلْقُمِّيِّينَ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : مِثْلَهُ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱۰  ص ۴۵۷

6 - محمد بن سليمان گويد: به امام جواد عليه السّلام گفتم: چگونه هنگامى كه شوهر، همسرش را به زنا متّهم كند، گواهى او چهار گواهى الهى محسوب مى‌گردد؛ اما اين عمل براى ديگران جايز نيست‌؟ و هنگامى كه شخصى غير از شوهر، زن را متّهم كند حد مى‌خورد؛ گرچه فرزند يا برادر زن باشد؟
فرمود: اين مسأله را از امام باقر عليه السّلام پرسيدند و ايشان فرمود:
مگر نمى‌بينى هنگامى كه شوهر، همسرش را متّهم مى‌كند، به او مى‌گويند:«تو چگونه دانستى كه او بدكاره است‌؟» پس اگر بگويد:«آن را با چشم خود ديده‌ام»، گواهى او، چهار گواهى الهى خواهد بود.

به دليل اين‌كه براى مرد جايز است كه در جاى خلوتى از خانه‌اش وارد شود كه براى ديگران روا نيست وارد آن گردند و شاهد ماجرا باشند؛ نه فرزند و نه پدر، چه در روز و چه در شب. پس به اين علت، گواهى شوهر چهار گواهى الهى محسوب مى‌گردد؛ هرگاه بگويد:«آن را با چشم خود ديده‌ام». و هرگاه بگويد:«من با چشم خود نديده‌ام» در حدّ و تعداد آن و متّهم به شمار مى‌آيد و حد مى‌خورد مگر اين‌كه عليه زن دليل و شاهدى بياورد.
و اگر شخصى غير از شوهر متّهم نمايد و ادعا كند كه با چشم خود ديده است، به او گفته مى‌شود:«تو چگونه آن را ديده‌اى‌؟! و چرا وارد مكانى شدى كه در آن، اين عمل را به تنهايى مشاهده نمودى‌؟! تو درباره ادعاى خود، متهم هستى. و چنان‌چه راست‌گو باشى، در حد و مرز تهمت هستى. پس بايد به وسيله حدى كه خداوند بر تو واجب نمود، ادب گردى.
فرمود: و همانا گواهى شوهر، در عوض چهار شاهد كه چهار شهادت الهى محسوب مى‌گردد كه به جاى هرشاهدى، يك سوگند است.

divider