شناسه حدیث :  ۱۱۸۴۵۳

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۳۹۸  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلشَّهَادَاتِ بَابُ شَهَادَةِ أَهْلِ اَلْمِلَلِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنْ زُرْعَةَ عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ شَهَادَةِ أَهْلِ اَلْمِلَّةِ قَالَ فَقَالَ لاَ تَجُوزُ إِلاَّ عَلَى أَهْلِ مِلَّتِهِمْ فَإِنْ لَمْ تَجِدْ غَيْرَهُمْ جَازَتْ شَهَادَتُهُمْ عَلَى اَلْوَصِيَّةِ لِأَنَّهُ لاَ يَصْلُحُ ذَهَابُ حَقِّ أَحَدٍ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱۰  ص ۴۴۵

2 - سماعه گويد: از امام صادق عليه السّلام درباره گواهى اهل اديان ديگر پرسيدم.
فرمود: گواهى آنان فقط‍‌ بر اهل دين خودشان جايز است. پس اگر شاهدى غير از آنان نباشد، گواهى آن‌ها بر وصيت جايز است؛ زيرا از دست رفتن حق كسى روا نيست.

divider