شناسه حدیث :  ۱۱۸۳۷۲

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۳۸۲  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلشَّهَادَاتِ بَابُ اَلرَّجُلِ يَنْسَى اَلشَّهَادَةَ وَ يَعْرِفُ خَطَّهُ بِالشَّهَادَةِ

معصوم :   مضمر

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ كَتَبَ إِلَيْهِ جَعْفَرُ بْنُ عِيسَى : جُعِلْتُ فِدَاكَ جَاءَنِي جِيرَانٌ لَنَا بِكِتَابٍ زَعَمُوا أَنَّهُمْ أَشْهَدُونِي عَلَى مَا فِيهِ وَ فِي اَلْكِتَابِ اِسْمِي بِخَطِّي قَدْ عَرَفْتُهُ وَ لَسْتُ أَذْكُرُ اَلشَّهَادَةَ وَ قَدْ دَعَوْنِي إِلَيْهَا فَأَشْهَدُ لَهُمْ عَلَى مَعْرِفَتِي أَنَّ اِسْمِي فِي اَلْكِتَابِ وَ لَسْتُ أَذْكُرُ اَلشَّهَادَةَ أَوْ لاَ تَجِبُ لَهُمُ اَلشَّهَادَةُ عَلَيَّ حَتَّى أَذْكُرَهَا كَانَ اِسْمِي فِي اَلْكِتَابِ بِخَطِّي أَوْ لَمْ يَكُنْ فَكَتَبَ لاَ تَشْهَدْ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱۰  ص ۴۰۴

2 - حسين بن سعيد گويد: جعفر بن عيسى در نامه‌اى به امام رضا عليه السّلام نوشت:
قربانت شوم! همسايگان من سندى آورده‌اند و مى‌گويند كه ما تو را به گواهى حاضر كرده‌ايم. در آن سند، امضا و خط‍‌ خودم وجود دارد كه من آن را مى‌شناسم؛ اما شهادت را به خاطر نمى‌آورم. آنان مرا براى اداى شهادت فراخوانده‌اند. آيا به استناد خط‍‌ و امضاى خودم بايد گواهى بدهم، با آن‌كه اصل گواهى را به خاطر نمى‌آورم‌؟ يا اداى شهادت بر من واجب نخواهد شد، جز در صورتى‌كه ماجراى شهادت را به خاطر بياورم‌؟
امام عليه السّلام در پاسخ نوشت: شهادت مده.

divider