شناسه حدیث :  ۱۱۸۰۹۹

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۳۰۲  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلدِّيَاتِ بَابُ مَنْ خَطَؤُهُ عَمْدٌ وَ مَنْ عَمْدُهُ خَطَأٌ

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

اِبْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ عَمَّارٍ اَلسَّابَاطِيِّ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ أَعْمَى فَقَأَ عَيْنَ صَحِيحٍ [مُتَعَمِّداً] قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ إِنَّ عَمْدَ اَلْأَعْمَى مِثْلُ اَلْخَطَإِ هَذَا فِيهِ اَلدِّيَةُ مِنْ مَالِهِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ فَإِنَّ دِيَتَهُ عَلَى اَلْإِمَامِ وَ لاَ يَبْطُلُ حَقُّ مُسْلِمٍ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱۰  ص ۱۹۸

3 - ابو عبيده گويد: از امام باقر عليه السّلام درباره شخصى نابينا كه چشم شخصى سالم را از روى عمد كور نموده بود پرسيدم.

فرمود: اى ابا عبيده! عمد شخص نابينا همانند خطاى اوست. در اين مورد نابينا بايد از اموال خود ديه بپردازد و اگر مالى ندارد، ديه‌اش به عهده امام عليه السّلام است تا حق هيچ مسلمانى از بين نرود.

divider